[SF] At Night (CHAN x KAI)

Standard

Title: At Night
Author: Nina*
Paring: Chanyeol x Jongin
Rating: PG
Author’s note: Off Character นะจ๊ะ 🙂 ถ้าไม่ชอบจงอินแบบสาวนิดๆ อ่อนหวาน (?) หน่อยๆ อาจจะไม่ถูกใจเน่อ

 

*

 

ตุบ!

 

เสียงทิ้งศีรษะลงกลางตักของเด็กหนุ่มที่กำลังตั้งอกตั้งใจอ่านหนังสือทำให้เจ้าตัวชะงักไป ก่อนจะละสายตาจากตัวหนังสือมาสบเข้ากับดวงตากลมโตเป็นประกายขี้เล่น ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากว่ากล่าวอะไรออกไปสักนิด คนที่มารบกวนความสงบยามค่ำคืนของคิมจงอินก็รีบออกปากออดอ้อนทันที ราวกับรู้ดีว่าคนเป็นน้องจะพูดอะไรหลังจากนี้

 

“เหนื่อยจัง~”

 

ยิ้มหวานพราวเสน่ห์ที่มัดใจสาวค่อนประเทศถูกส่งมาให้แบบไม่คิดราคาค่างวด คนรับก็ได้แต่รับรอยยิ้มเอาไว้ไม่ว่ากระไร ที่คั่นหนังสือที่วางอยู่ตรงโต๊ะเล็กข้างโซฟาเบดตัวยาวก็ถูกนำมาสอดคั่นหน้าหนังสือเอาไว้ พร้อมกับเปลี่ยนความสนใจมาอยู่ที่มนุษย์ตัวโตแทนเรื่องราวในนวนิยายที่กำลังติดพันอยู่แทน

 

“เหนื่อยแล้วทำไมไม่ไปอาบน้ำนอนให้หายเหนื่อยล่ะครับ มานอนเล่นตรงนี้ทำไม” ปากว่าแต่ก็ยิ้มกลับให้คนที่ยังยิ้มไม่เลิก

 

“ก็คิดถึงแฟน อยากอ้อนแฟน…ไม่ได้เหรอครับ” ไม่พูดเปล่า ร่างสูงก็ยังคว้ามือของคนที่ให้หนุนตักต่างหมอนมาจูบซ้ำๆ เป็นเสียงดังจุ๊บๆ ซ้ำไปซ้ำมา ก่อนที่ปาร์คชานยอลจะแนบมือของจงอินเอาไว้ตรงแก้มแล้วก็ถูไถเล่นไปมา คนโดนอ้อนก็อดหัวเราะไม่ได้ แต่ก็ปล่อยให้อีกคนบีบมือตัวเองเล่นไป ส่วนเจ้าตัวก็เกี่ยเส้นผมสีเข้มที่ถูกจัดทรงด้วยเจลและมูสแข็งๆ ทั้งศีรษะ ก่อนจะเอ่ยถาม

 

“ทำงานวันนี้เหนื่อยไหมครับ”

 

“อือ…เหนื่อย อากาศหนาวม๊าก มาก แฟนมีก็กอดแฟนไม่ได้ คิดถึ๊ง คิดถึงแฟนอ่ะ” ดวงตาพราวระยับฉายแววเจ้าชู้จนคนฟังอดหมั่นไม่ได้ ก็เลยยื่นมือไปบีบจมูกโด่งเสียแรงๆ จนชานยอลร้องโอดโอย

 

“อันหลังมันเกี่ยวตรงไหนกันครับ”

 

“เกี่ยวซี่” ชานยอลทำเสียงหงุงหงิงไม่เข้ากับตัว “ไปทำงานก็อยากได้กำลังใจจากแฟนอ่ะ แต่พอไปแล้วไม่เจอแฟนก็ห่อเหี่ยว ไม่มีแรง ไม่มีกะใจจะทำงานเลยอ่ะ”

 

ข้ออ้างฟังดูน่ารักน่าเอ็นดูนะ? แต่เปล่าเลย ยิ่งใส่น้ำเสียงแบบนี้จงอินยิ่งหมั่นไส้เป็นเท่าตัวเชียวล่ะ

 

“มั่วจริงๆ” จงอินว่าเข้าให้ น้ำเสียงไม่ได้จริงใจอะไรนัก แถมยังมีรอยยิ้มพรายอยู่ทั่วใบหน้า แต่คนนอนหนุนตักกลับทำปากยื่นปากยาวใส่กันเสียนี่ แถมยังมีเสียง ‘บุ่ยๆ’ ดังขึ้นมาประกอบ ทำเอาอดนึกถึงอีโมติค่อนปากจู๋ที่ชานยอลชอบส่งมาให้เวลาแชทหากันเสียจริง

 

(—3—) … หน้าตาประมาณนี้เลย

 

“มีแฟนใจร้ายอ่ะ แฟนมีงาน ก็ไม่ยอมไปเชียร์ แถมยังหาว่าบ้าอีก เศร้าจัง” น้ำเสียงกระเง้ากระงอดอย่างกับสาวแรกรุ่น แต่ตางี้วิบวับเชียวนะ…มันน่าตีสักทีไหมละ?

 

“โอ๊ย ที่รักจ๋า…อย่าตีสิค้าบ ยอมแล้วๆ” ชานยอลโวยวายโอเวอร์ไปสามบ้านแปดบ้าน ทั้งที่ความจริงจงอินก็แค่ยกมือขึ้นหมายจะตีปากให้หายหมั่นเขี้ยวก็เท่านั้นเอง ไม่พอ…ชานยอลยังทำเนียนกระเด้งตัวขึ้นมาจากตักที่หนุนอยู่มารวบกอดจงอินเอาไว้ทั้งตัวอีกต่างหาก

 

มีแฟนกะหล่อนนี่มันเปลืองตัวเป็นบ้า

 

“ที่รักใจร้าย”

 

“ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย”

 

“ไม่รู้ล่ะ เพราะวันนี้ไม่ยอมไปให้กำลับใจกัน แถมตะกี้ก็จะตีกันอีก ต้องโดนลงโทษนะ”

 

หื๊อ? …มันใช่เหรอเนี่ย

 

“อือ…”

 

ยัง…ยังไม่ได้จูบ อ่านซาวด์เอฟเฟคแล้วอย่าเพิ่งคิดไปเอง คิดไปไกล ก็แค่เกือบๆ แหล่ะ ความจริงปาร์คชานยอลก็ตั้งใจจะจูบให้โดนปากนั่นล่ะ แต่พอดีว่าคิมจงอินไม่นึกสมยอม ก็เลยหันหน้าหนีทันไง ความจริงก็ไม่ทันหรอก แบบว่าโดนแก้มเต็มๆ แทนน่ะ แต่ชานยอลเขาก็ทำหน้ามุ่ย เพราะเป้าหมายมันอยู่ที่ปากแดงๆ นิ่มๆ ต่างหาก ถึงแก้มจะนิ่มเหมือนกัน แต่มันก็ไม่เหมือนกันสักหน่อยนี่

 

บุ่ยๆ (—3—)

 

“ที่รักอ่า…”

 

“อะไรล่ะครับ กลับมาจากข้างนอกเมคอัพก็ไม่ยอมล้าง น้ำท่าก็ไม่อาบ ไปอาบน้ำก่อนสิครับ”

 

จงอินก็อ้างไปอย่างนั้นเอง ไม่เกี่ยวกันหรอก…แต่ดูเหมือนอีกคนจะรู้ทันนะ

 

“เกี่ยวไหมอ่า?”

 

“อือ ไม่เกี่ยว”

 

“ง่ะ…” จงอินหัวเราะเสียงดัง เมื่อเห็นใบหน้าของหนุ่มหล่อระดับใช้หน้าตาหากินทำสีหน้าบู้บี้อย่างกับเด็กห้าขวบที่คุณแม่ไม่ยอมซื้อชุดแฮปปี้มีลแถมตุ๊กตุ่นให้เป็นอาหารกลางวันอย่างไรอย่างนั้น

 

“ไปอาบน้ำหอมๆ ก่อนนะ เดี๋ยวให้จูบ แถมเช็ดผมให้ด้วย” จงอินยกมือขึ้นบีบแก้มที่ถูกทาทับด้วยเมคอัพคล้ายจะบอกให้ว่าง่ายๆ อย่าดื้อ

 

“จุ๊บนึงก่อนไม่ได้เหรอ” …ยังจะต่อรอง

 

“หลายจุ๊บก็ได้” ใบหน้าหล่อเหลายิ้มร่า แต่ก็โดนสกัดดาวรุ่งเสียร่วงด้วยประโยคถัดมา “แต่ไปอาบน้ำก่อนครับ”

 

เวลาเห็นหนุ่มรูปหล่อระดับประเทศหางลู่หูตกนี่ก็ตลกดีเนอะ

 

“ทำไมอ่าาาาาา” พ่อหนูน้อยห้าขวบตั้งท่าว่าจะตีขากลางห้างแล้วสิ แบบนี้คุณแม่คงต้องใช้ไม้แข็ง

 

“วันนี้ไปออกอีเวนท์เครื่องสำอางที่เป็นพรีเซนเตอร์ใช่ไหม?” พอเสียงแข็งขึ้นมานิด หน้านิ่งขึ้นมาหน่อย ปาร์คชานยอลก็เอ่ยรับเสียงอ่อยๆ ขึ้นมาทันที โถ…นี่ถ้ามีหางมีหู คงนึกว่าดุหมาตัวโตที่ทำกระถางบอนไซสุดหวงแตกนะนี่

 

“คับ…”

 

สนุกจัง

 

“ผมไม่ได้ไปดู แต่ผมก็มีสายข่าวนะ”

 

“คือ…คือ…” หน้าตาเลิ่กลั่กของคนอายุมากกว่ายิ่งทำให้จงอินนึกขำเข้าไปใหญ่ ตลกก็ไม่ใช่น้อย แต่ก็ยังฝืนตีหน้านิ่งๆ เอาไว้ก่อน

 

“แถมกลับมาก็ยังมาทำตัวมีพิรุธอีก…” จงอินเห็นอีกฝ่ายสะดุ้งด้วยนะ

 

ตลกจัง

 

“ผมไม่จูบทับรอยใครหรอกนะครับ…ไปอาบน้ำ ล้างหน้าเลย”

 

จงอินไม่เคยเป็นทหาร ไม่เคยต้องสั่งใครแบบมียศถาบรรดาศักดิ์ แต่ท่าทางกระเด้งตัวตรงแน่วแบบนั้นมันก็คงใกล้เคียงอยู่ล่ะมั้ง

 

พอเสียงปิดประตูห้องน้ำดังขึ้น หนังสือที่ถูกวางทิ้งไว้ก็ถูกนำมาอ่านต่อราวกับไม่เคยมีการขัดจังหวะเกิดขึ้น อันที่จริงจงอินก็ไม่ได้สนใจอะไรนักหนาหรอกว่า ปาร์คชานยอล แฟนหนุ่มที่เป็นดารายอดนิยมจะไปจูบกับใครที่ไหน ไม่ว่าจะในบทหรือนอกบท ตราบเท่าที่มันยังเป็นเรื่อง ‘งาน’

 

ให้ตามหึงหวงทุกครั้งเป็นนางร้ายในละครหลังข่าวงั้นหรือ? ประสาทกินกันพอดี…

 

แล้วไงต่อ? ก็ไม่แล้วไงหรอก อันที่จริง (อีกที) จงอินก็แค่ไม่ชอบจูบผ่านลิปสติก ไม่ได้เกี่ยวกับไม่ชอบจูบทับรอยใครอะไรทั้งนั้นแหล่ะ ก็แค่ไม่ชอบความรู้สึกแหยะๆ ของเนื้อสารเคมีที่เคลือบอยู่บนริมฝีปากเท่านั้น เข้าใจไหม?

 

โอเค ถึงไม่เข้าใจก็ช่าง แต่นั่นแหล่ะเหตุผลของคิมจงอิน

 

เสียงเปิดประตูห้องน้ำหลังจากการซักล้างขนานใหญ่ผ่านพ้นไปดังขึ้นอีกครั้ง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของคนที่ทำความสะอาดกวาดล้างเมคอัพบนใบหน้าเสียเรี่ยมเร้ ค่อยๆ คลานกระดืบเข้ามาเกาะตรงหน้าขา ช้อนตาขึ้นมองกันเสียตาแป๋ว

 

อืม…ถ้าเปลี่ยนเป็นเจ้าตูบสีขาพันธุ์ใหญ่ตัวจริงคงจะน่ารักน่าดู หรืออย่างน้อยลดขนาดคนทำให้เหลือสัก 160 นิดๆ กำลังสวยก็พอหยวนๆ นะ

 

แต่พอเปลี่ยนเป็นผู้ชายหน้าตาดีมากระดับพระเอกพันล้าน สูงโปร่งชะลูดปานต้นตาล หนักร่วมๆ 70 กิโลฯ มาเกาะขา จ้องหน้า ทำตาแป๋ว แถมกระพริบตาปริบๆ นี่คุณคิดว่าไง?

 

“โอ๊ย…ที่รักใจร้าย…”

 

ไม่ต้องคิดก็ได้ เพราะเอาหนังสือเคาะหัวเลยมันง่ายกว่าเยอะ

 

“ว่าผมอีกแล้วนะ”

 

“ขอโทษคับ” พ่อโกลเดนรีทีฟเวอร์ระดับเพชรยอดมงกุฎ ค่าตัวระดับพันล้านหน้าเหี่ยวเสียงอ่อยเสียน่าสงสาร คนฟังก็เลยใจอ่อนขึ้นมาหน่อยๆ แต่อันที่จริงคือเบื่อแล้ว ก็เลยเลิกแกล้ง แล้วยกมือขึ้นขยี้หน้าม้าชื้นๆ ไปเสียหลายที

 

“น่ารักมาก…ขอมือหน่อย” ว่าแล้วน้องหมาพันธุ์ดีก็แสนว่าง่าย วางมือลงมาให้เสียเสร็จสรรพ ก่อนจะรู้ตัวแล้วก็โอดครวญกับหน้าตาแบบเดิม

 

(—3—) บุ่ยๆ

 

“ที่รักอ่าาาาาาา” หน้าท้องแบนเรียบถูกโหม่งด้วยหัวชื้นๆ ไปเรียบร้อยโรงเรียนชานยอล เรียกเสียงหัวเราะจากจงอินได้โข ก่อนจงอินจะบอกให้เด็กห้าขวบนั่งให้เรียบร้อย ชานยอลก็แสนว่าง่ายรีบหมุนตัวนั่งขัดสมาธิกับพื้น ให้คนที่นั่งอยู่บนโซฟาวางผ้าขนหนูผืนนิ่มลงบนเส้นผมสีเข้มที่ล้างเอาสารเคมีออกไปหมดแล้ว

 

จงอินนั่งซับน้ำออกจากเส้นผมของชานยอลที่กำลังฮัมเพลงหงุงหงิงคลอไปกับเสียงเพลงในรายการโทรทัศน์ให้ฟัง ได้ยินแล้วก็เพลินไม่ใช่น้อย

 

ก่อนที่ภาพในจอโทรทัศน์จะตัดเข้าสกู๊ปข่าวบันเทิงที่โชว์ฉากจูบหวานหยดนอกบท (ตามที่นักข่าวเขารายงาน) ในงานอีเวนท์อันแสนแสลงใจ (คนจูบ) ขึ้นมาน่ะนะ เหมือนอยู่ๆ ก็มีคนเตะปลั๊กปาร์คชานยอลหลุดอย่างไรอย่างนั้น แทบจะได้ยินเสียงแอร์คอนดิชั่นด้านนอกดังเชียว

 

“ท…ที่รักคับ” เห็นหน้าตาตื่นๆ แบบนี้ จงอินก็ยิ่งนึกอยากเค้นคอถามเสียจริงว่ามันมีชนักปักหลังอยู่กี่เล่มกันแน่ มากกว่าภาพในจอหรือเปล่า อะไรจะต้องร้อนรน ร้อนตัวปานนี้

 

“ครับ?” จงอินยิ้มหวาน

 

“มัน…มัน…”

 

“มันมีอะไรมากกว่านี้หรือไงครับ ทำไมพี่ถึงได้ร้อนตัวขนาดนี้”

 

เท่านั้นแหล่ะ สารพันคำอธิบาย คำแก้ตัว คำแก้ต่าง ลำดับเหตุการณ์ และท่าทางตลกๆ ประกอบคำพูดอีกมากมายแสนแปดก็พร้อมใจกันทะลักออกมาจากปากปาร์คชานยอลราวกับเขื่อนแตก ทั้งที่เจ้าตัวก็ยังนั่งแปะอยู่บนพื้นนั่นแหล่ะ

 

จับใจความคร่าวๆ ได้ว่าไม่มีอะไรนอกเหนือจากนี้ ต่อไปนี้จะระวังตัว ต้องเชื่อใจกันนะ อย่าโกรธกันนะ บลา บลา บลา …ปาร์คชานยอลเป็นคนตลกจริงๆ ด้วย

 

“ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่”

 

“โธ่ ที่รัก……………………………..เอ๊ะ อะไรนะ?

 

ก็เพิ่งรู้นะ ว่านอกจากแฟนตัวเองจะเป็นดาราแล้ว ยังแปลงร่างเป็นหมา แล้วก็เป็นไก่ได้ด้วย ดูซิ…ตาแตกเชียว

 

“ผมยังไม่ได้ว่าอะไรพี่เลยนะ ร้อนตัว”

 

อืม เป็นปลาทองด้วยล่ะ พะงาบๆ เชียว

 

หลังจากคำตัดพ้อต่อว่า งอแง และมารยาอีกสามร้อยแปดสิบหกเล่มเกวียนที่งัดขึ้นมาหาทางเรียกร้องสิทธิประโยชน์อันพึงมีอะไรก็ไม่รู้จากปากของคนตัวสูง สุดท้ายจงอินก็ต้องมานอนให้อีกฝ่ายจูบแล้วจูบอีก จนปากมันเจ่อช้ำ บวมจนแทบจะระเบิดได้ เป็นการให้รางวัลเด็กดีที่ไม่นอกลู่นอกทาง และไถ่โทษที่จงอินกลั่นแกล้งอยู่นานสองนาน

 

“อืม พอแล้วนะ พรุ่งนี้ทำงาน” จงอินพยายามผลักหน้าให้ชานยอลหยุด แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอม

 

“ไม่เอา ยังไม่พอ คิดถึง”

 

“อย่าล้วง!”

 

“ก็คิดถึงอ่า…”

 

“ดึกแล้ว เดี๋ยวตื่นสาย”

 

“ก็ถ้าคนแถวนี้ไม่แกล้งป่านนี้ได้ไปสองน้ำแล้วเนี่ย…”

 

เสียงงึมงำลามกจกเปรตอะไรนั่นจะถือว่าไม่ได้ยินแล้วกันนะ

 

ถึงชานยอลจะบ่นอะไรงึมงำๆ ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แต่สุดท้ายก็ยอมหยุดมือปลาหมึกกับริมฝีปากซุกซนเสียที แล้วเปลี่ยนมานอนกอดจงอินเอาไว้เฉยๆ แม้จะยังไม่หยุดคลอเคลียแถวใบหูเลยก็ตาม

 

“อาทิตย์หน้าเคลียร์คิวไว้สองวัน”

 

“อือ”

 

“ว่างไหมอะ…” ดูทำเสียงเข้า อย่างกับหมาจะโดนทิ้ง

 

“วันไหนล่ะครับ ผมทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนนะครับ ถ้าไม่ใช่เสาร์อาทิตย์ ผมก็ไม่ว่างหรอก”

 

“เสาร์อาทิตย์! ขอยากมากเลยรู้เปล่า แลกกับต้องเอาร่างกายไปแลกที่ปารีสสองอาทิตย์แน่ะ”

 

“อือ…อยากได้ชาแนล”

 

“ที่รักอะ!”

 

คนขี้แกล้งหัวเราะร่วน ก่อนจะพลิกตัวกลับมาหาคนที่ทำหน้าตาบูดบี้ แล้วจูบเบาๆ ที่ปลายคางเป็นการขอโทษที่เผลอแกล้งอีกแล้ว

 

“ว่างสิครับ จะไม่ให้ใครแทรกคิวเลย อุตส่าห์ได้คิวดาราคนดังทั้งที ก็ต้องเอามานอนกกให้คุ้มสิเนอะ”

 

“ใช่ๆ จะกกให้อิ่มเลย ทบต้นทบดอกทุกน้ำทุกหยด ไม่ให้ขาดทุนสักนิด”

 

อืม ฟังแล้วปวดหัวจัง แต่ช่างเถอะ นอนดีกว่า…เนอะ

 

ราตรีสวัสดิ์

 

*

 

FIN

Advertisements

5 thoughts on “[SF] At Night (CHAN x KAI)

  1. บัวเผื่อน

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    น่าร้ากกกกกกกกกกกกกก
    นี่มันคุณแม่กับเด็กชายชานยอลอนุบาลหมาน้อยใช่ป่าว
    ทำไมชานยอลแม่งงงงงงงงงงงงงง 5555555555555555555555555555555
    จงอินนนนน ขี้แกล้งง่ะ บอกมานะที่แกล้งนี่หวังให้พี่ชานยอลเอาออกสองสามน้ำใช่แมะ แฮ่ ๆ

  2. Hcanopik

    พี่ชานน่ารัก 5555 ตลกตอนโดนจงอินแกล้ง
    ตกลงเป็นดาราหนุ่มพันล้านหรือเด็กเอ๋อกันแน่เนี่ย
    ขี้อ้อนหวานสุดๆๆ แต่ยังคงระดับความหื่นได้สมกับเป็นปาร์คชานยอล มือไม้ไปไม่ได้ก็ลวนลามด้วยคำพูด
    ตาบ้าาาา >.,< จงอินก็น่าร้ากกก ขี้แกล้งพี่ซะไม่มี
    ระวังจะโดนรีดน้ำหมดตัว บู่วววว 5555

  3. Picha

    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฟินนนนนนนน
    พี่ชานมุ้งมิ้งสุดดดค่ะ -///////////////////////-
    อ้อนได้น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกก #ตายเลยค่ะ
    จงอินนี่น่ารักก ♥ แกล้งพี่ชานไว้เยอะระวังโดนเอาคืนนะ!

  4. ฉันตัวจะแตกแล้ว ฮือออออออออ น่ารักกกกกกกกกก -//-
    ปกติชอบจงอินเถื่อนๆนะ เดี๋ยว 555555555555
    แต่แบบนี้น่ารักไปอีกแบบ -//-
    อิพี่ปาร์คเนี้ยอ้อนจังเลย แหม๋ กูเขินนนนนนนนนนนน ><

  5. wsy

    น่ารักอ่าาาาาา พี่ชานขี้อ่อนมากเลยฮืออออออ
    นีนี่ก็ละมุ่นมากกก ชอบนีนี่ลุคนี้อ่ะะ กืาืสาือสา
    ยอมให้พี่ชานจูบอยู่ตั้งนานด้วย จริงๆถ้าพี่ชานไปอาบน้ำแต่แรกก็ได้เกิด2น้ำแล้วด้วยซ้ำนะ เดี๋ยวว555555555555555555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s