[SF] Surrender (Sunggyu x Woohyun)

Standard

Title: Surrender
Author: Nina*
Paring: Sungkyu & Woohyun
Rating: PG
Author’s note: แก้บนลำดับที่ 12 ………ตาไม่ฝาดจ้ะ ทุกคน 555
BGM: White flag – Dido

 

*

 

“เรา…กลับไปเป็นพี่น้องกันนะครับ”

พี่น้อง? พี่ไม่เคยเห็นเราเป็นน้องเลยสักครั้ง แล้วเราจะกลับไปเป็นพี่น้องได้ยังไง

“เราเลิกกันได้ไหม?”

แล้วถ้าพี่ตอบว่าไม่…เราจะยอมหรือเปล่า

“พี่ซองกยู”

ถ้าจะทิ้งกัน ก็อย่ากอดพี่เอาไว้ได้ไหม

“ผมรักพี่นะ แต่เราไปด้วยกันไม่ได้จริงๆ”

อย่าโกหกพี่เล

.

 

.

 

.

 

เสียงเคาะประตูสามครั้งติดกัน ดังขึ้นแหวกเสียงเพลงที่เปิดกลบความเงียบภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ทำลายสมาธิของคนที่นั่งขมวดคิ้วใส่จอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าด้วย ดวงตาเรียวเล็กตวัดขึ้นมองนาฬิกาบนผนังแล้วยิ่งผูกคิ้วให้เป็นปมยุ่งเหยิงเสียยิ่งกว่าเก่า

 

ห้าทุ่ม?

 

ซองกยูนึกหงุดหงิดคนที่มาเยือนยามวิกาล ถึงมันจะเป็นความจริงที่เขายังไม่เข้านอนและออกจะตาสว่างเพราะคาเฟอีนที่เพิ่งอัดเข้าไปก็ตาม แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรสักหน่อยมั้ง ที่จะมาเคาะประตูห้องคนอื่นตอนห้าทุ่ม ความเกรงใจสมัยนี้มันหายไปไหนกันหมดนะ?

 

ถึงจะไม่ได้อายุมากอะไรนักหนา แต่กลับบ่นเป็นหมีกินผึ้ง หูก็พลางเงี่ยฟังเสียงเคาะประตูที่ดังซ้ำขึ้นอีกด้วยไม่แน่ใจ เพราะเสียงนั้นเบาลงกว่าครั้งแรก แต่ก็ตัดสินใจเดินไปที่หน้าประตูเพื่อไขข้อข้องใจให้มันจบๆ ไป ดวงตารีเรียวมองลอดตาแมวไป ภาพที่เห็นทำเอาเลือดในกายพลันเย็นเฉียบ เขาถอยหลังออกมาจากบานประตูอย่างไม่รู้ตัว

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงเรียก

 

“พี่ซองกยู”

 

คิมซองกยูเป็นผู้ชายอายุใกล้จะสามสิบที่สุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ดี ไม่ได้เจ็บป่วยจนต้องล้มหมอนนอนเสื่อมานานมากแล้ว ยิ่งกับอาการเป็นลมนี่ไม่เคยใกล้เคียงกับคำนั้นสักนิด ยกเว้นตอนนี้ที่รู้สึกเหมือนหูอื้อๆ ภาพประตูห้องที่คุ้นเคยตรงหน้ากลับกลายเป็นภาพมัวๆ เบลอๆ ที่พยายามเพ่งมองอย่างไรก็ไม่ชัดเสียที ถ้าจะบอกใครต่อใครว่ารู้สึกเหมือนจะเป็นลมเอาตอนอายุสามสิบ เพราะเจอแฟนเก่ามายืนอยู่หน้าห้องนี่มันจะตลกไหม

 

เขาเรียกสติตัวเองได้อีกครั้งหลังจากที่เสียงเคาะประตูเงียบหายไป ซองกยูคิดว่าอีกฝ่ายคงจะไปแล้ว แต่ก็กลั้นใจจับลูกบิดประตูเปิดออกไป ก่อนที่ต่างฝ่ายต่างตกใจ เพราะซองกยูไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยังยืนอยู่ที่หน้าห้อง และนัมอูฮยอนก็ไม่คิดว่าเจ้าของห้องจะอยู่ในห้อง หลังจากเพียรพยายามเคาะประตูห้องและเรียกอีกฝ่ายอยู่นาน

 

“พี่ซองกยู…”

 

ร่างเล็กของอูฮยอนที่ยืนหันหลังเอี้ยวตัวกลับมาหาซองกยูเต็มตัว อูฮยอนยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ก่อนที่เราจะเลิกราจากกันไป ทั้งใบหน้า ดวงตา สันจมูก เนื้อแก้ม ริมฝีปาก สีผิว และเส้นผม และยิ่งตอกย้ำว่าอูฮยอนยังคงผอมบางกว่าภายนอกที่เห็นมากนัก เมื่ออีกฝ่ายปล่อยมือจากกระเป๋าเสื้อผ้าลงบนโถงทางเดินหน้าห้อง ก่อนจะตรงเข้ามาสวมกอดซองกยูเอาไว้

 

กลิ่นหอมจากเส้นผมทำเอาซองกยูเกือบหัวใจหยุดเต้น กลิ่นหอมคุ้นเคยที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงทำให้ภาพต่างๆ ในความทรงจำที่ซองกยูเคยคิดว่าตัวเองลืมเลือนมันไปหมดแล้วระเบิดออกมาราวกับถูกปลดล็อก แรงกระชับที่แผ่นหลังทำให้เจ็บร้าวขึ้นมาที่อก

 

คนคุ้นเคยที่กำลังซุกตัวเข้ากับร่างกายของซองกยูที่แข็งทื่อ เพราะทำอะไรไม่ถูก แขนทั้งสองข้างสั่นเทา แม้จะยกขึ้นมาคล้ายกับจะกอดกลับ แต่ทุกอย่างในสมองยังคงตีกันวุ่นวาย ความรู้สึกที่เคยถูกทำร้ายในอดีตมันทำให้ต้องคิดย้ำว่าควรจะตอบรับการกลับมาครั้งนี้หรือไม่ และเพื่ออะไร แต่ไม่ว่าอย่างไรซองกยูก็รู้ดีว่าตัวเอง ‘ยังรัก’ อูฮยอนมากเพียงใด

 

อีกฝ่ายที่เห็นว่าซองกยูไม่ตอบอะไรก็เงยหน้าขึ้นมา ทันทีที่สบตากันอย่างไม่ทันตั้งตัว เหตุผลทั้งหลายก็ถูกโยนทิ้งไปในชั่วพริบตา

 

“เรา…กลับมาเป็นเหมือนเดิมนะครับ”

 

เหมือนเดิมของเราคืออะไร?

 

“เรากลับมารักกันได้ไหม?”

 

เราเคยรักพี่ด้วยหรือไง?

 

“พี่ซองกยู”

 

อย่ากอดพี่ได้ไหม เราก็รู้ว่าพี่จะใจอ่อน

 

“ผมรักพี่นะ”

 

ได้สิ…โกหกพี่เลย

 

คิมซองกยูจะทำอะไรได้นอกจากกอดอูฮยอนเอาไว้ให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในใจก็ทำได้เพียงหวังว่ากอดในครั้งนี้จะรั้งอูฮยอนไว้กับตัวเองได้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ และภาวนาไม่ให้อูฮยอนจากไปอีก

 

*

 

FIN

Advertisements

2 thoughts on “[SF] Surrender (Sunggyu x Woohyun)

  1. Viky

    ขอบคุณน่ะค่ะที่เขียนมาให้อ่านกัน

    ตอบ AN กันนิดหนึ่ง
    ลำดับที่ 12 555
    แปลว่า ต้องมีลำดับต่อไปด้วยหรือเปล่าค่ะนี้
    ^_^

    มาเข้าเรื่องกัน
    เอิ่ม
    เจ็บอ่ะ เจ็บจัง
    T______________________________T
    ตัวเอียงที่พี่ซองกยูพูด
    ยิ่งประโยคนี้
    ได้สิ…โกหกพี่เลย
    Floooooooooooooooooooooooooooooooooooooooding me
    อ่านจบแล้วแบบ อยากจะอ๊อกอ่ะ
    เปล่าๆ //me โบกมือเป็นพัลวัน
    ไม่ใช่ไม่ดีน่ะ
    คือเหมือนแบบ เวลาเราไม่สบาย
    ปั่นป่วนมาก
    จะร้องก็ร้องไม่ออก ทำนองนั้นอ่ะ

    คือมันบอกไม่ถูกเลยจริงๆ
    T__________________________________T
    มันเหมือนจะตาย มันเหมือนหมดสิ้นทุกอย่าง
    มันแบบ ขอแค่เธอไม่ไป
    อะไรก็ยอม
    เหมือนดื่มยาพิษดับกระหาย
    รู้ว่า ดื่มไปต้องตาย
    แต่ก็ยังจะดื่มอ่ะ
    โธ๋พี่ซองกยู
    ฮือออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    (ว่าแต่ พี่เค้าคือใคร อะไรยังไง ต้องไปตามหาดูหน้าตาพี่เค้าใช่ไหม 55)

    ไม่รู้จะบอกยังไง
    เป็น OS ที่เศร้ามากๆ
    เหมือนมีคำเป็นร้อยเป็นพัน
    อยู่ในคำพูดไม่กี่ประโยค ตรงที่เป็นตัวเอียงของพี่ซองกยู
    เหมือนบอกเล่า ถึงอดีต และก็มองไปเห็นอนาคต
    ชีวิตไม่ใช่ของพี่สิน่ะ
    แต่อยู่ในมือ อูฮยอน
    สุดแท้แต่จะ อูฮยอน จะชักเชิดไปทางไหน
    ไม่รักมาก คงทำไม่ได้น่ะนี้
    ถามจริง พี่ติดหนี้ อูฮยอนมาแต่ชาติปางไหน
    ชาตินี้ ต้องมายอมขนาดนี้อ่ะ
    โธ๋พี่จ๋า
    เอ่อว่าแต่ ดิชั้นไปอินอะไรกะพี่เค้า 555
    กะแค่ตัวเอียงไม่กี่ประโยค
    พี่ผูกใจนู๋ไปแล้วน่ะ T_T
    พี่บอก ชั้นไม่ต้องการ
    ชั้นต้องการแค่ อูฮยอนคนเดียว

    คือประโยคจบที่แค่
    ภาวนาให้ไม่จากไป
    แต่คนอ่านนี้
    เค้าใช้คำว่าอะไรอ่ะ
    แบบที่ ปักใจไปแล้วว่า
    อูฮยอน สุดท้ายก็รู้ใจ และเข้าใจตัวเอง
    ว่า ชีวิตนี้ ขาดพี่ซองกยูไม่ได้
    เหมือน ครึ่งหนึ่งของกันและกัน
    //me ปิดหูตัวเองไม่ๆๆๆๆ
    เราต้องไม่ฟังว่า อูฮยอนเคยขอเลิกและจากไป
    เราต้องเชื่อใจ ว่า นี้คือการรู้ใจ และจะกลับมาอยู่ด้วยกัน
    โอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม อูฮยอน ห้ามเปลี่ยนใจน่ะ
    คือลึกๆ ก็แอบกลัวว่า พี่ซองกยูจะเป็นแค่คนคั่นเวลาอีกแล้วหรือเปล่าน่ะ
    ฮือออออออออออออออออออ
    ไม่ๆๆ อย่าทำร้ายจิตใจตัวเอง
    เราต้องเชื่อมั่น ใช่ไหมน่ะ
    อะฮึกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    จะติดตามกันต่อไปน่ะค่ะ
    วี

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s