[SF] Jealously (C.A.P x L.Joe)

Standard

Title: Jealousy
Author: Nina*
Paring: C.A.P x L.Joe
Rating: PG
Author’s note: ก็คนมันขี้หึง นิดหนึ่งก็คิดไกล ~ ♫ (หึง – D2B)
งานมโนไปวันๆค่ะ เรื่องจริงพี่เขาแยที่ไหนว่าน้องจะไปนั่งตักใคร //ชิปเปอร์ก็ได้แต่กัดผ้าเช็ดหน้าร้องไห้ด้วยความทุกข์ระทม #เวอร์

ปล. ฟิคครึ่งชม.จบ ไร้ซึ่งการตรวจทานใดๆ เหตุผลและประเด็นไม่มีสุดๆ ถ้าเจอบอกด้วยนะคะ 555

 

*

 

ข้อควรรู้ 4 ประการเกี่ยวกับบังมินซู

1. เป็นคนมีเหตุผล แต่ไม่ค่อยใช้

2. ทำอะไรตามใจตัวเอง

3. เป็นคนขี้หวงมาก

4. ถูกเสมอไม่ว่าเธอจะเป็นใคร

 

ถ้าไม่เข้าใจให้กลับไปอ่านใหม่ตั้งแต่แรกแล้วพยายามทำความเข้าใจซะจนกว่าจะเข้าใจ

 

ปล. ถ้าเป็นแฟนกับบังมินซูให้ดอกจันใส่ข้อ 3 ประมาณสิบแปดดวงแล้วเอาลิขวิดลบข้ออื่นไปได้เลย ไม่จำเป็นต้องใช้!

 

.

 

.

 

.

 

แฟนมินซู @GF_MZ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นี่มันอะไรกันค๊าาาา แอลโจดูตัวน้อยมาก

 

เจี๊ยบเบอร์แปด @888_chic

แอลโจตัวเท่าเมี่ยงเลยนะ!

 

ปั๊ก ชะย่อน @yeolyeol_1234

นี่คนแรกเลยรึป่ะ ที่ได้นั่งตักปาร์คชานยอล

 

เม่นรัก @menzzzz

คือไรอ่ะ กรี๊ดดดดด นี่(ชาน)ยอลแอล(โจ)มากกกกกกกก

 

อะลิงกิงกิ๊ง @arikikiki

งานฟิคต้องมา!

 

แสงเหนือ @shining_

คุณแม่ขา นี่อะไร!

 

นิ้วยาวๆ ที่เลื่อนอ่านหน้าจอโซเชี่ยลมีเดียที่ปกติไม่ค่อยได้เข้าไปอ่านสักเท่าไรก็อยากจะถามคำถามเดียวกับประโยคสุดท้ายที่ทนอ่านได้เหมือนกันแหล่ะวะ

 

นี่อะไร!

 

ไม่จำเป็นต้องแปะรูปให้บาดตาบาดหัวใจ เอาเป็นว่าบังมินซูเห็นเองกับตา ได้ยินเต็มสองหู แต่จะพูดออกมาก็ไม่ค่อยเต็มปากเท่าไร ว่าแฟนตัวเองไปนั่งตักชายอื่นได้หน้าตาเฉย อยากจะคว้าไมค์มีขาของจีดราก้อนซอนเบนิมที่แหกปากร้องเพลง Crooked มาครวญเพลง ‘ต่อหน้าฉันเธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร ห๊า!’ อ้อ ประโยคหลังเขาแค่เอื้อนเสียงเหรอ ไม่ได้ตะคอกสินะ โอเค … ‘หา…’ เฉยๆ ก็ได้

 

แล้วบังมินซูดองมะเขือเทศหรืออะไรอยู่ทำไมถึงปล่อยให้แฟนตัวเองไปนั่งตักคนอื่นได้เฉย

 

นี่ไม่ได้นั่งหลับนะเว้ย ก็เห็นอยู่ว่าเก้าอี้มันไม่พอ ก็คิดอยู่แหล่ะว่าต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง แต่ระหว่างที่คิดอยู่หันมาทางอีกที (เพราะนีแอลสะกิด) อีบยองฮอนก็หย่อนตูดลงนั่งตักปาร์คชานยอลไปละ…หยุด อย่าพูดนะว่านี่เป็นข้ออ้าง ย้อนขึ้นไปอ่านข้อ 4 ใหม่ แล้วค่อยกลับมาอ่านต่อนะจ๊ะ ที่รัก

 

เค๊? อะไร? ไม่เค? ไม่เคก็เรื่องของมึง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่…”

 

“อะไร” เสียงทุ้มห้วนจัดทำเอาคนเรียกหดคอหน้ามุ่ย ทั้งๆ ที่คนเดือดมันก็ตัวเองแท้ๆ แต่พออีกฝ่ายทำเสียงเหมือนกับไม่พอใจขึ้นมาหน่อย ใจบยองฮอนก็ตกไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้วเนี่ย โฮ QAQ

 

เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันใย ฉันไปทำอะไรให้เธอเคืองขุ่น

 

นี่ไม่เคยนึกอยากถีบเพื่อนร่วมวงอย่างอีชานฮีเท่านี้มาก่อนเลยให้ตายดิ นอกจากไม่ช่วยแล้วยังมาซ้ำเติมกันอีกนะ! แล้วไอ้น้องๆ ที่เหลือมันเคยพึ่งพาบ้าบออะไรกันได้ที่ไหน แค่อีตาดุๆ (แบบตี่ๆ) ของอีพี่มันกวาดไปมองนิดเดียวเท่านั้นแหล่ะ ตาลีตาเหลือกพร้อมใจกันมีธุระให้ทำกันหมดอ่ะ เหลือแต่อีชานฮีที่ไม่เคยจะเดือดร้อนอะไรกับเขาสักนิดที่ยังผิวปากเดินไปเดินมาอยู่ได้เนี่ย…แม่ง ฟักยูว่ะ ชานฮี

 

อันดานีแอล ชเวจงฮยอน แล้วก็ยูชางฮยอนด้วย …ฟักยูให้หมดเลย แม่ง โกรธ

 

“พี่ ผมเมื่อย” เอ่ยบอกคนเป็นพี่ที่นั่งกดนั่งจิ้มหน้าจอแทปเล็ตอยู่นานสองนานด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ เหมือนบังมินซูจะยังไม่จมจ่อมไปกับโลกในอินเทอร์เน็ตมากนัก ถึงได้ชะงักนิ้วที่คอยสไลด์เมียรักอันดับ 1 ไปนิดหนึ่ง ก่อนจะกลับไปสไลด์เมียต่อหลังประโยคสุดแสนจะช่วยอีบยองฮอนได้มาก

 

“ก็พิงมาสิ”

 

“…”

 

ไม่พูดเปล่าด้วยนะ มีรวบเอวให้เอนไปพิงจริงๆ ด้วยอ่ะ ฮือ…กูอยากจิคราย T____T

 

“พี่ ผมอาย”

 

คำรบสองที่ทำให้บังมินซูชะงักแล้วเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ และเป็นเพราะนรกชังหรือสวรรค์ส่งบยองฮอนก็ไม่อาจรู้ได้ พระเจ้าท่านถึงได้ส่งอีชานฮีที่เดินถือแก้วโกโก้ร้อนเดินผ่านมาพอดี ตาโตๆ กับหน้าตาหล่อๆ ที่บ่งบอกว่ามีความสุขสุดๆ (ไม่รู้เพราะอะไร) ก็ชะงักไปนิดนึงก่อนจะยิ้มเผล่ใส่คนเป็นลีดเดอร์ โดยไม่คิดจะชายตาแลมาทางเพื่อนอีกคนเลยสักนิด

 

“อากาศหนาวเนอะ”

 

มันว่างั้น แล้วก็ประคองแก้วโกโก้ร้อนเข้าห้องหายไปเลยพร้อมกับเสียงดังกริ๊ก…แม่งขังตัวเองไว้ในห้องเรียบร้อย

 

ขออีกที…กูอยากจิครายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย T_________T

 

สรุป ไม่ว่าอีบยองฮอนจะเมื่อย จะอาย หรือจะตายคาตักไปเลย บังมินซูมันก็ไม่สนหรอก แล้วอีบยองฮอนตัวน้อยๆ จะทำด๋อยอะไรได้ นอกจากจำยอมรับสถานะเบี้ยล่าง เมียเก็บ ลูกชู้ต่อไปน่ะ? ก็ได้แต่นั่งทำตัวเจี๊ยมเจี้ยม สงบปากสงบคำ ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าทำอะไรผิดเนี่ย!

 

จริงๆ ก็รู้แหล่ะ…ก็แบบ ก็ไงดีอ่ะ…ก็เห็นกันแล้วใช่เปล่า *เอานิ้วจิ้มกัน*

 

คือ ก็รู้ตัวตั้งแต่วินาทีที่หย่อนตัวไปนั่งตักพี่ชานยอลแล้วแหล่ะ อยู่ๆ ก็แบบเสียวตูดขึ้นมาเลยอ่ะ คือ ไม่ใช่ว่าแบบพี่ชานยอลคิดอกุศลอะไรงี้หรอกนะ แต่แบบรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่ทิ่มแทงเข้ามาเต็มหลังอ่ะ แต่คือไงอ่ะ…แบบจะกลับตัวก็ไม่ได้ จะให้เดินต่อไปก็ไม่ไหวไง เลยได้แต่ยิ้มแหยๆ คุยกับพี่เขาต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้ลุกอ่ะแหล่ะ

 

แล้วก็…ก็เป็นอย่างงี้อ่ะ

 

คือ หลังจากนั้นอิพี่มันก็มึนตึงใส่กันมาตลอดอ่ะ แบบโคตรอึนเลย สภาะวะแบบคีมูไกเวอร์มาก เงียบกริบ หมอกลง ไคจูเตรียมโผล่เวอร์มาก เมมเบอร์คนอื่นนี่ไม่มีกล้าสบตา ไม่มีการกล้าขยับตัว แบบกลัวเสียงขนแขนเสียดสีกับเสื้อผ้าไม่เข้ารูหูพระคุณท่านแล้วจะโดนอาละวาดเอาไง

 

ทั้งหมดยกเว้นอีชานฮีนะ แม่งไม่เคยจะรู้สึกรู้สาห่าอะไรทั้งนั้น กูอยากจิคราย มีเพื่อนมองโลกในแง่ดีสัดหมาอ่ะ T___T

 

ตอนอยู่บนรถหลังเลิกงานพี่แกก็ดีๆ อยู่หรอก (ดีแบบอยู่เฉยๆ เอาหัวซบหมอนแล้วหลับไปอ่ะนะ) แต่พอประตูห้องพักปิดแล้วพี่แกเดินเข้ามาเป็นคนสุดท้ายเท่านั้นแหล่ะ คุณเอ๊ย…ก็ตามที่อ่านมาตั้งแต่แรก

 

อีบยองฮอนถูกจับนั่งตักไม่ได้ขยับไปไหนเลยคุณ…

 

นี่อยากจะกรี๊ดใส่หน้าแบบไม่กลัวแต๋วแตกสุดว่านี่คนเขามีพ่อมีแม่นะ มาทำแบบนี้ขอพ่อขอแม่เขาหรือยัง ทำไมทำตัวรุ่มร่ามไม่ให้เกียรติ…ซึ่งทั้งหมด ก็ได้แต่คิดและจินตนาการเองไปวันๆ กล้าไหมล่ะ กล้าไหม ขนาดตาพอๆ กัน แต่รังสีดาร์กโหมดและขนาดตัวนี่บยองฮอนเกรงจะไม่สู้จริงๆ ครับ พูดเลยว่าป๊อด แบบว่ารักตัวกลัวตายสุด ไม่ได้คิดว่าพี่เขาจะจับเฮดช็อต ต่อด้วยเยอรมันซูเพล็กซ์ แล้วสับเป็นชิ้นๆ โยนใส่ชักโครกหรอกนะ

 

แต่ไอ้ที่น่าจะโดน…มันหนักหนาสำหรับลูกผู้ชายอย่างบยองฮอนพอตัวเชียวแหล่ะ

 

คิดก็เหนื่อยแล้วครับ เพราะงั้นทำตัวเป็นเด็กว่าง่ายอย่างที่พี่เขาอยากให้เป็นดีกว่าครับ แล้วคืนนี้จะเป็นยังไงต่อไป พี่เขาจะปราณีผมหรือไม่ ก็แล้วแต่เวรกรรมละกันครับ เพราะไงยอดชายหน้าบยองฮอนคนนี้ก็ต้องตามใจพี่มินซูเขาตลอดแหล่ะครับ ใครจะไปกล้าขัดใจ

 

เพราะงั้นเลิกคิดแล้วเอนตัวซบพี่เขาดีกว่าครับ เกร็งมากๆ แล้วเมื่อยหลัง ทิ้งหัวลงซุกคอพี่เขาสบายกว่าเป็นไหนๆ ตัวเขาไม่นิ่มหรอกครับ แต่ซุกแล้วสบาย หอมกลิ่นอาฟเตอร์เชฟด้วย อีกอย่างอากาศมันหนาวอย่างที่ชานฮีว่าจริงๆ แหล่ะ นอนอิงตัวอุ่นๆ กรุ่นกลิ่นหอม

 

สบายโคตร นอนดีกว่า

 

.

 

.

 

.

 

เสียงโนติฟิเคชั่นของโปรแกรมแชทสัญชาติเกาหลีทำให้คนที่นอนเลื่อนหน้าจอแทปเล็ตอยู่ต้องชะโงกหน้ามาดูคนตัวเล็กที่กำลังกดแป้นพิมพ์โต้ตอบกับคนในบทสนทนาด้วยสติกเกอร์และอีโมติคอนน่ารักๆ ตามนิสัยของเจ้าตัว แต่นั่นทำให้คนขี้หวงเกิด ‘หวง’ ขึ้นมาอีกรอบ หลังจากที่คนเป็นน้องทำตัวน่ารักมาได้ทั้งวัน

 

จนกระทั่งจะนอนเนี่ย…

 

“คุยกับใคร”

 

เสียงที่ส่งไปคงห้วนพอตัวหรอก ไอ้ตัวเล็กถึงจะได้สะดุ้งโหยงแบบนั้น หน้าตาตื่นๆ ที่หันมามองเขาทำหน้าแหย ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบแบบไม่มีการโกหกให้ระคายใจ ก็ดีอยู่หรอก แต่แสลงหูว่ะ

 

“พี่ชานยอล”

 

“ทำไมต้องคุย”

 

“ก็คุยเฉยๆ”

 

“ดึกแล้ว นอน”

 

“พี่ก็นอนก่อนสิครับ”

 

“จะปิดไฟ”

 

“เดี๋ยวผมปิดให้ กู๊ดไนท์”

 

“บยองฮอน”

 

พอบังมินซูทำเสียงเอาแต่ใจ (และค่อนข้างจะเข้ม) บยองฮอนก็เบะปากทำตาคว่ำใส่คนเอาแต่ใจที่มองมา

 

“ทำไมเอาแต่ใจงี้อ่ะ ผมก็แค่คุยกั…”

 

“อยากนอนกอดแฟน ผิดตรงไหน”

 

“…”

 

“มานี่…” ไม่ว่าเปล่า ตบเตียงดังปุๆ ด้วย แล้วอีบยองฮอนทำไงได้ล่ะวะ? ก็หลับหูหลับตาส่งสติกเกอร์อะไรก็ไม่รู้ไปให้พี่ชานยอลไง เดินไปปิดไฟแล้วก็คลานดึ๊บๆ ขึ้นเตียงของพี่มินซูที่ปกติจะเป็นอภิสิทธิ์ชน นอนคนเดียว กรนคนเดียว ไม่ยอมแบ่งให้ใครมาแชร์ห้องด้วย แต่สองสามวันมานี่อีบยองฮอนได้รับสิทธิพิเศษ (ที่ไม่ถามคนรับสิทธิ์สักนิดว่าอยากได้ไหม) ให้มานอนเป็นเพื่อนคุณลีดเดอร์เขาอีกคน

 

“พี่สั่งห้ามนะ จะคุยก็คุยไป แต่ถ้าไปให้มันโดนตัวอีก โดนแน่…เข้าใจไหม พี่หวง

 

มาสั่งๆๆๆๆๆๆ แล้วก็เอาหน้าซุกคอคนอื่นเขาแล้วหลับไปหน้าตาเฉย ละให้ทำไง…ทำไง ทำใจไง! ฮึ้ย นี่ไม่ได้เห็นแก่เสียงอ้อนๆ ท้ายประโยคแล้วกอดอุ่นๆ แล้วก็จูบนิ่มๆ ที่จรดลงบนหน้าผากก่อนนอนตะกี้เลยนะ

 

ฮือ…แม่ง คนเอาแต่ใจ!

 

*

 

FIN

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s