[SF] The Day (C.A.P x L.JOE)

Standard

Title: The Day
Author: Nina*
Paring: Minsoo & Byunghun
Rating: PG
Author’s note: จริงๆ ฟิคแฮปปี้เบิร์ธเดย์คุณมินซูยาวกว่านี้ค่ะ แต่จบไม่ทัน เลยเข็นฉบับเฉพาะกิจมาก่อน T^T
ปล. สุขสันต์วันเกิดนะคะ ที่รัก :]

 

*

 

[1]

 

เสียงฝนมันชวนให้หดหู่

 

ยิ่งกับวันที่ต้องนั่งอยู่ในห้องที่ว่างเปล่า มีแค่โทรทัศน์เป็นเพื่อน ในโทรศัพท์ก็ไม่มีใครอยู่คุยเป็นเพื่อนสักคน

 

ได้แต่นั่งจ้องภาพสายฝนที่กระหน่ำตกใส่บานกระจกอย่างบ้าคลั่ง

 

มันหดหู่ น่าเบื่อ

 

เหงา…

 

[2]

 

ตื่นเช้าขึ้นมาก็ไม่รู้จะทำอะไร นอกจากนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงที่ควรจะมีอีกคนนอนอยู่ข้างๆ แต่มันนานแค่ไหนแล้วนะที่ต้องตื่นขึ้นมาเจอว่างเปล่าข้างตัว ทำได้แค่ถอนหายใจซ้ำๆ บอกความจริงกับตัวเองว่า ใครอีกคนไม่อยู่

 

ทำใจกลิ้งตัวไปมาอยู่บนเตียงได้ครู่หนึ่ง ก็ตัดใจลุกขึ้นมาตัดการตัวเอง ถึงจะเป็นวันหยุด แต่เขาก็ไม่อยากอุดอู้อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ

 

ทำทุกอย่างด้วยความไร้อารมณ์ เฉื่อยชา และเชื่องช้า กว่าทุกอย่างจะเรียบมันก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยง…ก็คิดแบบนั้นอ่ะนะ แต่ไม่ใช่เพราะมองหน้าต่างข้างนอกแล้วเห็นแดดแรง ท่ามกลางท้องฟ้าสีสดใสสมกับเป็นเดือนพฤศจิกายนหรอกนะ

 

เพราะเห็นฟ้าด้านนอกกลายเป็นสีดำขมุกขมัวจนต้องหันไปมองนาฬิกาที่ติดผนังต่างหาก

 

ฝนกำลังจะตก

 

คงจะต้องติดอยู่ในห้องนี้สินะ น่าเบื่อชะมัด

 

[3]

 

อาหารง่ายๆ อย่างไข่ดาว ข้าวก้นหม้อ และเครื่องเคียงเหลือๆ ถูกเปลี่ยนเป็นซากอารยธรรมบนโต๊ะทานข้าว ตามด้วยกาแฟร้อนหนึ่งแก้วที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ กลิ่นหอมลอยขึ้นมาพร้อมกับควันร้อน ปริมาณเครื่องดื่มคาเฟอีนพร่องลงไปเล็กน้อย ในขณะที่เจ้าของห้องกำลังอ่านข้อความบนโทรศัพท์ พออ่านข้อความจบ เครื่องมือสื่อสารสี่เหลี่ยมก็ถูกปิด แล้วโยนลงบนโซฟา กล่องกระดาษสี่เหลี่ยมถูกหยิบขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกงแทน

 

ระเบียงด้านนอกห้องไม่โดนฝนสาด ไม่รู้เป็นโชคดีหรือยังที่ตรงนี้อับลม แทนที่จะถูกฝนสาดจนต้องถอยกลับเข้าไปในห้อง ก็กลายเป็นว่าได้มองม่านน้ำฝนที่เทใส่กันสาดจนเป็นสายแทน

 

ท่อนแขนสีเข้มวางลงบนราวระเบียง อากาศเย็นจากฝน และลมที่พัดอยู่ด้านนอก ผสมกับรสมินต์เย็นทั่วปอด ยิ่งทำให้บรรยากาศมันทั้งหนาวและหดหูขึ้นไปอีก เมื่อคิดว่าตามปกติแล้วจะต้องมีคนๆ หนึ่งที่เปิดประตูระเบียงมาบ่นหงุงหงิงๆ ให้เขาดับบุหรี่ในมือ แล้วก็เข้าไปนอนกลิ้งใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ด้วยกัน

 

ทรมาณตัวเองทำไม ฉลาดจริง…

 

[4]

 

เสียงกุกกักหน้าประตูทำให้คนบนโซฟายาวขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาอยู่ดี ทำเอาคนมาใหม่ถอนหายใจออกมาด้วยความระอา

 

‘นี่ถ้าเป็นโจรมันคงฆ่าปาดคอเอาง่ายๆ ไม่ต้องเปลืองแรงแล้ว’

 

“พี่มินซู”

 

เดินเข้าไปยืนเขย่าตัวคนที่ยังทำตัวขี้เซาอยู่บนโซฟา ก่อนจะถูกดึงให้ขึ้นไปอยู่บนตัวอีกคน เอวเล็กถูกโอบรอบเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน

 

“ไหนว่ากลับอาทิตย์หน้า” ถามทั้งที่ยังไม่ลืมตา

 

“ก็กลัวคนแถวนี้น้อยใจแล้วทำตัวขี้เกียจจนตายไง”

 

มินซูหัวเราะออกมา ก่อนจะลืมตามองคนที่นอนเกยอยู่บนตัว ใบหน้าแบบตี๋จืดที่เขาชอบแกล้งว่ามีเหงื่อผุดอยู่ตามขมับ ไรผมเปียกชื้นไปหมด

 

“ข้างนอกฝนยังตกอยู่เหรอ กี่โมงแล้ว” ใช้หลังมือแตะลงตามหน้าผากชื้น

 

“เกือบห้าโมงแล้วครับ แต่ฝนหยุดแล้ว นี่ทานข้าวบ้างหรือยังครับ?” มินซูจับอีกคนให้ลุกขึ้นนั่งด้วยกันบนโซฟาดีๆ ผิดก็แต่คนตัวเล็กกว่าใช้ตักมินซูต่างที่นั่งแทน

 

“ทานตอนเที่ยง”

 

“งั้นออกไปหาอะไรทานกันไหม ผมหิวแล้ว”

 

“อืม…เอาสิ”

 

[5]

 

“ถึงห้องสักที”

 

คนตัวเล็กทิ้งตัวลงบนโซฟาทันทีที่ถึงห้อง เหยียดแขนขาจนเต็มไปหมด ก่อนที่จะต้องหดขากลับ เมื่อเจ้าของห้องร่วมกันอีกคนทรุดตัวลงนั่งบ้าง ใบหน้าอ่อนวัยแนบอยู่บนหมอนอิง แล้วส่งยิ้มให้อีกคนที่เอื้อมมือมาลูบหัว

 

“อิ่มแล้วสิ”

 

“อือ ผมไปอาบน้ำละ เหนื่อยโคตร” ผุดลุกขึ้นนั่งก่อนจะเดินผ่านหน้ามินซูไป แต่ก็ถูกเกี่ยวลงนั่งบนตักตามเดิม ปลายจมูกจรดลงบนแก้มขาวเนียน พร้อมกับสูดกลิ่นกายจากผิวเข้าไปเต็มปอด

 

“บยองฮอน”

 

“อะไรล่ะ ผมจะไปอาบน้ำ เหนียวจะแย่ พี่ไม่แหวะๆ บ้างเหรอ”

 

“ไม่…”

 

“แต่ผมแหวะอะ ปล่อยดิ”

 

“ไม่ปล่อย”

 

“เซ้าซี้ว่ะ”

 

“บยองฮอน…”

 

“อะไร”

 

“สี่ทุ่มกว่าแล้วนะ”

 

“แล้วไง?”

 

“จะไม่พูดจริงๆ เหรอ”

 

“คำพูดมันสำคัญขนาดนั้นเลยรึไง ผมก็รีบกลับมาอยู่กับพี่แล้วนี่”

 

“…”

 

“…”

 

“ไปอาบน้ำเถอะ” มินซูปล่อยมือบยองฮอนพร้อมกับหันหน้าหนี มือก็ควานหาซองบุหรี่ในกระเป๋ากางเกง

 

บยองฮอนหัวเราะพรืดใส่คนที่กำลังงอนอย่างชัดเจนเป็นเด็กสามขวบที่พ่อแม่ไม่ตามใจ มือเล็กคว้าปลายเสื้อคนที่กำลังจะเดินหนีไปทำร้ายปอดที่ระเบียง มินซูหันกลับมาเลิกคิ้วใส่คนที่ทำหน้ายิ้มๆ บยองฮอนยื่นมือบีบปลายจมูกคนอายุมากกว่าแล้วว่า

 

“ขี้งอนไม่เข้าเรื่อง”

 

“แล้วใครทำล่ะ”

 

“หึ…”

 

บยองฮอนกอดเอวคนที่รวบเขาไปกอดทั้งตัวแน่น ก่อนจะพึมพำประโยคที่เจ้าตัวอยากจะได้ยินนักหนาที่ข้างหูจนมินซูยิ้มแก้มปริ

 

“สุขสันต์วันเกิดครับ ที่รัก”

 

*

 

FIN

Advertisements

One thought on “[SF] The Day (C.A.P x L.JOE)

  1. Little_seal

    งอนคืออัลไลลลลลลลลลล T//////T
    อิพี่มินซู อิตาบังมิน คือแบบแกฟหกดสวงอะ
    น้องไปธุระนะไม่ได้หนีไปกับชู้! มาเล่นเอ็มวงเอ็มวีไรเล่า
    แอบเห็นด้วยกับคำฮอนนี่ กลัวจะทำตัวขี้เกียจตาย ช่างเป็นคำที่เหมาะสมกับผู้ชายคนนี้จริงๆ ฮ่าๆๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s