[FIC] HEAT … 6 (Not April’s fool joke)

Standard

Title: HEAT … [6]
Author: Nina*
Paring: Baekhyun & Chanyeol
Rating: NC-17
Author’s note: โอเค ของจริงไม่อิงนิยาย คู่นี้ โพสิชั่นนี้แหล่ะค่ะ เอนจอยรีดดิ้ง 555
ปล. อย่าถามเลยค่ะว่าทำไมแต่ง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแต่ง (ใช่มั้ยคะ วว) เราไม่มีปัญหากับแบคฮยอนแมน แต่เรามีปัญหานิดหน่อยกับการเขียนให้ชานยอลเป็นเมีย //ร้องไห้ เขียนยากง่ะ เราว่าฉีกจากตอนอื่นเลย 555 เอาเป็นว่าอ่านแล้วว่าไงติ-ชมกันได้นะคะ ♥
ปล. 2 ตอนหน้าจงอินคัมแบค เย่ะ!

 

*

 

สภาวะประสบปัญหาที่บอกกับใครก็ไม่ได้ เล่าให้ใครฟังก็กลัวจะโดนเขาสมน้ำหน้า ได้แต่เก็บความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ในใจแบบไม่รู้จะหันไปพึ่งใครนี่มันจะเกิดกับคนๆ หนึ่งได้ด้วยเรื่องอะไรบ้างนะ? สำหรับคนอื่น ปาร์คชานยอลไม่รู้ครับ แต่ที่เกิดขึ้นกับปาร์คชานยอลคือ ตกเป็นเมียของเมียตัวเองครับ

 

อ่านแล้วงงไหม? โอเค ไม่ต้องงงนะ เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังกันแบบละเอียดลึกซึ้ง ปากกาพร้อมนะครับ โอเค

 

.

 

.

 

.

 

สถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกมันเป็นยังไง ปาร์คชานยอลที่ใช้ชีวิตบนโลกเบี้ยวๆ ใบนี้มายี่สิบกว่าปีก็เพิ่งจะเข้าใจแจ่มชัดเอาก็วันนี้ล่ะครับ

 

คืองี้นะ…

 

เมื่อสักประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ ปาร์คชานยอลเพิ่งช้อนเอวพยอนแบคฮยอนขึ้นเอว เพื่อรีบลากมาที่เตียงให้ไวที่สุด เพราะว่าตัวเองอยากฟัดแฟนหนุ่มตัวเล็ก (เฉพาะส่วนสูง ส่วนน้ำหนักอย่าไปพูดถึงแม่ง หนักฉิบหาย) ใจจะขาด หลังจากแบคฮยอนทำโปรเจคประจำปีจบ ชานยอลก็ได้ฤกษ์เจอหน้าแฟนเสียที หลังจากผ่านพิธีกรรมพาไปขุนเสร็จเรียบร้อย ต่อด้วยพาเดินช้อปปิ้งจนกระเป๋าเบาไปอีกโข ปาร์คชานยอลก็ได้เวลาเอาคืนทุกเม็ดจากแฟนหนุ่มตัวน้อยของตัวเองเสียที

 

ใช่ มันก็ควรจะเป็นแบบนั้นแหล่ะ

 

ทั้งๆ ที่เสื้อแบคฮยอนกำลังจะหลุดออกจากหัว และเขาก็ดึงกางเกงลงไปเกือบครึ่งหน้าขาแล้ว จากนั้นก็…บรู้ม กลายเป็นโกโก้ครั้นช์ที่สุดขอบจักรวาล (อย่าลืมบิด ชิมครีม แล้วจุ่มนมก่อนออกตัว)

 

เออ ในจังหวะที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น โทรศัพท์แบคฮยอนดัง…ครับ นี่ก็คิดกันใช่ไหม ว่านี่มันใช่เวลาจะมาเปิดอ่านข้อความหรือรับโทรศัพท์ไหม? ไม่ใช่ใช่ไหมล่ะ แต่กับแบคฮยอนคือ ผิดครับ หมอนี่เป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง ต้องอ่านข้อความทันทีที่มีข้อความเข้า ไม่ชอบให้มี Badge บนไอคอนโทรศัพท์ว่ามีข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน และไม่ชอบมีมิสคอล ถามว่าเวลาหมอนี่นอยจนอยากจะฟาดหัวฟาดหางเหยียบทั้งเมืองให้ราบเป็นหน้ากลองทำยังไง เรื่องง่ายๆ ก็ปิดโทรศัพท์น่ะสิ เพราะฉะนั้นพอจะคาดเดาได้ใช่ไหมว่าปาร์คชานยอลหัวเสียขนาดไหนตอนที่ต้องปล่อยให้ก้อนขาวๆ แน่นๆ วิ่งปรู๊ดไปควานหาโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋า

 

แบคฮยอนพึมพำอะไรสักอย่างประมาณว่า ‘วางไปแล้ว’ แต่หมอนั่นก็ยังง่วนอยู่กับโทรศัพท์มือถือตัวเอง ปล่อยให้ชานยอลทิ้งเป็นฝ่ายเอาหลังไปแนบกับพื้นเตียง มองแผ่นหลังขาวจั๊วะของคนที่กำลังก้มหน้าก้มลงตามองโทรศัพท์ตัวเองไม่สนใจไยดีคนที่กำลังอารมณ์ค้าง

 

ชานยอลไม่ได้เจอแฟนตัวเล็กมาสักพัก เพราะว่าเจ้าตัวติดโปรเจ็คนั่นล่ะ พอได้เจอกันทั้งทีก็อยากจับฟัดให้หายคิดถึง แต่แบคฮยอนก็เป็นอย่างนี้ทุกที งานมาก่อน เงินมาก่อน ครอบครัวมาก่อน แฟนมาหลังสุด…หึ จะเป็นคนหล่อหน้าตาดีมีแฟนไปทำไมวะ ถ้าแฟนไม่ใส่ใจ

 

น้ำตาจะไหลอ่ะ

 

“แบคเสร็จยังอ่ะ…เสร็จเหอะ” ชานยอลเลื้อยไปตามผ้าปูเตียง รวบกอดเข้าที่เอวเล็ก (เออ มันไม่เล็ก แน่นมาก อย่างหนา ขอบชีส แต่กูจะเรียกแฟนกูแบบนี้ เคนะ) ปลายจมูกกดลงบนซอกคอขาว มือก็ไล่บีบไปตามรอบเอวแน่นๆ ตัวแบคฮยอนหอมมาก ก็ไม่ได้หอมแบบเทพยดา นางฟ้ามาจุติอะไรขนาดนั้น นี่ไม่ได้ลวนลามนางโมราในผอบนะ ก็หอมกลิ่น Giorgio Armani Attitude ขวดโปรดของไอ้ตัวเล็กมันนั่นล่ะ กลิ่นหอมเร้าใจ ที่เขาเคยบอกกับแบคฮยอนเหมือนกันว่ากลิ่นมันแมนไปหน่อย แต่ในเมื่อแบคฮยอนชอบ ปาร์คชานยอลก็ไม่ขัดศรัทธา เพราะถึงอย่างไรเสียพยอนแบคฮยอนก็เป็น ‘ของ’ ปาร์คชานยอลอยู่วันยังค่ำนั่นล่ะ

 

หรือเปล่านะ?

 

ชานยอลเลิกคิ้วสูงเมื่อแบคฮยอนหันหน้ากลับมาหาเขาด้วยใบหน้าเครียดขึงจนอดคิดไม่ได้ว่ามีปัญหาเรื่องงาน เรื่องโปรเจ็ค หรือสารพันอะไรร้อยแปดพันเก้าที่มาขัดขวางการจับหมาน้อยแบคฮยอนรับประทานเป็นมื้อค่ำอีกล่ะ พอสมองน้อยๆ ประมวลผลออกมาเตรียมจะเอ่ยปากถาม แบคฮยอนก็จัดการยกหน้าจอสมาร์ทโฟนที่แสดงข้อความรูปภาพในโทรศัพท์ขึ้นมาเสียก่อน

 

นั่นทำให้ชานยอลประมวลผลออกมาเป็นคำว่า ‘งานเข้า’ แทนอย่างรวดเร็ว

 

ฉิบหาย!

 

แต่เพราะว่ามัวแต่ประมวลภาพเข้าสู่สมองจนออกมาเป็นความซวยที่ใกล้ตัวของตัวเองอยู่นั่นล่ะ ชานยอลก็เลยงานเข้า ได้แต่ยิ้มแหยใส่พยอนแบคฮยอนที่ยิ้มหวานหยด แต่ชานยอลพูดเลยว่าน่ากลัวมว๊าก!

 

ตั้งแต่ตกลงปลงใจคบกันเป็นแฟน ชานยอลก็เจอฤทธิ์ของแบคฮยอนมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็ว่าเข็ดแล้วนะ (จริงๆ ก็ทำใจว่าต้องลดละเลิกนิสัยบ้ากามเสียบ้างตั้งแต่ตอนพยายามจีบแบคฮยอนแล้วนะ) แต่คือไงอ่ะ…แฟนไม่มีเวลาให้ไง ก็เปล่าเปลี่ยนเหี่ยวแห้งเ-ี๊ยวแล้งน้ำมากอ่ะ จะให้ปฏิบัติการโลกสวยด้วยมือเราบ่อยๆ มันก็ไม่สุดไง แบบ…มันซี๊ด แต่ไม่สุดอ่ะ แก๊!

 

ใครจะเข้าใจหัวใจดวงน้อยๆ อันแสนบอบช้ำของเขาบ้าง…ฮึก /ทำหน้าเศร้าเคล้าน้ำตา

 

ถึงจะแอบดอดไปเล่นจ้ำจี้มะเขือเปาะแปะกระเทาะหน้าแว่นพายเรืออกแอ่นกับรูมเมทบ้าง แต่เฮ้ย…ใครมันจะมาถ่ายรูปเก็บไว้วะ ซวยทั้งมันและกูไง แล้วนี่ทำไม ใคร! ใครถ่ายรูปกูตอนนอนแก้ผ้าไว้วะ แถมทั้งตัวมีแต่รอยดูด อิด๊อกกกกกกก นี่กูเข้าใจฟีลลิ่งของชะนีเอากับแฟนเก่าแล้วโดนปล่อยรูปแบลคเมล์ลงเน็ตเลยอ่ะ ดีนะมึงมาแค่เป็น .jpg ไม่ใช่ ขาวตี๋ตัวใหญ่.mp4 ไม่งั้นกูจิครายให้ดู

 

เออ กูทำอย่างอื่นไม่ได้หรอก! ฟ้องแม่ก็ไม่ได้ โดนแพ่นกบาลแยกสิมึง…

 

มีเมียเป็นผู้ชายมี๊ไม่ว่า แต่ห้ามนอกใจแบคฮยอนของมี๊!

 

คุณนายปาร์คได้กล่าวเอาไว้ในวันไหนสักวันอ่ะแหล่ะ…ครับๆ ลูกบังเกิดเกล้าในไส้อย่างกระผมก็ทำได้พยักหน้าน้อมรับคำสั่งคุณนายแม่ผู้กุมชะตากรรมและสภาพคล่องทางการเงินของหนุ่มน้อยหน้าตาดีแห่งประเทศเกาหลีใต้เอาไว้อย่างเสียไม่ได้แหล่ะครับ

 

กูเคยเจอแต่ปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ แต่แม่กูอินดี้สุด …ได้ลูกสะใภ้แล้วเฉดหัวลูกในไส้ทิ้งอย่างกับหมูกับหมา น้ำตาจะไหลอ๊ะ!

 

นั่นไม่ใช่ประเด็น!

 

ประเด็นคือกูงานเข้าเพราะมีผู้หวังดี(กับแบคฮยอน)ประสงค์ร้าย(กับกู) ด้วยการส่งรูปกูนอนเปลือยท่อนบนจนถึงล่าง แถมตัวยังแดงเป็นจ้ำๆ เพราะโดนดูดทั้งตัวอีกต่างหาก มันมาแบบไม่มีสภาพแวดล้อมให้ตามสืบว่าคนส่งเป็นใคร แล้วตอนที่ถ่ายนี่เมื่อไร แล้ว…แล้ว…กูจะแก้ตัวกับเมียยังง๊ายยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

 

“แบคจ๋า…คือ…”

 

“ใคร”

 

“คือ…”

 

“เมื่อไร”

 

“เอ่อ…”

 

“ที่ไหน”

 

“แบค…”

 

“ตอบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

“ผมไม่รู้ว่าใคร! ที่ไหน! และเมื่อไร! ครับ!”

 

ทั้งหมดทั้งมวล…ไม่ได้ตะคอกเมียนะครับ ไม่กล้าครับ แค่ตอบแบบเสียงดังฟังชัดครับ…ลืมบอกครับ พ่อแบคฮยอนเป็นนายพล ก็ตามนั้นแหล่ะครับ…

 

“หมายความว่าไง?” น้ำเสียงแบคฮยอนตอนนี้เหี้ยมมากครับ ถึงขั้นไม่กล้าสบตาเลยครับ ลืมทุกทฤษฎีที่บอกให้เอาน้ำเย็นเข้าลูบ หรือว่ากอดเพื่อพยายามทำให้เขาใจเย็นลงไปได้เลยครับ ขืนกูสุ่มสี่สุ่มห้าแตะเนื้อต้องตัวพ่อยอดขมองอิ่มผมเข้าตอนนี้ เกรงว่าจะไม่เหลือหน้าเดิมที่หล่อกระชากมดลูกหญิงสาวทั้งคณะกลับไปหาแม่บังเกิดเกล้า (ที่เตรียมกรีดซ้ำแผลหลังจากรู้เรื่องอีกนะ)

 

“ชานยอลหมายถึง…”

 

“นี่มึงมั่วมากจนจำไม่ได้เลยเหรอว่าไอ้สภาพแบบนี้มึงไปฟัดกับชะนีผีบ้าตัวไหน ที่ไหน และเมื่อไรเหรอ ปาร์คชานยอล!”

 

“โอ๊ยยยย ไม่ใช่คร้าบบบบบบบบบบบบบบบ แบคฟังเขาก่อนน้าาาา ฟังเขาก่อน! โอ๊ย อย่าเพิ่งชก”

 

ยอดชายนายปาร์คชานยอลก็ต้องเอาตัวเข้าแลกด้วยการพุ่งเข้าไปรวบตัวแบคฮยอนไว้กับตัวก่อนที่กรงเล็บงามๆ ประหนึ่งเป็นทายาทวูล์ฟเวอรีนจะตวัดใส่จนเบ้าตาแหก แต่ใช่ว่าแบคฮยอนจะยอมง่ายๆ เสียเมื่อไร ฟังจากรูปประโยคก่อนหน้าที่เจ้าตัวจะสติแตก บอกเลยครับว่าแบคฮยอนโกรธมาก โกรธยิ่งกว่าตอนที่จับได้ว่าชานยอลแอบไปกุ๊กกิ๊กกับสาวน้อยหน้าใสโรงเรียนสตรีล้วนแห่งหนึ่งเสียอีก แต่จริงๆ ก็ไม่แปลกใจครับ อันนี้เขาผิดเอง ก็ตั้งแต่เรื่องเลี้ยงต้อยคราวนู้น ก็สัญญิงสัญญากันอย่างดีว่าจะไม่นอกใจ นอกกายอีกเด็ดขาด

 

แล้วก็นั่นแหล่ะครับ…สันดานเดิมๆ มันทิ้งได้ยากครับ อาจฟังดูเป็นคำแก้ตัว แต่ครับ ยอมรับ กูเลว แต่ตอนนี้เอาตัวรอดก่อน แบคฮยอนแม่งชกจนไส้ทะลักออกมาทางจมูกละ

 

“แบคคคค! หยุดก่อน!”

 

นี่ไม่ต้องหวังเลยนะว่าปาร์คชานยอลจะใช้วิธีล็อกมือ กดลงกับเตียง จูบแล้วปล้ำ พอเสร็จสมอารมณ์หมายก็ โอเค ดีกัลนร๊ เค้าผิดปัยแร้ว เค้าจามั่ยทัมหั้ยตัวเสียจัยอีก เค้าขอโทด

 

พ่อง…มาเป็นพายุขนาดนี้ กูได้โดนกัดลิ้น ถีบตกเตียง แล้วอัดด้วยเยอรมันซูเพล็ก ตายอนาถคาห้องแบคฮยอนแม่งเนี่ยแหล่ะ เผลอๆ แบคฮยอนแม่งโทรให้พ่อมาจัดการเอาศพกูไปถ่วงอ่าว ตัวเองก็หนีไปชุบตัวที่อเมริกา แล้วก็จัดการลบประวัติชานยอลออกจากสำมะโนครัว ให้ตระกูลปาร์คมีลูกสาวแค่คนเดียวชื่อยูรา ส่วนชานยอลก็กลายเป็นศพไร้ญาติให้กุ้งหอยปูปลามันแดกจนย่อยสลายกลายเป็นแพลงตอนในทะเลกันพอดี (อันนี้มั่ว)

 

“อะไร! ยังต้องฟังอะไรอีก นี่ผิดสัญญาครั้งที่เท่าไรแล้ว? ขี้เกียจฟัง ลงไปเล่าให้ยมบาลฟังแล้วกัน ถ้าไม่ผิดเดี๋ยวเผาแผ่นหนังโป๊ไปให้!”

 

โอย แม่คร้าบ…นี่ชานยอลคว้าแม่เสือที่ไหนมาทำเมียวะ ดุฉิบหาย! ดีนะ อยู่คอนโดแบคฮยอน ไม่ได้อยู่บ้านแบคฮยอน ไม่งั้นกูโดนลูกซองตายห่าไปตั้งแต่แบคฮยอนแม่งได้ข้อความละ เชี่ย…เ-ี๊ยวหดหมดแล้วเนี่ย

 

“ฟังเห๊อ~ เขาตายไปตัวจะอยู่กับใคร”

 

“เดี๋ยวกูหาผัวใหม่ได้ พ่อกูก็เลี้ยงได้ จะมาสนใจคนเจ้าชู้แบบมึงทำไมเนี่ย ห๊ะ! เบื่อ! ปล่อย!”

 

“แต่เขารักตัวเองนะ…ตัวฟังเขาก่อนดิ น้า…”

 

ทำตัวปัญญาอ่อนและยื้อยุดฉุดกระชากเนียนๆ เอาไว้ก่อน ไม่ให้แบคฮยอนทำอะไรได้ถนัดมาก ปล่อยให้แบคฮยอนตะโกนจนใจเริ่มเย็นลงมาอีกนิด (นิดนึงจริงๆ) ก็ค่อยๆ เนียนลูบ เนียนกอดตัวแน่นๆ พอแบคฮยอนเริ่มนิ่งแล้วทำหน้าตูม (แต่ตายังเขียวอยู่นะ) เมื่อนั่นแหล่ะ จำเลยก็ค่อยแก้ตัวกับศาลที่เคารพครับ

 

“แบคอ่า…คืองี้นะ คือที่เขาบอกว่าเขาไม่รู้ ก็เพราะตั้งแต่เลิกกับน้องมี-ตื๊ด-เขาก็ไม่ได้ไปมีเล็กมีน้อยที่ไหนอีกแล้วไง เขาก็เลยบอกว่าเขาไม่รู้ ส่วนที่เขาจำไม่ได้ก็เพราะว่าสมัยเขายังเกเรกับตัวเองอยู่ เขาไม่ได้จำหรอกว่าเขานอนกับใครอะไรที่ไหนบ้าง แบบน้ำแตกก็แยกทางอ่ะ คนเดียวที่เขาจำได้ว่าทำอะไร ที่ไหน ยังไง ท่าอะไรก็แค่กะตัวคนเดียวนะ ตัวเชื่อเขาดิ…”

 

ตอแหลเต็มสูบครับ

 

เพราะความจริงคือกูมั่วเยอะจนจำไม่ได้จริงๆ ครับว่าเอาใครไว้บ้าง ถ้าวันไหนมีสาวหอบท้องมาบอกว่ากูเป็นพ่อเด็กก็คงต้องให้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์เป็นผู้ตัดสินอย่างเดียวจริงๆ อ่ะครับ เพราะกูจำไม่ได้ กร๊ากกกกกกกกก

 

แบคฮยอนทำหน้าไม่เชื่อสุดใจ แต่เหตุผลที่แถจนถลอกปอกเปิกไปก็คงจะรับได้ล่ะมั้ง แบคฮยอนถึงได้ดูอารมณ์เย็นขึ้นมาอีกสองจุด แต่ที่ทำชานยอลเสียวสันหลังวาบมากกว่าเดิมคือแบคฮยอนยิ้ม ยิ้มแบบยิ้มหวานเลย หวานกว่าตอนที่เอารูปในโทรศัพท์ให้ชานยอลดูเสียอีก

 

แลกกับอะไรก็แลกเหอะ หนูไม่อยากไปนอนก้นอ่าว!

 

“แบค…”

 

“ได้”

 

“ตัวเชื่อเขาแล้วอ๋อ?”

 

“ไม่”

 

“อ้าว”

 

“แค่จะไม่โทรหาพ่อให้ส่งลูกน้องมายิงทิ้งเฉยๆ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน…”

 

“…” ปาร์คชานยอลควรดีใจเปล่าวะ ที่แบคฮยอนไม่คิดจะโทรตามพ่อให้มาเก็บเขาลงอ่าว แต่คำว่าข้อแลกเปลี่ยนของแบคฮยอนนี่มันไม่น่าไว้ใจจริงๆ นะ

 

“…”

 

“ตัวเองจะทำไร”

 

แบคฮยอนวาดยิ้มอีกครั้ง แน่นอนว่าหยาดเยิ้มกว่าทุกครั้ง

 

“ชอบนักใช่มะ หาความตื่นเต้นแปลกใหม่เนี่ย งั้นขอลองบ้างละกัน ว่าเป็นผัวชาวบ้านเขานี่มันดีขนาดไหน ถึงได้ชอบเอาตัวไปเป็นผัวชาวบ้านเขาจัง”

 

*

 

บอกเลยว่าหน้าซีดและเสียขวัญมากครับ แต่คนแบบพยอนแบคฮยอน พูดจริง ทำจริง ไม่อิงสโลแกนพรรคการเมืองขี้ฮกที่ไหนแน่ๆ ตอนนี้ปาร์คชานยอลก็เลยขึ้นมานอนแก้ผ้าเตรียมเสียสาวให้กับแบคฮยอนอย่างจริงจังเลยค่ะ นี่ตื่นเต้นมาก เกิดมาไม่เคยเป็นเมียใคร และไม่คิดว่าจะได้เป็นเมียของเมียตัวเองมาก่อน

 

มันใช่เรื่องไหมเนี่ย! ใครแม่งแกล้งกูวะ…ฮือ มึงรู้ไหม บาปครั้งนี้ชีวิตกูต้องแลกด้วยอะไร! มีผัวนี่ว่าเศร้าแล้วนะ ได้ผัวคนแรกเป็นเมียตัวเองนี่กูไปไม่เป็นเลยจ้ะ

 

“ไม่ต้องตื่นเต้นน่า ไม่ได้ส่งไปรบ” แบคฮยอนโหมดแบบนี้นี่พูดเลยครั้งเดียวพอเหอะ จบเรื่องนี้แล้วเดี๋ยวต้องเคลียร์กันละว่าใครแม่งทำ ฮือ…

 

“ก็ไม่เคย…”

 

“ก็เคยซะ เผื่อจะติดใจ จะได้ผลัดกันบ้างไง” แบคฮยอนยิ้มหวานตอนที่ถอดเสื้อยืดออก ผิวขาวจัดของแบคฮยอนที่ชานยอลเคยชอบมอง ตอนนี้ชานยอลไม่ค่อยอยากจะมอง อยากจะพลิกตัวนอนตะแคง ซุกหน้ากับหมอน ร้องห่มร้องไห้ประหนึ่งโดนขืนใจ แต่นั่นแหล่ะ…ไม่ใกล้ก็ใกล้ละ

 

“จะหันหน้าหนีทำไมล่ะ หันมาสิ…อยากเห็นหน้าชัดๆ” เมียชานยอลไม่กวนตีนเลยครับ พูดเลย ทุกประโยคที่แบคฮยอนจะยกมาพูดในคืนนี้ พนันได้เลยว่าต้องเป็นประโยคที่ชานยอลเคยยกมาเอาเปรียบแบคฮยอน ครับ ดาบนั้นคืนสนอง โฮรว…น้ำตาจะไหล ไม่มีเมียเป็นคนแมนๆ ไม่เข้าใจกูหรอกค่ะ

 

นี่จริงจัง!

 

“จุ๊บหน่อย…หลับตาสิ”

 

แบคฮยอนยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนชานยอลต้องยอมหลับตาให้ ถึงแม้จะรู้สถานภาพของตัวเองดี แต่เอาจริงๆ ตอนที่กลิ่นหอมของ Attitude มันลอยเข้ามาเตะจมูกระยะประชิดแบบนี้ ปาร์คชานยอลก็ทำได้แค่รู้สึกเคลิ้มๆ หลับหูหลับตาคิดเสียว่าก็ได้กอดแฟนเหมือนกัน แค่ลองอะไรใหม่ๆ แบบที่แบคฮยอนบอกนั่นล่ะ

 

ริมฝีปากเนียนนิ่มบดจูบลงมาเย้าแหย่ ช่างให้ความรู้สึกเหมือนเวลาแบคฮยอนจะเป็นฝ่ายขึ้นให้ ทำให้ชานยอลเผลอตัวลูบไล้ไปตามแนวไขสันหลังที่เรียงตัวยาวลงไปจนถึงสะโพกอิ่มแน่น แต่พอเผลอมือขยำลงไปอย่างแรง แบคฮยอนก็ตีเพี๊ยะ แล้วจัดการเหวี่ยงข้อมือชานยอลกดลงบนพื้นข้างหมอน เรียวปากบางถูกเลียด้วยลิ้นน้อยๆ เจ้าของร่างกาย ก่อนที่แบคฮยอนจะก้มลงสูดเอากลิ่นกายคุ้นเคยในตัว Emporio Armani He เข้าไปเต็มปอด อดไม่ได้ที่จะแทะเล็มกล้ามเนื้อที่อยู่บนตัวชานยอลไปเรื่อย

 

แบคฮยอนยอมรับว่าไม่เคยเป็นฝ่ายรุกมาก่อน นั่นเพราะว่าแฟนคนแรกที่มีอะไรกันของแบคฮยอน คือ ชานยอล และแน่นอนว่าดูจากขนาดตัวแล้ว เชื่อได้เลยว่าถ้าไม่เลิกกันเสียก่อน ชาตินี้แบคฮยอนก็ไม่คิดว่าตัวเองจะมีเมียกับเขา แต่ตอนนี้แบคฮยอนกำลังเปลี่ยนความคิดนั้นด้วยมือตัวเอง

 

จริงๆ ต้องบอกว่าด้วยมือหวงจื่อเทาต่างหาก

 

รูปภาพที่ตอนแรกทำเอามือสั่น แต่โชคดีที่กวาดตาไปเห็นชื่อคนส่งเสียก่อน ก็เลยมีกะจิตกะใจพอจะอ่านข้อความที่เป็นแผนการชั่วร้ายของรูมเมทชาวจีนของชานยอล ไม่รู้จุดประสงค์ของจื่อเทาเหมือนกัน แต่นั่นล่ะ เราไม่ได้สนิทกันมาก แต่ก็พอจะเดานิสัยใจคอกันได้อยู่หรอก ว่าคนที่จะเป็นเมทกับชานยอลได้มันก็ต้องพิลึกๆ เหมือนกันนั่นล่ะ ชานยอลคงจะไปทำอะไรพิเรนทร์เข้าให้ เจ้าตัวถึงได้ส่งรูปมาให้เขาเป็นการแก้เผ็ดแบบนี้ แล้วแบคฮยอนเองก็ไม่คิดว่าการจะสั่งสอนปาร์คชานยอลบ้างมันจะเสียหายตรงไหน ถึงเขาจะมีแฟนเป็นผู้ชาย อยู่ล่างด้วย แต่เขาก็ยังเป็นผู้ชาย

 

และใช่ว่าแบคฮยอนไม่เคยเป็นฝ่ายเล้าโลมชานยอลมาก่อน จริงอยู่สถานะของเราชัดเจนมาก ไม่ได้นิยมการสลับฝั่งกัน จนกระทั่่งเมื่อครู่นี้เอง แต่ในยามที่ชานยอลนึกคึกและแบคฮยอนอารมณ์ดีมากพอ การเป็นฝ่ายเล้าโลมชานยอลบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไร

 

เสียงครางทุ้มต่ำของชานยอลยามที่แบคฮยอนซุกไซร้ไปตามซอกคอและแนวกระดูกไหปลาร้า ต่ำลงมาจนถึงหน้าท้องเป็นเสียงที่แบคฮยอนคุ้นเคย แต่แบคฮยอนรู้ดีว่าหนนี้มันจะไม่ได้หยุดแค่เขาทำให้ชานยอลมีอารมณ์จนพร้อมจะสอดใส่เข้ามาในตัวเขาอีก แต่เขาต้องเป็นฝ่ายทำให้ชานยอลพร้อมจะเขาฝังตัวเข้าไปต่างหาก

 

“อืม…”

 

ชานยอลมักจะครางต่ำด้วยเสียงที่สะกัดกลั้นอยู่ในลำคอแบบนั้นเสมอ ไม่ได้ผิดแปลกอะไรไปจากทุกครั้งที่มีอะไรกัน แบคฮยอนก็ทำตามไปอย่างที่เคย กอบกุมแกนกลางลำตัวของชานยอลเอาไว้ ขยับเขย่าจนมันเริ่มขืนแข็งสู้มือ แบคฮยอนไม่ใช้ปากให้ชานยอล เพราะแบคฮยอนไม่ชอบ เว้นเสียแต่ว่าจะเมา และครั้งนี้แบคฮยอนไม่ได้เมา เพราะฉะนั้นมันไม่ใช่ข้อยกเว้น

 

ทุกครั้งชานยอลจะเป็นฝ่ายนอนพิงหมอนแล้วผงกหัวลงมาดูแบคฮยอนขยับน้องชายในมือให้ แต่ครั้งนี้เหมือนชานยอลจะไม่นึกอยากเท่าไร ถึงได้เอาหมอนอีกใบปิดหน้าแล้วครางอู้อี้ นั่นทำให้แบคฮยอนขำ แต่ไม่ได้สงสาร แบคฮยอนจะไม่เปลี่ยนใจ

 

จนกระทั่งมันบวมเต่งจนชานยอลแทบจะทนไม่ได้ แบคฮยอนก็หยุดมือมันเสียดื้อๆ หมอนสีขาวใบโตถูกเลื่อนออก ดวงตากลมที่กำลังเมาอารมณ์ที่โดนปลุกปั่นจ้องมองลงมา ภาพที่เห็นที่ทำให้ชานยอลต้องรีบเอาหมอนปิดหน้าหนีความจริงกลับไปอีกหน เมื่อแบคฮยอนหยิบเอาขวดเจลหล่อลื่นที่เหลือจำนวนมากบีบเทลงใส่มือ ปริมาณของมันมากเสียจนชานยอลสะดุ้งเฮือก เมื่อแบคฮยอนจับยกขาของชานยอลให้ตั้งชันขึ้น ก่อนจะป้ายเจลหล่อลื่นลงไปตรงปากทางที่ไม่เคยมีใครล่วงล้ำมาก่อน

 

“อึก…”

 

เสียงของชานยอลเหมือนอะไรสักอย่างที่แบคฮยอนฟังแล้วอดขำไม่ได้ แม้ว่าสถานการณ์มันจะไม่น่าขำเลยสักนิด (สำหรับชานยอล)

 

“เด็กดี…ฉันไม่อยากให้นายเจ็บนะ อดทนหน่อย”

 

ชานยอลฟังแล้วน้ำตาจิไหลอ่ะบอกเล่อะ…ที่แฟนเป็นห่วงเป็นใยกันขนาดนี้อ่ะ ขุ่นแม่ขรา… T^T

 

ปากทางที่ไม่เคยมีใครได้เข้าไปถูกนวดคลึงด้วยเรียวนิ้วสวยของแบคฮยอน ชานยอลแอบรู้สึกดีเล็กน้อยที่โปรเจ็คของแบคฮยอนมีเหตุทำให้แบคฮยอนไม่สามารถไว้เล็บได้ ไม่อย่างนั้นด้วยเหตุการณ์ฉุกละหุกแบบเมื่อครู่ พูดได้เลยว่าถ้ามีเล็บคมๆ มาร่วมด้วย ปาร์คชานยอลจะบอกให้แบคฮยอนจิกเอาลำไส้ใหญ่ของเขาออกมาด้วยเลยแล้วกัน

 

ใจชานยอลก็จะอยากสะบัดตัวหนีแบคฮยอนเหมือนกันนั่นล่ะ เรื่องแรงนี่สู้ไหวแน่ๆ อย่างกับมวบคนละรุ่น แต่ด้วยความรักและเคารพเมียมาก (รวมถึงกลัวโดนคุณพ่อตาฝังกระสุน) ชานยอลจะยอมก็ได้ แค่ครั้งนี้เท่านั้นล่ะ!

 

“ชู่ว…อย่าเกร็งสิ” แบคฮยอนพยายามปลอบให้ชานยอลผ่อนคลายอย่างที่ร่างสูงเคยทำมาก่อน พร้อมทั้งช่วยเค้นคลึงส่วนกลางลำตัวของชานยอลที่คอพับไปแล้วให้กลับมาสู้มือใหม่ แม้แบคฮยอนจะมือใหม่ แต่ประสบการณ์การเป็นเมียมาหลายหนก็บอกว่างานนี้ ‘เจ็บ’ แหง แต่เอาเป็นว่าจะทำให้ ‘เจ็บน้อยที่สุด’ และหวังว่าเขาจะไม่ล่มปากอ่าวให้เสียศักดิ์ศรีก็พอ

 

เรียวนิ้วก้านแรกสอดเข้าไปในช่องทางที่บีบรัดจนแบคฮยอนดึงมันออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ ไม่บอกก็รู้ว่าคนที่สะดุ้งจนแบคฮยอนตกใจเมื่อครู่กำลังเกร็งสุดขีด ในเมื่อทำอะไรไม่ได้นอกจากปลอบ มือสองข้างและปากของแบคฮยอนก็ทำงานประสานกันอย่างตั้งใจ ทั้งขยายช่องทางแข็งเกร็ง ทั้งปลุกอารมณ์ให้ชานยอล และปลอบประโลมคนตัวโตไปพร้อมๆ กัน

 

ไม่รู้ว่าที่แบคฮยอนทำมันเริ่มได้ผลหรือชานยอลก็แค่ปลงตก ช่องทางคับแคบนั้นก็เริ่มมีพื้นที่ให้แบคฮยอนได้ขยับมากขึ้นอีกนิด แบคฮยอนควานลึกเข้าไปเบาๆ อย่างมีจังหวะ พยายามคลำไปตามช่องทางที่ไม่คุ้นเคยอย่างระมัดระวัง ก่อนที่จะ…บิงโก ชานยอลหลุดเสียงครางสั่นๆ ออกมาแบบคนมีอารมณ์ร่วม ไม่ใช่แค่เสียงอึกอักแบบสัตว์ที่กำลังเจ็บปวด

 

ต่อมลูกหมากที่แบคฮยอนเพิ่งค้นเมื่อสักครู่ถูกสะกิดเบาๆ อย่างนุ่มนวลไปพร้อมๆ กับข้อมือที่ยังกอบกุมอยู่บนชานยอลน้อยที่ถูกประคองอารมณ์ไปอย่างต่อเนื่อง จากหนึ่งกลายเป็นสอง และแน่นอนว่าสาม พร้อมกับการขยับนิ้วแรงๆ บ้างเป็นบางครั้ง ก่อนที่จะเพิ่มจังหวะให้ถี่ขึ้นอีกนิด เพื่อปรับให้ชานยอลคุ้นชิน

 

จนกระทั่งแบคฮยอนสามารถกางนิ้วออกในช่องทางของชานยอลจนได้ในระดับหนึ่งนั่นล่ะ แบคฮยอนถึงได้ยอมรูดนิ้วออกมา

 

เสียงครางของชานยอลหายไปทำให้ทั้งห้องเกือบจะเงียบสงบ แต่เสียงขยับตัวของแบคฮยอนทำให้ชานยอลรู้ว่ามันยังไม่จบง่ายๆ เพราะว่ามองไม่เห็น หูจึงได้ยินดีกว่าปกติว่าแบคฮยอนกำลังบีบเจลหล่อลื่นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ต้องมองก็ชัดเจนว่ามันกำลังป้ายลงที่ไหน เพราะเสียงเล็กๆ ที่คุ้นชินครางออกมาแผ่วๆ ก่อนที่อีกครู่เดียวมันจะถูกป้ายเพิ่มที่ส่วนของชานยอลอีกครั้ง

 

ส่วนกลางของแบคฮยอนมีขนาดพอเหมาะสมตัว ถึงจะไม่ได้อลังการงานสร้างแบบพระเจ้าประทานมาให้เยอะไปหน่อยแบบชานยอล แต่มันก็ไม่ใช่มินิแหนมตุ้มจิ๋วแน่ๆ เอาเป็นว่าชานยอลเริ่มกลับมาเกร็งๆ อีกครั้ง

 

“ชานยอล…มองหน้ากันหน่อย” เสียงกระซิบชิดใบหู พร้อมกับแรงยื้อหมอนใบเขื่องทำให้ชานยอลต้องจำยอมปล่อยให้มันหลุดมือไป แบคฮยอนกลับมายิ้มแบบโหมดปกติแล้ว ไม่ได้หวานเชื่อมน่ากลัว เกือบจะกลับมาเป็นแบคจ๋าคนน่ารักของชานยอลละ แต่ยัง…กูรู้ครับว่ามันจะไม่มีวันเหมือนเดิม

 

ปากนิ่มกดลงมาเหนือริมฝีปากบนดังจุ๊บแบบที่แบคฮยอนชอบให้รางวัลเวลาชานยอลทำตัวน่ารัก

 

“เชื่อใจกันนะ…เหมือนกับที่แบคเชื่อใจชานยอลมาตลอด

 

“แบค…”

 

เมียกูพาดราม่าอ่ะ

 

“หยุด ไม่ต้องดราม่าตาม เดี๋ยวหมดยกนี้มึงค่อยดราม่านะ ชานยอล”

 

ครับ…เมียสั่งเราต้องทำตาม //กลืนก้อนสะอื้นด้วยความขื่นขมระทมจิต

 

แบคฮยอนหยิบเอาหมอนที่ชานยอลเคยบังใบหน้าเข้ารองที่สะโพกของชานยอล แน่นอนว่าด้วยความร่วมมือของชานยอลในการยกสะโพกของตัวเองขึ้น เจลหล่อลื่นอีกจำนวนหนึ่งถูกบีบออกมาอีกครั้ง และคราวนี้มันตามมาด้วยการขยับจ่อเข้าชิดปากทางทันที

 

“ไม่เกร็งนะ”

 

แรงบีบนวดที่เอวไม่ได้ช่วยให้ชานยอลดีขึ้นสักเท่าไร เพราะทันทีที่แบคฮยอนขยับตัวเข้าไป ชานยอลก็สะดุ้งเฮือกทันที

 

“ใจเย็นๆ ยังไม่ได้เข้าไปเลย”

 

เพิ่งรู้สึกว่าเมียตัวเองแมนเหี้ยๆ และห้ามหลุดมือให้ไปจีบหนุ่มหรือสาวที่ไหนเด็ดขาดอ่ะ แบคฮยอนสุดแสนจะเจนเทิลแมน

 

คำปลอบและอีกสารพัดวิธีที่แบคฮยอนจะขุดขึ้นมา ทำให้ช่องทางอ่อนนุ่มนั้นถูกแบคฮยอนขืนเข้าไปได้จนสุด ทั้งเนื้อทั้งตัวของแบคฮยอนกลายเป็นสีแดงจัดและพรมด้วยเหงื่อกาฬจำนวนมากที่ไหลออกมา ทั้งหมดทั้งมวลไม่ได้ต่างจากชานยอลที่นอนแบ่บเป็นเนื้อบนเขียง รอให้คนเขาโขกสับต่อตามอย่างที่ใจต้องการ

 

“โอเคไหม?…”

 

ถ้าตอบว่าไม่โอเคเมียจะหยุดไหมคะ? โอเค…ไม่สินะ งั้นก็ตอบแบบรักษาน้ำใจและไว้หน้าเมียแล้วกันค่ะ

 

“อืม”

 

กูตอบได้แค่นี้แหล่ะค่ะเมีย

 

แบคฮยอนยิ้มรับคำตอบที่ก็รู้อยู่ว่าชานยอลไม่เต็มใจ แต่หลังจากจัดแจงขยับท่าทางให้เข้าที่แล้ว ช่วงขายาวเกินพอดีของชานยอลก็ถูกยกขึ้นตั้งด้วยความสมัครใจของเจ้าตัวเอง เพราะมันจะทำให้ไม่คับแน่นและเจ็บไปมากกว่าที่ควรจะเป็น (ในเวลาปกติชานยอลจะไม่นิยมให้แบคฮยอนอ้าขากว้างให้สุดเท่าไร เจ้าตัวชอบแบบฟิตๆ) ทำให้ช่วงตัวที่ค่อนข้างจะยาวต่างกันของชานยอลกับแบคฮยอนกลับเข้ามาใกล้เคียงกันขึ้นอีกหน่อย

 

แรงดูดที่ยอดอกช่วยดึงความสนใจจากชานยอลไปได้ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาเผชิญความจริงที่ว่าแบคฮยอนกำลังเริ่มขยับ

 

ชานยอลปล่อยให้แบคฮยอนเร่งจังหวะไปแบบเบลอๆ เพราะเท่าที่ทำได้ก็คือจดจ่อสมาธิไปกับการพยายามผ่อนคลายให้ตัวเองและแบคฮยอนเจ็บให้น้อยที่สุด ไม่คิดเหมือนกันว่าประโยคที่คอยพร่ำบอกให้บรรดาคู่นอนผ่อนจังหวะการหายใจอย่างไรบ้างเพื่อจะได้บรรเทาอาการปวดหนึบให้มากที่สุด กลับต้องมาทวนอยู่ในหัวตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีกแบบนี้

 

จะบอกว่าเสียวมันก็เสียว แต่มันเจ็บมากกว่าจนพูดไม่ออก เพิ่งรู้สึกดีก็คราวนี้ที่ผัวคนแรก (และคนเดียว) คือแบคฮยอน ไม่ใช่อีจื่อเทา กูเข้าใจละว่าทำไมแม่งไม่มีอารมณ์ร่วมกับกูไปจนจบ เพราะมึงเจ็บจนร้องไม่ออกนี่เอง เหมือนกูตอนนี้เล้ย ฮือ…ถ้าไม่ตายในหน้าที่กูจะซื้อสายไหมสีชมพูกลับไปฝากมึงนะ

 

ชานยอลเหลือบมองใบหน้าของแบคฮยอนที่ตอนนี้มันบิดเบี้ยวเหยเก เพราะแรงอารมณ์ มันไม่เหมือนกับตอนที่แบคฮยอนเป็นฝ่ายถูกกระทำ แต่มันดูเหมือนแบคฮยอนกำลังอดทนกับความสุขสมที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน นี่ก็ว่าถ้าไม่ได้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็จะเอ่ยปากชมอยู่หรอกที่ครั้งแรกไม่แตกตั้งแต่สองทีแรกที่ขยับก็เก่งจะแย่แล้ว พ่อคุณทูนหัวของชานยอล

 

เสียงคราง ‘อึก…อือ…’ มันชวนให้นึกถึงตอนที่แบคฮยอนเป็นฝ่ายขึ้นมานั่งเล่นอยู่บนตัวเขา แค่คิดก็เสียววาบในท้องน้อยหน่อยๆ จนน้องชายที่นอนหมดสภาพมันกระตุกเยือกขึ้นมา โชคดีที่แบคฮยอนมัวแต่เพลินกับร่างกายของเขาจนไม่ทันสังเกต (ฟังแล้วขนลุกพิลึก) ทำให้ชานยอลฉวยโอกาสนี้คว้าเอาน้องชายขึ้นมาขยับเสียเอง พลางหลับตาให้สมองพาเข้าสู่จินตนาการที่โลดแล่นไปว่าตอนนี้แบคฮยอนกำลังเป็นฝ่ายขย่มลงมา แทนที่จะเป็นเขาที่ถูกขย่มเสียเอง

 

ต่างฝ่ายต่างจมดิ่งอยู่กับห้วงอารมณ์ที่ต่างฝ่ายต่างสร้างขึ้นมา ก่อนที่ทั้งหมดจะทะลักทลายด้วยฝีมือของตัวเอง ชานยอลเป็นฝ่ายที่ไปก่อนเล็กน้อย ก่อนที่แบคฮยอนจะกระตุกตัวอยู่สองสามครั้งแล้วล้มตัวนอนฟุบอยู่เหนือร่างของชานนอล เสียงหอบหายใจไร้จังหวะดังแข่งกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่มันจะเริ่มประสานกลับเป็นเนื้อเดียว พร้อมๆ กับที่แบคฮยอนค่อยๆ ขยับออกจากตัวของชานยอล โดยมีชานยอลคอยให้ความร่วมมือในการบอกวิธีอย่างช้าๆ

 

ถุงยางอนามัยสีขุ่นถูกรูดออก มัดเป็นปมแล้วโยนลงถังขยะ ในขณะที่แบคฮยอนนอนตะแคงซุกตัวหาไออุ่นจากตัวชานยอลที่ยังไม่สามารถขยับไปไหนได้ในตอนนี้ รอยยิ้มน้อยๆ ของชานยอลก็ผุดขึ้นมาตอนที่แบคฮยอนยืดตัวขึ้นกดจูบเข้าที่แนวสันกราม

 

“แฟนเราสุดยอดอ่ะ”

 

ชานยอลขำออกมากับคำกล่าวของคนตัวเล็ก แม้ในหัวจะยังมึนตื้อ แต่ก็ยิ้มออกมา แขนยาวโอบกอดรอบตัวแบคฮยอน ก่อนจะกดจูบลงบนกระหม่อมชื้นเหงื่อให้แรงที่สุดเท่าที่สังขารพังๆ จะอำนวย

 

“เดี๋ยวโดนจัดหนักแน่ อ้วน”

 

“เหอะ…ลุกให้ขึ้นก่อนเหอะ”

 

“เออ ลุกขึ้นเมื่อไร โดนแน่ๆ โต๊ะ เตียง ตู้ ระเบียง ประตู แจกัน ไปเขียนไว้เลยว่าจะโดนวันไหนบ้าง แต่ตอนนี้นอนเหอะ ง่วงอ่ะ พรุ่งนี้ดูแลเขาด้วย”

 

“เขาจะดูแลตัวเองเอง ฝันดีนะ…♥”

 

*

 

“แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาหิวน้ำ”

 

“แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาหิวข้าว”

 

“แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาปวดท้อง”

 

“แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาปวดหัว”

 

“แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค”

 

“โว้ย! นี่มึงโดนเปิดซิงหรือเป็นอัมพาตครึ่งซีก ห๊า!”

 

*

 

To be con

 

Advertisements

6 thoughts on “[FIC] HEAT … 6 (Not April’s fool joke)

  1. หนุงหนิงติ่งสะบัด

    โอ๊ยยยยย เจจจจจจ้ จะตลกไปไหนคะ นี่น้องขำจะตายห่าแล้วค่ะ ฮือออออ คือขำมากกกกก ทุกคำบรรยาย ทุกช็อต แม้แต่ตอนจะดราม่า ว้อยยยยย ชอบบบบบ 55555555555555555555555555555555555555555555555555

    สมควรแหละจ้ะ น้ำแตกแล้วแยกทางเนี่ย โอ๊ยยยยย ขรรมมมมม ฮือออออ โดนซะบ้างนะ จะได้ไม่ไปเอาใครเขามั่วอีก 55555555555555555 จื่อเทาแสบมากค่ะ ดีๆ ทำดี ก๊ากกกกก พี่แบคแมนมากไม่ไหวล้าววววว ครั้งหน้าจะต้องมีอีกอ่ะบอกเลย มันไม่จบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวแน่ๆค่ะ หึๆ แต่ยังขำค้าง โอ๊ยยยยย ทำไมตลกงี้ แงงงงงง

    ขอบคุณสำหรับฟิคตลก(?)ตอนตีสามข่าาาาา 5555555

  2. คซร.

    กี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    *วิ่งจากอ่าวเบงกอลไปเทือกเขาตะนาวศรีเเล้วกรีดร้องเป็นภาษากรีกโบราณ*

    โอ้มายกอดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด าพ่เนพำสหเ่ทนำยหเานยำหเา่นยำหก่เนยำหเ่กทนยำหกสเ่ทนำหวก่เทอนยำหกทเ่อำนยหกวสเ่ทอนำหยกวเส่ทอนำหยกทสเ่อนำยหกวเสท่นำยกหเ่ทนำยหกวสเท่นยำหกเส่ทนยพวกหสเท

    ลาต้งลาเต้ไม่ต้องกินเเล้วค่ะสึดดดดดด วางค่ะวางงงงงงงงง ไม่ต้องเเดกกกกกวางเดี๋ยวเนนนนนนนนน้ ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย่ รนำพเ่รนพำกหทเ่นยำพพเรพา่หกรเนพำ่ไเกนรพำ่เกทรนพกย่ดเรนพก่ดเรนพ่ิรนพวก่ดเรนวพก่ดเทนสำหว่กเทนยำห่ดก
    เสียสติมากกกกกกกกก กี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย

    *ยกมือวันทาสิ่งศักดิ์สิทธิ์*

    เเม่ขราาาาาาาาาาาาาาาาาาา หนูชอบจุงเลอออออออออออออออ ว้อยยยยยยยย านพสำาเนำพากเยนำหสกาพเนยำสหาพเยพนำกวาเนยพหำกาเนยพหวนาเ่ยพกหนเยา่พำก
    คือพ่อเเบคฮยอนคนเเมนบูชอนสไตล์ ความฝันหนูเป็นจริงเเล้วนะลูก ความฝันของอีริก็เป็นจริงเเล้ว(?) โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    *บิดตัวไปมาเป็นอะมีบ้าใต้ท้องสมุทร*

    คือขรรมชานยอลมาก คือขรรมมากจริงๆไม่ไหวเเล้ว คือจําได้ว่าเคยเห็นเเว๊บๆว่าชานยอลชอบพูดขะขากับจงอินนี่ในตอนเเรกๆ คือตอนนั้นก็เเบบ โอ๊ยยยยยพี่ชยอลของบ่าวววว
    เเต่คือมาเจอนางพูดคะขาตอนนี้นี่คือขรรม โอ๊ยยยยยยยยปาร์คชานยอลลลลลลลลเสียเอกราชชชชชช โถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ
    *เผากงเต๊กไปให้(?)*

    “เพิ่งรู้สึกว่าเมียตัวเองแมนเหี้ยๆ และห้ามหลุดมือให้ไปจีบหนุ่มหรือสาวที่ไหนเด็ดขาดอ่ะ แบคฮยอนสุดแสนจะเจนเทิลแมน”
    โอเคบรัยยยยยยยยยยยยยยยย พี่เเบคฮยอนคนเเมนบูชอนสไตล์ ฮอลลลลลลลลลล
    ขอฟิคเเบคฮยอนออลด้วยค่ะ าพดเทืสหาพำทด่เอสนำหกทเอนสำหกทเอสนำหก
    จุดนี้คือปาร์คชานยอลอย่าไปมั่วอะไรกับใครคนไหนอีกนะคะ โอเคนะคะ?
    คือบทเรียนมันเลอค่ามากนะคะปาร์คชานยอล โอเคนะคะ? ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

    คือมันเป็นอะไรที่เเบบปาร์คชานยอลผัวทุกคนมาตกม้าตายเพราะเมียตัวเอง (หรือจริงๆเเล้วเพราะจื่อเทาเล่นพิเรนทร์?) เเต่เเบบบบบบบบบบ หรัคคคคคคคคคคคคคคคคคค
    คือมันคงจะเสียหน้ามาก ใช่ไหม? เเต่บั่บทามผิดก้ต้องยอมราบผิดนะคร๊ะตะเองงงงงงงง
    #อีริผู้ซึ่งอวยเมนตัวเองตลอดเว

    “ชานยอล…มองหน้ากันหน่อย” เสียงกระซิบชิดใบหู พร้อมกับแรงยื้อหมอนใบเขื่องทำให้ชานยอลต้องจำยอมปล่อยให้มันหลุดมือไป แบคฮยอนกลับมายิ้มแบบโหมดปกติแล้ว ไม่ได้หวานเชื่อมน่ากลัว เกือบจะกลับมาเป็นแบคจ๋าคนน่ารักของชานยอลละ แต่ยัง…กูรู้ครับว่ามันจะไม่มีวันเหมือนเดิม

    วดฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    เเม่ขราหนูเขินมากเลออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ (?)
    *เอากะละมังครอบหัว*
    โอ๊ยยยยยยยไม่รู้ว่าพี่เเตงจะเข้าใจไหม เเต่อินเนอร์ของอีริมันเเรง คือพี่ต้องเข้าใจว่าเรารอโมเม้นมี้มานาน(?) เเบบว้อยยยยยยยย ่รพนดเ่ำนหกาสเท่อำนหเส่ทำนหเสอ่ำหนเ
    คือมันยังไงดีล่ะ? อีพี่ยอลคนกลัวเมียคงเเบบพูดเเบบนี้กับพยอนเมื่อเฟิร์สทามไรงี้ เเบบอย่าเอาหมอนปิดหน้าสิ หันมามองกันหน่อยได้ไหมมมมมมมมมมมมมมม
    ตอนนี้โดนเองงงงง ฮัดช่า!!! เป็นไงงงงล่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

    ขรรมที่สุดก็คือเเบบไอ้คําปลอบประโลมเเล้วก็พวกทฏษฎีภาคการปฏิบัติว่าด้วยการหายใจทั้งหลายทั้งปวงที่เคยพูดกล่อมชาวบ้านเขาตอนปฏิบัติภารกิจ ตอนนี้คือต้องมานั่งทวนเอง คือเเบบอหหหหหหหหหหหหหหหห มึงงงงงงงงงงงงงงงง คือมึงพลาดเเล้วเเหละบอกเลยยยยยยย พลาดตั้งเเต่มีเมียเป็นลูกนายพล พลาดตั้งเเต่เมียมึงเเมนสึดๆ ปาร์คชานยอลมึงพลาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    *เต้นอาเซเดเฮฉลอง*

    “แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาหิวน้ำ”
    “แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาหิวข้าว”
    “แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาปวดท้อง”
    “แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค เขาปวดหัว”
    “แบคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค”

    อหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหหปาร์ค ชานยอลมึงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
    นี่หล่อนเสียเอกราชหรือว่าหล่อนเป็นอัมพาตคะ? ตอบค่ะตอบบบ พูดสิพูดดดดด
    โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    กรรมใดใครก่อนะคะ โอยยยยยยยยยยยยยยย๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

    ขอกราบขอบคุณหวังจื่อเทาณ ที่นี้ค่ะ
    เซี่ยเชียหลายยยยยยย
    *เชิดมังกรวนรอบเเคนาดา*

    ด้วยรักเเละไร้สติ(ขออีกจิได้มรั้ยคร๊?)
    คซร.

  3. ญุ๋งญิ๋งสิงพี่ชาน

    ก่อนอื่นเลย…ฮีทเป็นฟิคตลก 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    นั่งขำทุกบรรทัดอ่ะ แล้วตอนแรกที่อ่านคือตอนไปนั่งรอแม่ซื้อของที่ตลาดนัด มีพ่อนั่งอยู่ข้างๆ นี่ขำกึกๆๆๆ ระบบสั่นจนพ่อหันมาถามว่าอ่านไรอ่ะ พ่ออยากอ่านมั่ง #เงิบแป๊บ

    มาเข้าเรื่องดีกว่า อันที่จริงแล้วไม่มีปัญหากับโพสิชั่นเลยนะ แต่ยิ่งอ่านแล้วก็ยิ่งขำ เข้าใจถึงสาเหตุซึ่งก็คิดว่ามันสมควรแล้วล่ะ อิพี่ชานแม่งอย่างมั่ว มั่วจนจำไม่ได้ว่าไปคั่วใครมาบ้าง แต่แกป้องกันดีสินะ ไม่งั้นแม่งเอดส์แดกตายให้หนอนไชไปละ #ห่วงใยสุขภาพ
    พี่ชานแม่งเลวจริง แต่ก็ฮาจริงทุกคำพูด ทุกความคิด ทุกคำบรรยาย แล้วชอบมากตอนอธิบายลักษณะแบค
    ‘ เพราะว่าตัวเองอยากฟัดแฟนหนุ่มตัวเล็ก (เฉพาะส่วนสูง ส่วนน้ำหนักอย่าไปพูดถึงแม่ง หนักฉิบหาย)’
    ‘รวบกอดเข้าที่เอวเล็ก (เออ มันไม่เล็ก แน่นมาก อย่างหนา ขอบชีส แต่กูจะเรียกแฟนกูแบบนี้ เคนะ)’

    เหมือนเขียนดักคนอ่านไว้ทุกทางซึ่งมันฮามาก จริงๆก็มีอีกหลายฉากยกมาคงจะหมดทั้งเรื่อง 55555555555555555555555555
    แต่เรื่องนี้มีตอนนึงที่เขิน ตอนที่พี่ชานเห็นหน้าเมียกำลังฟินกับประสบการณ์ที่ไม่เคยพบพานมาก่อน นึกหน้าพยอนตอนที่กำลังแบบ…ขยับอย่างมีความสุขละ โอ๊ย เขินขึ้นมาทัน ฮืออออออออ แต่พี่ชานแม่งโคตรน่าสงสาร ฟินด้วยมือและจินตนาการของตัวเองแท้ๆ 555555555555555555 แต่มันก็สมควรโดน คราวนี้เอ็งจะเข็ดมั้ย? ก็คงเข็ดพักใหญ่แล้วก็ลัลล้าเหมือนเดิมป่ะ คราวนี้เอ็งได้เป็นเมียถาวรแน่ๆ 55555555555555 ไม่ได้ใหญ่เป็นขีปนาวุธทำลายล้างแต่ก็ทำให้เจ็บได้นะเคอะ 5555555555555

    พี่ชานมันรัก เทิดทูลและกลัวเมียจริงๆนะ เรื่องพ่อตานี่เปHนอีกหนึ่งเหตุผล แต่นี่ก็คิดไปเองอีกว่าถ้ามันไม่รักแบคจริงมันก็คงไม่ยอมหร๊อก เป็นเมียของเมียตัวเองก็ดีกว่าเป็นเมียคนอื่นนะ ขอบคุณหวงจื่อเทาเมีย(?)อีกหนึ่งคนของอิพี่ชานที่ส่งรูปนั้นมาให้ 5555555555555

    ขอบคุณสำหรับฟิคที่บันเทิงมากๆนะคะ

    #แบคฮยอนแมนแต่กำเนิดแต่เสือกเกิดมาเตี้ย….

  4. hayden k.

    พึ่งเห็นว่ามาแล้วฟหกดเ้้าสวเป็นแพริ่งที่ดีงามไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดกับฮีทมาก่อน
    แต่อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้ามีพี่นิน่าใช่มั้ยคะ555555555555555555
    คืออ่านๆไปมันมีภาพนึงเข้ามาในหัว ต้องพูดก่อนเลยว่าขอโทษจริงๆถ้าคิดว่ามันเหมือนพุดเดิ้ลทอยซอยโกลเด้น /meยกมือไหว้
    เป็นเอ็นซีที่อ่านแล้วขำ (เพราะมึงคิดภาพแบบนี้ไงehah) 5555555555555555555555555555555555555
    อีปาร์คพูดมาก ดราม่ามาก จะโดนเบิกทวารนี่โอดครวญสุด ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้วค่ะพี่ตา นกเห็นใจพี่ตานะคะ..
    จงเป็นเมียที่ดีและเป็นผัวที่ดีกว่านะคะอีปาร์ค แต่ฉันเกลียดตอนบอกว่าพรุ่งนี้ดูแลเขาด้วย ดัดจริตที่สุดนังโยดา!!!!!!
    นีนี่จะคัมแบ็คสเตจแล้ว ขอรีเควสชานไคค่ะ #โดนตบ คิดถึงนางมากจริงๆไปกับแตมิรี่แล้วก็หายไปเลย
    รอนะตะเอง จะสองเดือนสี่เดือนก็ไม่นานหรอกค่ะ #โดนตบอีกครั้ง ยังไงก็ซู่วซู่วค่ะพี่♡
    ฮีทอ้าฮะฮะฮ่ะฮีทอ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

  5. Alemonscone

    5555555555555555555555555
    สงสารชานยอลก็สงสาร แต่ความขำมันมีมากกว่าค่ะ
    นี่ถ้าชานยอลรู้ว่าจื่อเทาแอบตลบหลังแบบนี้ จะโดนแก้แค้นมั๊ยน้อ? 555555
    ชอบค่ะ ขำจนไม่รู้จะยังไงละ ชานยอลก็น่าร๊ากกก
    ไม่รู้ว่ากลัวหรือรักแบคฮยอนมากกว่ากัน แต่ชอบที่ดูเอ็นดูและหมั่นเขี้ยวแบคฮยอนม๊ากมาก

    ‘แฟนเราสุดยอดอ่ะ’

  6. ชอบจุงเบยนิ 555555+
    ดีเหมือนกัน ให้หยอยเป็นฝ่ายรับซะบ้าง
    แบครุกนี้แบบ….แมนโคตรๆ 55+
    แต่งมาเยอะๆเลยนะคร๊า ช๊อบชอบ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s