[SF] Sulky Boy (TAO x LAY)

Standard

Title: Sulky Boy
Author: Nina*
Paring: TAO x LAY
Rating: R
Author’s note: ถามว่าฟินมากไหม? อูย…จะเหลือเหรอคะ คู๊น LOL #งานมโนคือมโนให้จบ #มโนให้สุดค่ะ
ปล. อะไรที่มันดูเป็นไปไม่ได้ในเรื่องนี้ ก็คิดซะว่ามันเป็นไปได้เถอะค่ะ 5555

 

*

 

อากาศเย็นฉ่ำจากการทำหนักของแอร์คอนดิชันเนอร์ที่พุ่งเข้ามาปะทะใบหน้าทำเอาหวงจื่อเทาตัวสั่นสะท้านนิดๆ หลังจากที่จัดการอัพวีดิโอกู๊ดไนท์แฟนๆ แล้ว จื่อเทาก็เข้าไปอาบน้ำต่อจากอี้ชิงที่อาบเสร็จตั้งแต่ก่อนเขาจะอัพไอจีเสียอีก พอเดินออกมาจากน้ำก็เห็นจางอี้ชิงกำลังนอนคว่ำขดตัวอยู่ในผ้าห่ม ในมือก็ถือโทรศัพท์ของตัวเองเอาไว้…เดี๋ยวนะ? ของตัวเอง?

 

“อี้ชิง!”

 

จื่อเทาร้องลั่น พลางถลาเข้าไปตะครุบโทรศัพท์ในมือของจางอี้ชิงคืนมา ดวงตาเรียวรีคมดุกวาดตามองจอโทรศัพท์ ก่อนจะสบถออกมา โครงคิ้วชี้เฉียงพลันขมวดมุ่นเข้ามาหากันด้วยความไม่พอใจ

 

ใช่แล้ว ‘คืนมา’ ก็ในมือของจางอี้ชิงมันไอโฟนห้าเอสสีทองของเขานี่! ไม่ใช่ของจางอี้ชิงเสียหน่อย อี้ชิงถือวิสาสะอะไรมาลบคลิปในอินสตาแกรมที่เขาเพิ่งอัพไปล่ะเนี่ย?

 

“ชิง…”

 

จื่อเทาทำเสียงขุ่นใส่คนที่นอนทำตาแป๋วไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงของตัวเอง หวงจื่อเทาไม่โกรธหรอกนะ ถ้าอี้ชิงจะหยิบโทรศัพท์ของเขาไปเล่น ไอ้วิสาสะที่ว่านั่นด้วยสถานภาพของเรา อี้ชิงก็มีสิทธิ์หรอก เพราะจื่อเทาไม่เคยหวงโทรศัพท์กับแฟนอยู่แล้ว ต่อให้เขาพกโทรศัพท์สองเครื่อง จะแอปเปิ้ลหรือซัมซุง อี้ชิงก็มีสิทธิ์เอาไปกดเล่นทั้งนั้น ถึงแม้ว่าอี้ชิงจะไม่เคยเอาไปเล่นอย่างที่เคยเสนอด้วยซ้ำไป แต่ที่มาลบคลิปของเรานี่มันหมายความว่าไง?

 

“ชิงลบคลิปทำไมอ่ะ” จื่อเทาหน้างอใส่อี้ชิงที่ยันตัวขึ้นพิงกับหัวเตียงด้วยอารมณ์เหวอ

 

“พี่ไม่ได้ตั้งใจ…” อี้ชิงอธิบายเมื่อเห็นจื่อเทาทำหน้าสีหน้าสีตาหงุดหงิด ใบหน้าคมคายยิ่งดูดุกว่าที่เป็น เมื่อเจ้าตัวยังคงบ่นรัวเป็นภาษาบ้านเกิดไม่หยุด หน้าตาก็ดูอารมณ์เสียจนอี้ชิงไม่รู้จะทำอย่างไร ยิ่งบ่นก็ยิ่งดูอารมณ์เสีย และอี้ชิงก็รู้ดีว่าถ้าขืนเขายังเงียบอยู่แบบนี้ จื่อเทาก็คงได้งอนใส่เขาไปยันวันพรุ่งนี้นั่นล่ะ

 

อย่ากระนั้นเลย ตรงนี้ก็ไม่มีใคร ง้อน้องหน่อยจะเป็นไรไป?

 

“เทาอ่า…”

 

อี้ชิงยืดตัวไปยึดชายเสื้อของจื่อเทาที่ยืนหันหลังคล้ายจะเดินกลับไปที่เตียงของตัวเองเอาไว้ ออกแรงรั้งเอวของคนเป็นน้องเอาไว้เบาๆ ก่อนที่มือขาวจะเลื่อนขึ้นไปตรงอกของจื่อเทา จบลงที่การคว่ำฝ่ามือลงบนไหล่กว้าง เอียงศีรษะลงไปซบท่อนแขนสีเข้มช้าๆ

 

เขารู้ว่าจื่อเทาไม่ได้โกรธจริงจัง ไม่อย่างนั้นมีหรือจะยอมอ่อนโอนทรุดตัวลงนั่งปลายเตียงง่ายๆ แบบนี้ ถึงหุ่นจื่อเทาจะดูอ้อนแอ้น ผอมบางกว่าที่เห็น เพราะแขนอ่อน สะโพกเล็ก แต่บ่ากว้างกับกล้ามแขนที่จื่อเทาได้มาจากการเล่นวูซูมาตั้งแต่เด็กก็ไม่ใช่ซิลิโคนยัดไส้ ถ้าออกแรงกันจริงๆ คนที่มีกล้ามจากการเต้นและเล่นเวทแบบอี้ชิงจะเอาปัญญาที่ไหนไปงัดกับคนเล่นกีฬาแบบจื่อเทากันล่ะ จื่อเทาก็แค่กำลังหงุดหงิด แล้วเด็กนี่ก็ยังเป็นแค่ ‘เด็กน้อย’ ก็เท่านั้น งอนเพราะอยากให้ง้อ ไม่ได้โกรธอะไรนักหนา ถ้าไม่ง้อสิ…เดี๋ยวโกรธจริงแน่

 

“พี่แค่จะกดดูชื่อแอคเคาท์ไอจีของคนอื่นในโทรศัพท์ว่ามันสะกดยังไงบ้าง พี่จำไม่ได้ แต่พี่เผลอไปลบ พี่ขอโทษ” เสียงกระซิบยาวเหยียดผิดวิสัยอี้ชิงที่ไม่ค่อยจะพูดอะไรยาวๆ ถ้าไม่ได้ทำงานหรือว่าบ่นอะไรสักอย่างทำให้จื่อเทาหน้างอน้อยลงเล็กน้อย และยิ่งแอบตีปีกได้ใจเมื่อประโยคถัดมาของอี้ชิงหลุดออกมา

 

“อัพใหม่ก็ได้ พี่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ อย่าโกรธพี่เลย…………..นะ?

 

เจ้าของริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มด้วยความพึงพอใจ ก็ใครบอกกันล่ะว่าหวงจื่อเทาโกรธจางอี้ชิง ก็ไม่ได้โกรธอะไรเสียหน่อย แค่น้อยใจนิดเดียวเองว่าตกลงกันแล้วว่าจะอัพวีดิโอกู๊ดไนท์แฟน แถมในคลิปก็ไม่ได้เสียหายอะไรสักหน่อย ทำไมถึงมาลบกันเล่า แถมยังตอนที่เขาอยู่ในห้องน้ำอีก

 

ก็นึกว่าไม่อยากอัพคลิปของเรานี่~

 

“ช่างมันเหอะ ลบแล้วก็ลบไป ป่านนี้แฟนก็คงเก็บไว้หมดแล้วแหล่ะ” จื่อเทาหันหน้าไปจูบลงบนกลุ่มผมสีดำของอี้ชิงที่ยังคงเกาะอยู่ตรงแขนไม่ไปไหน ส่วนอี้ชิง พอได้ฟังจื่อเทาว่าแบบนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาทำหน้ามึนใส่

 

“ตกลงนี่แค่อยากจะอัพอวดเหรอ?”

 

“ชิงคิดว่าไงอ่ะ?” อี้ชิงเบ้ปากใส่เด็กเจ้าเล่ห์ที่หันมายิ้มพราว ดวงตาวาววับขี้เล่นจนน่าหมั่นไส้ แขนขาวเลยหดกลับออกมา พลางถอยไปนอนพิงหัวเตียงตามเดิม แต่ยังไม่ทันจะได้ออกปากไล่ให้ไปนอนที่เตียงตัวเองอย่างใจคิด เจ้าเด็กยักษ์ก็ปีนเตียงขึ้นมา ก่อนจะโถมทั้งตัวใส่อี้ชิงจนเผลอสะดุ้ง

 

“ผมเป็นเด็กขี้อวดนี่ ชิงก็รู้…แต่แฟนไม่ค่อยยอมให้อวด

 

“นิสัยไม่ดี” ปากก็ว่าไป ถึงจะยกมือขึ้นบีบปลายจมูกโด่งด้วยความหมั่นเขี้ยวก็เถอะ แต่อี้ชิงก็ยังยิ้มให้จื่อเทาที่โน้มตัวลงมาคลอเคลียใกล้ๆ อยู่ดี

 

ริมฝีปากบางของจื่อเทายื่นเข้ามาจุมพิตเบาๆ ที่ปากอี้ชิง ก่อนจะอ้าออกเพื่อใช้ฟันงับเข้ากับริมฝีปากล่างและดูดดึงเบาๆ ราวกับจะหยอกล้อ ตามด้วยการเย้าพี่ชายตัวขาวด้วยปลายลิ้นที่ไล้ไปมาเบาๆ แล้ววกกลับขึ้นไปกระซิบแผ่วๆ ที่ใบหูสีจัด เพราะมือซุกซนของเด็กหนุ่มที่เกี่ยวปลายเสื้อกล้ามให้เลิกขึ้น เพื่อที่จะได้เข้าไปสัมผัสหน้าท้องแบนราบได้ถนัด

 

“ผมอยากกอดพี่จัง”

 

“ไม่…พรุ่…”

 

“แค่มือก็ได้………………………………นะครับ นะ?

 

คิดว่าคงจะมีคนบอกหวงจื่อเทามาตลอดชีวิตนั่นแหล่ะว่าเจ้าตัวน่ะเป็นเด็กน่ารัก ขี้อ้อน แถมเวลาอ้อนก็อ้อนได้น่ารัก น่าตามใจมากเสียด้วย เพราะอย่างนั้นเจ้าตัวถึงได้ชอบทำหน้าทำตาทำเสียงแบบนี้เพื่อให้ใครต่อใครตามใจยังไงล่ะ โดยเฉพาะรูปประโยคแบบเมื่อครู่น่ะ ขอทีเถอะ เลิกใช้ได้ไหม

 

ก็ใช้ทีไรอี้ชิงไม่เคยขัดใจกับเขาได้สักที!

 

.

 

.

 

.

 

มันก็ไม่ได้ยากอะไรกับการที่ตัวของหวงจื่อเทาก็เกยขึ้นมาทับอยู่เหนืออี้ชิงอยู่แล้ว การที่จะรูดเอาขอบกางเกงวอร์มให้ร่วงลงไป เพื่อที่จะล่วงเกินอี้ชิงได้ถนัดขึ้นอีกสักนิด แม้มันจะไม่ค่อยสะดวก เพราะขนาดเตียงเดี่ยวมันคับแคบเกินกว่าที่ผู้ชายสองคนจะขึ้นมานอนเบียดกันได้ โดยที่ไม่พลัดตกลงไปเสียก่อน แต่มันก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถนักหรอก

 

อี้ชิงยืนยันว่าจะให้จื่อเทาเดินไปปิดไฟเสียก่อน แต่อนุโลมให้เปิดไฟหัวเตียงทิ้งไว้ได้ เพราะกลัวหวงจื่อเทาจะสะดุดของในห้องหัวฟาดพื้นก่อนที่จะเดินกลับมาขึ้นเตียงเสียก่อน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็อดเขินไม่ได้อยู่ดีที่จะต้องมาอ้าขาให้เด็กผู้ชายที่อายุอ่อนกว่าสองปี

 

มือของจื่อเทานุ่มเพราะเจ้าตัวขยันดูแลทุกส่วนในร่างกายดีเกินคำสั่งของบริษัทให้รักษาหน้าตาและร่างกายของตัวเองด้วยซ้ำไป แต่มันก็กร้านแบบมือผู้ชาย ซ้ำยังใหญ่พอที่จะรวบเอาร่างกายร้อนผ่าวตรงกลางของกันและกันให้แนบชิดติดกันจนอี้ชิงเผลอครางฮือ ทั้งที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ขยับมือเลยสักนิด แต่พอตัวเขาแตะโดนจื่อเทา มันก็ห้ามไม่ได้ที่จู่ๆ มันจะกระตุกขึ้นมา

 

เสียงหัวเราะแผ่วจากคนที่กำลังแทะเล็มรสชาติอยู่แถวๆ กระดูกไหปลาร้าที่กดร่องลึกลงไป ทำให้อี้ชิงออกแรงจิกเล็บลงไปบ่าที่ตัวเองยึดเกาะเอาไว้เป็นการขู่ไม่ให้จื่อเทาขำอะไรออกมาอีก แต่เชื่อเถอะว่ามันไม่ได้ผล

 

“อือ…อี้ชิง………….”

 

อี้ชิงเกลียดวิธีการเรียกของจื่อเทาเวลาแบบนี้เหลือเกิน มันไม่ได้กวนประสาทหรือออดอ้อน แต่มันฟังดูมีความสุขเหมือนจะขาดใจ

 

เสียงลมหายใจสะดุด เพราะอี้ชิงกลั้นลมหายใจตอนที่จื่อเทาคว้าเอามืออีกข้างของอี้ชิงที่กำลังจิกลงบนผ้าปูเตียงให้กอบกุมความร้อนผ่าวแทน ชายหนุ่มเผลอช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาคมที่มองทอดอยู่ก่อนแล้ว กลายเป็นว่าเหมือนอี้ชิงจะได้ยินเสียงบางอย่างเผาไหม้อยู่บนใบหน้าของตัวเองจนเห่อร้อน เมื่อจื่อเทาทิ้งตัวลงซุกซบลงกับเนินบ่าขาว แล้วไล้ฟันคมไปตามผิวกาย ยกปลายนิ้วขึ้นเกี่ยวให้สายเสื้อกล้ามเลื่อนหลุดลงมา ก่อนจะดูดแรงๆ จนอี้ชิงกลัวว่ามันจะกลายเป็นรอยช้ำ

 

“เทา…อย่า อ๊ะ!”

 

คำปรามเปลี่ยนให้แรงขบเม้มที่เกือบจะทำให้ผิวขาวเป็นจ้ำห้อเลือดกลับกลายเป็นการขบแรงด้วยความหมั่นเขี้ยวบนเนินไหล่แทน ปลายจมูกพลิกกลับมากดลงที่หลังใบหูของอี้ชิงที่หย่นคอหลบด้วยความจั๊กกะจี้ปนเสียว

 

“ชิง…เร็วหน่อยสิครับ เดี๋ยวไม่ได้นอนนะ”

 

ทั้งที่โทนเสียงไม่ได้แหบต่ำอะไรแท้ๆ แต่เมื่อครู่กลับฟังดูแหบพร่าจนอี้ชิงขนลุก เสียงหอบสลับกับขบฟันข่มอารมณ์ของจื่อเทาจนกลายเป็นเสียงคำถามอื้ออึงในลำคอ ยิ่งทำให้อี้ชิงต้องเร่งมือปรนเปรอให้ทั้งจื่อเทาและตัวเองไปให้ถึงสุดทางปรารถนาที่กำลังมีร่วมกัน ก่อนที่จื่อเทาจะต้องยื่นมากลับเข้ามาช่วยเติมจังหวะและการเสียดสีให้มันเดือดพล่านจนมันล้นทะลักออกมาในที่สุด

 

ทันทีที่ลมหายใจของทั้งคู่สงบนิ่งเป็นปกติ จื่อเทาก็ยืดตัวที่ยาวกว่าลงไปควานหากระดาษทิชชู่ในกระเป๋าสัมภาระของอี้ชิงที่กองอยู่ข้างเตียง แต่กว่าจะหาเจอ อี้ชิงก็จุกไปอีกหลายที เพราะความขี้เกียจลุกขึ้นไปหยิบให้มันเป็นกิจลักษณะของจื่อเทา

 

ก็ไม่ใช่จุกอย่างเดียวหรอก…อี้ชิงกลัวว่ามันจะลุกขึ้นมาอีกรอบเสียมากกว่า ก็เบียดกันแรงเสียขนาดนี้

 

จื่อเทาจัดการทำความสะอาดคราบไคลที่เลอะอยู่ตามหน้าท้องและมือของอี้ชิงเสียจนสะอาดเอี่ยม แต่ก็ยังมิวายถามอี้ชิงที่ตาปรือจนจะหลับกลางอากาศอยู่แล้ว

 

“อาบน้ำอีกรอบไหม?”

 

อี้ชิงสั่นหัว ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับปากตอบด้วยซ้ำ เหนื่อยด้วย ง่วงด้วย อยากจะนอน…

 

จื่อเทายิ้มกว้างที่เห็นอาการของอี้ชิงเป็นแบบนั้น เด็กหนุ่มโยนเศษกระดาษทิชชู่ลงในถังขยะ แล้วพรมจูบลงบนแก้ม ใต้คาง และซอกคอ ก่อนจะพึมพำบอกเบาๆ

 

“งั้นนอนเลยครับ เดี๋ยวผมแต่งตัวให้เอง สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายชิงเต่าว่าจะไม่ทำอะไร”

 

“อือ~” อี้ชิงพริ้มตาหลับและพยักหน้ารับคำ ก่อนจะค่อยๆ จมลงสู่ห้วงนิทราไปทีละนิด

 

แต่เอ๊ะ…เหมือนอี้ชิงจะลืมไปหรือเปล่านะ? ว่าจะเอาโทรศัพท์จื่อเทามาฟอลไอจีของคนอื่น เอาน่า ช่างเถอะ ขอให้ยอดฟอลโลว์วิ่งของอี้ชิงเป็นจื่อเทาแค่คนเดียวไปอีกสักนิดน่า

 

ขออวดหน่อย เนอะ~

 

*

 

FIN

Advertisements

2 thoughts on “[SF] Sulky Boy (TAO x LAY)

  1. buapeun

    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    หน้าไหม้
    -///////////////////-
    เราชอบตอนจื่อเทายืดตัวไปควานหาทิชชู่จังค่ะ ตื่นเต้น วร้ายยยยยยย คือคิดสภาพอี้ชิงนอนหมดแรงเกร็งไปลุ้นไป ว่าจะได้อีกรอบไหมหนอ แหม่ เพิ่งเรียบร้อยมันก็สปาร์คกันง่ายนี่นาาาาา โนะ

    ทำไมรู้สึกว่าอี้ชิงตั้งใจลบ แต่ทำตาใสหน้ามึนว่าไม่ตั้งใจ 5555 (คิดไปเองทั้งนั้น)

    จื่อเทาแบบเด็กน้อยอ้ะ แต่เอาอี้ชิงซะอยู่หมัดเลย
    มีแฟนเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย~ เช็คเองไม่ไหวก็ให้แฟนเด็กช่วยเช็คละกันน่ออออ

    ขอบคุณค่า

  2. ญุ๋งญิ๋งสิงเทาเล่ย

    ฮืออออออออออออออออออออออออ ร้องไห้แป๊บ
    เอาเรื่องจริงมาเขียนสินะ ฟเ้กดเ่าแดมวเาสิ้มใ่ัีาส่าสังวพฝำสไเยนพำมใ่ร
    ฟินบ้านบึ้มมากๆกับคลิปหลุด(?) มาฟินต่อเนื่องกับฟิคที่เอามาจากเหตุการณ์จริง(??)หลังคลิปถูกลบ
    มันเป็นอย่างนี้นี่เอง เทาไม่ได้ลบแต่เป็นอี้ชิงที่ลบสินะๆ (ยังไม่เลิก)
    นานๆจะมีมาให้ฟินก็จัดหนัก(?)เป็นคลิปขาวตี๋เลยนะ เป็น 13วิ(?)ที่ฟินมาก
    จื่อเทาเป็นเด็กขี้อ้อนจริงๆนะ อยากได้อะไรก็อ้อนเอาๆๆ ฮืออออออออออ
    แค่มือก็ได้ TT___________________________TT
    โลกสวยด้วยมือเราอ่ะ ดีงามมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ละแหมอิที่ไม่ลงไปหยิบทิชชู่ดีๆนี่ หวังฟลุ๊คป่ะ เผื่อปึ๋งปั๋งขึ้นมาอีกรอบมันจะไมไ่ด้ใช่แค่มือไง อรั้ยยยยยยยยย
    ฟินม่อกกกกกกกกกกกกกกกก ยังคงฟินไม่หายจีจีนะ ;A;

    ถ้ามีเวลาจะแต่งมาแลกให้อ่าน เครนะ จุ๊บุ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s