[SF] MAKE IT (C.A.P x L.JOE)

Standard

Title: MAKE IT
Author: Nina*
Paring: C.A.P & L.Joe
Rating: NC-17
Author’s note: …ปุ๊งปิ๊งเสนอ เราก็สนองอีกแล้ว ยุง่าย (?) เป็นวันชอทไร้เนื้อหา ไร้ที่มา มีแต่เรื่อง –ตื๊ด-

*

ครืด…ครืด…

โทรศัพท์เวรที่สั่นอยู่ตรงหัวเตียงทำเอาอารมณ์เกือบหยุดชะงัก ไอ้ร่างขาวๆ ที่หน้าแดงจัด กับเหงื่อกาฬที่ผุดขึ้นที่ข้างขมับคนตัวขาวมันก็ยังเร้าอารมณ์ดีอยู่หรอก แต่ฟังเสียงครางหวานๆ ไปด้วยสลับกันไอ้เสียงครืด ครืด นี่มันชวนให้หมดอารมณ์ชะมัด

คิดแล้วก็ออกแรงดึงร่างผอมบางที่พยายามจะดิ้นหนีตัวเขาที่เริ่มจะเสียสมาธิกับการออกแรง แต่ขยับสะโพกแรงๆ สองที ร่างบางตรงหน้าก็กระตุกเกร็งจนแทบจะกัดลิ้นตัวเอง

“หึ…” หัวเราะขำเพราะปฏิกิริยาของคนตรงหน้า แววตาดุถูกส่งมามันคงจะน่ากลัวกว่านี้สักหน่อย ถ้าไม่ใช่ว่าแรงจิกที่บ่าของเขามันเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เขาขยับตัว

มือหนาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์เจ้าปัญหาขึ้นมา ชื่อคนบนหน้าจอทำเอาร่างสูงสบถออกมาเบาๆ นิ้วยาวกดรับโทรศัพท์ ทำเอาคนที่นอนอยู่ใต้ตัวเขาเบิกตากว้าง ปากบางตั้งใจจะอ้าปากต่อว่า แต่เพราะเขารับโทรศัพท์ซะก่อน คนตรงหน้าก็เลยได้แต่เม้มปากแน่น กั้นเสียงร้องของตัวเอง โดยที่ทั้งมือทั้งเท้าก็เริ่มจะดีดดิ้นอีกรอบ

อย่าดิ้นน่า…! โทรมามีไร” กระซิบใส่ร่างบาง ก่อนจะกรอกเสียงตัวเองลงไปหาปลายสาย เสียงดนตรีดังกระหึ่มใส่หู แต่นั่นก็ยังดึงความสนใจได้ไม่เท่าสีหน้าที่พยายามเก็บเสียงครางของตัวเอง เห็นแล้วมันน่าแกล้งชะมัด

-อยู่ไหนวะ …ออกมาที่ xxx หน่อยดิ สาวๆ เขาอยากเจอมึงน่ะ-

“กูไม่ว่าง” ขยับตัวออกมาจากช่องทางร้อนๆ นั่นจนร่างบางเผลอสูดลมหายใจเข้าลึก มือข้างที่ว่างไล้ไปตามเส้นผมสีอ่อนที่กระจายอยู่บนหมอน ดวงตาเรียวจ้องอย่างเอาเรื่อง

-อะไรวะ ตัดรอนฉิบหาย …ทำไรอยู่วะ-

“เอาเด็ก” เสียงทุ้มตอบกลั้วหัวเราะพร้อมกับกระแทกตัวลงไปใส่คนที่ถลึงตาใส่เขาอยู่ก่อน ร่างบางเผลอครางเล็ดลอดออกมา มันอาจจะไม่ดังสักเท่าไหร่ แต่เสียงมันก็คงดังพอให้คนในสายได้ยิน ฝ่ายนั้นหัวเราะกลับมา ก่อนจะเอ่ยชื่อคนกำลังถูกกระทำอยู่ให้ได้ยิน

“ใช่…”

-สมยอมหรือว่าปล้ำ?-

“ระดับนี้แล้ว…ยังต้องถามอีกเหรอวะ? อยากให้กูตอบว่าสมยอมหรือเปล่า หืม?” ประโยคหลังเอ่ยถามคนที่กัดริมฝีปากแน่น หมัดเล็กต่อยเข้าที่บ่าแรงๆ แต่เจ้าของใบหน้าคมกลั้นขำ

“กูไม่ได้สมยอม!”

เสียงของคนตัวขาวฟังดูโมโห แต่กลับน่าเอ็นดูสำหรับคนฟัง ร่างสูงเอ่ยตัดบทคนปลายสายที่เอ่ยคำร่ำลาไม่อยากจะรบกวนเวลา กดปิดเครื่องมือสื่อสารแล้วโยนมันไปบนพื้นอย่างไม่ใยดี สิ่งเดียวที่ดึงความสนใจของเขาได้มีแค่ร่างตรงหน้าเท่านั้นแหล่ะ

คนกระทำจับพลิกร่างบางให้นอนคว่ำลงทั้งที่ส่วนนั้นยังคงคาอยู่ แผ่นหลังบอบบางปรากฏขึ้นตรงหน้าจนอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปแนบชิดกับความขาวเนียนนั้น

“ถึงขนาดนี้แล้วยังไม่เรียกสมยอมอีกงั้นเหรอ?” ชายหนุ่มกระซิบ พลางสอดแกนกายให้ลึกเข้าไปอีก จังหวะขยับสะโพกถี่กระชั้นรุนแรงขึ้นจนร่างบางต้องกดศีรษะลงกับหมอน ฟันซี่เล็กกัดปลอกหมอนกลั้นอารมณ์ที่เพิ่มขึ้นสูง ทั้งที่ใจอยากจะทึ้งหมอนงี่เง่านี่ให้ขาดเป็นชิ้นๆ ด้วยซ้ำ

“ชอบรึเปล่า”

“หะ…หุบปากแล้วทำต่อไปเงียบๆ จะได้ไหม! …อะ…อึก” พอถูกเร่งจังหวะตอนกำลังพูด เสียงก็เลยขาดหายไป ฟังแล้วน่าแกล้งเข้าไปอีก ตาของใบหน้าหวานปรือปรอยอย่างหมดแรง หมดแรงจะขัดขืนได้แต่สมยอมอย่างที่อีกฝ่ายแกล้งเย้าเอาไว้ แรงกดบริเวณสะโพกหนักหน่วงขึ้นพร้อมกับเสียงแหบพร่าที่ดังอย่างพึงพอใจกับเซ็กส์ครั้งนี้

“อือ…ระ เร็วไป..ละ! แล้ว…” ลมหายใจขาดห้วงเมื่อถูกกระชากขึ้นจากเตียง ถูกจับให้เปลี่ยนอีกครั้งมานั่งคร่อมอยู่บนตัว มินซูยักคิ้วให้ร่างบางที่หอบหายใจ ใบหน้าแดงซ่านเป็นริ้วๆ

“เมื่อย”

“ก็หยุดสิ!” เสียงตวาดลั่น แต่ร่างสูงก็เอาแต่หัวเราะพร้อมกับส่งแรงกระแทกขึ้นไปกระตุ้น เส้นประสาทกระตุกจนแข้งขาหมดแรง ทรุดตัวลงไปนั่งทับแกนกายทั้งตัว

“อือ!”

“ขยับ…เร็ว” เสียงออกคำสั่งอย่างเอาจริงทำเอาบยองฮอนกัดฟันกรอด นึกอยากชกคนตรงหน้าเต็มแก่ แต่ไอ้อารมณ์ที่มันยังค้างเติ่งอยู่นี่มันก็ไม่เอื้อสักนิด ทำได้แค่ขยับตามอีกฝ่ายกระตุ้นก็เท่านั้น

สะโพกเล็กเคลื่อนขึ้นลงช้าๆ ด้วยความไม่ชินกับการขยับแบบนี้ เรียวขาขาวสั่นน้อยๆ ทุกครั้งที่ขยับ ยอมรับก็ได้ว่าถูกไอ้บ้านี่กระทำมาเป็นสิบๆ หน แต่ไอ้ที่ต้องมาขยับเองแบบนี้ไม่เคยเว้ย!

“อะ…อือ”

ในขณะที่บยองฮอนค่อยๆ ขยับอย่างเชื่องช้า มินซูก็กำลังนอนมองร่างผอมบางที่ขึ้นสีแดงจัดไปทั้งตัวอย่างอารมณ์ดี ไอ้อาการขยับตัวแบบไม่ชิน กับสีหน้าที่พยายามจะกักเก็บเอาไว้ข้างใน ลมหายใจที่พยายายามผ่อนช้าๆ ทุกครั้งที่เคลื่อนตัวลงมาทับแกนร้อนมันเพลินตาเป็นบ้า

“ช้าชะมัดเลย” เสียงบ่นเหมือนกับไม่พอใจ ตรงข้ามกับสีหน้าที่ระรื่นเป็นที่สุด มินซูกระชากตัวคนช้าลงกับผืนเตียงอีกครั้ง ใบหน้าคมโน้มลงไปจูบที่ใบหูเล็กแรงๆ อย่างหมั่นเขี้ยว แต่ถึงจะเพลินตาและเร้าใจแค่ไหน ไอ้ความอดทนสำหรับเรื่องบนเตียงของเขามันไม่ค่อยมีนักหรอกนะ โดยเฉพาะกับเด็กนี่

“อึก!” แรงกระแทกที่กดลงมาทำเอาท้องน้อยกระตุกวาบ เผลอยกตัวขึ้นโอบแผ่นหลังแน่น เพราะกระแทกได้ถูกจุดจนรู้สึกเสียววาบขึ้นมาตามไขสันหลัง

“ซี๊ด…” มินซูครางออกมาเบาๆ ไอ้ช่องทางที่กำลังบีบรัดนี่ก็เสียวมากพออยู่แล้ว ไอ้ตัวเล็กนี่ยังมากัดบ่าเขาอีก แรงอารมณ์มันก็เลยยิ่งโหมกระหน่ำเข้าไปใหญ่ ไม่ได้อยากจะทำให้คนตรงหน้านี่เจ็บมากนักหรอกนะ แค่เอามาพยายามทำให้สมยอมนี่ก็คงอยากจะฆ่าเขาจะแย่แล้ว แต่ดันมากระตุ้นกันแบบนี้…

“อะ…อะ!…มะ …มินซู”

“อา…ดีใช่ไหมล่ะ …”

“มะ…ไม่..ซ ซักหน่อย”

“ปากดีชะมัด” คำพูดที่หลุดออกมายังรั้นไม่เปลี่ยน ตรงข้ามกับร่างกายที่ตอดรัดเขาจนแทบจะทนไม่ไหว จนต้องเพิ่มจังหวะให้กระชั้นขึ้นอีก จนบยองฮอนทำได้แค่ร้องครางเสียงประหลาดๆ อย่างที่เจ้าตัวว่า แต่สำหรับมินซูมันสุดยอด

“ฮึก…อึก …อือ” เสียงครางอึกอักอยู่ในลำคอยิ่งเร่งให้มินซูเร่งความเร็วมันเข้าไปอีก ทั้งตัวเองทั้งคนที่โดนกระทำก็ทรมาณด้วยความเสียวกันทั้งคู่

“แม่ง…ก็เป็นซะแบบนี้ แล้วกูจะทนไหวได้ยังไงวะ” กระซิบแหบพร่าลงบนใบหู จังหวะที่ใช้ทำเอาคนที่อยู่ใต้ร่างพูดไม่เป็นภาษา สองมือปัดป่ายเกาะกุมไหล่กว้างเอาไว้แล้วจิกเบาๆ เพื่อระบายความเจ็บ

“ไม่…มะ ไม่ไหว”

“จะไปแล้วสิ?” เอ่ยถามอย่างยียวนทั้งที่ตัวเองก็เพิ่มกระแทกเข้าไปเหมือนกัน

“…ระ …ว”

“หืม?”

“เร็วอีก!” เสียงออกคำสั่งพลางแอ่นกายรับแรงอารมณ์ของอีกคนที่รุนแรงขึ้นตามคำขอ ในหัวมันนึกอยากจะเอ่ยปากกวนประสาท แต่ตอนนี้สมองมันสั่งให้เขารีบทำให้มันถึงจุดสุขสมทั้งคู่มากกว่า

“อีกนิด”

“หะ..อะ! อา…”

“อืม…”

“มะ…อึก อือออ!”

“อา”

“อือ!”

เสียงแหบพร่าครางแผ่วอย่างหมดแรง เมื่อเพลงรักดำเนินมาจนถึงจุดสุด มินซูทิ้งตัวลงทาบทับร่างบางที่หอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน เขากดจูบเบาๆ ที่ใบหูสีแดงจัด แต่แรงกระทุ้งที่ท้องก็ทำให้เขาต้องยอมขยับตัวลุกขึ้นจากคนตัวขาว

“หนัก…”

“กูเหนื่อยนะ ทำอยู่คนเดียวตั้งสามสี่รอบ ขอกูนอนพักไม่ได้ไง?”

“ใครขอให้มึงทำ เอาออกไปได้แล้ว กูเหนียว”

“ไม่น่ารักเลยมึง” แกล้งผลักหัวกลมๆ บนหมอน ก่อนจะยันตัวออกมาตามที่อีกฝ่ายร้องขอ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกร่างบางเล่นด้วยการขยับออกอย่างเชื่องช้า พอบยองฮอนอ้าปากจะด่า มินซูก็รีบถอนแกนกายออกมาอย่างรวดเร็ว โดยไม่ลืมจะฉกจูบบนปากรั้นๆ นั่นด้วย

“ไอ้เชี่ย!”

“ปากดีตลอดนะมึง ต่ออีกสักรอบไหม คราวนี้กูจะออกให้ร้องไม่ออกเลย” มินซูแกล้งขู่ ร่างบางหน้าร้อนวาบ มือบางคว้าหมอนใบโตเขวี้ยงใส่คนที่ลุกหนีไปที่สุดมุมห้องพร้อมเสียงหัวเราะลั่น

“ฮ่าๆๆ”

“ฝากไว้ก่อนเหอะ มึง” บยองฮอนบ่นอุบ ทั้งๆ ที่ความจริงตอนนี้ขยับจากเตียงไปอาบน้ำล้างคราบเหนียวๆ ออกยังไม่ไหว ได้แต่มองคนที่คว้าผ้าขนหนูพันรอบเอวแล้วเดินออกไปยืนรับลมตรงระเบียงอย่างนึกโมโห …แม่งเอ๊ย เอาแล้วก็ไปยืนโชว์หุ่นสบายใจเฉิบ แช่งให้มึงตกระเบียงตาย!

“จะดูดบุหรี่ก็ปิดประตู! กูจะอ้วก”

เสียงมินซูหัวเราะดังแว่วมาจากตรงระเบียง ก่อนที่เสียงงับประตูกับกลิ่นบุหรี่จะค่อยๆ จางหายไป บยองฮอนทิ้งตัวลงกับเตียงอุ่นอย่างเหนื่อยล้า ก่อนที่เปลือกตาจะปิดลง …ค่อยตื่นมาล้างตอนเช้าละกัน

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s