[SF] Hey! Baby (KRIS x LUHAN)

Standard

Title: Hey! Baby!
Author: Nina*
Paring: KRIS x LUHAN
Rate: PG
Author’s note: เหตุเกิดจาก http://t.co/rHPUZS3p4j เห็นแล้วน่าสงสารซะจนอยากแกล้งให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วค่อยปลอบซะจริง /หัวเราะ

 

*

 

“อุ้ม!”

 

วลีคำสั่งจากปากเจ้านายตัวน้อยๆ ที่ยืนกระตุกชายกางเกงเขาอยู่ยิกๆ มันน่ารำคาญเสียจนอู๋อี้ฝานอยากจะงัดเท้าขึ้นเสยคางเปรี้ยงให้ไอ้ตัวเล็กนี่กระเด็นติดฝาผนังจริงเชียว ติดอยู่ว่าทำไม่ได้ ก็เลยได้แต่ก้มลงไปปรามด้วยน้ำเสียงที่ดุขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ

 

“ไม่เอาน่า น้องลู่ พี่ยุ่งอยู่”

 

“อู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม! ยูยู่บอกให้อุ้มยูยู่ไง!”

 

นอกจากแม่งจะไม่ฟังกูแล้ว ยังแผดเสียงดังลั่น แถมกระโดดเหยงๆ จนหัวแทบจะโหม่งกับเคาน์เตอร์ครัว ความน่ารำคาญระดับพีคที่ทำให้อี้ฝานถอนหายใจจนนึกอยากให้ขี้มูกระเด็นใส่กระทะแม่งให้รู้แล้วรู้แรดกันไปเลย วอแวกูนักก็แดกเข้าไปละกัน กะหล่ำผัดขี้มูกเนี่ย

 

“ลู่หาน!”

 

“…อึก”

 

นั่น…อีเด็กเทวดา อีเด็กนางฟ้านางสวรรค์ถีบมาเกิด อีเด็กแบบ…อืม นั่นล่ะ งอแง เอาแต่ใจ อันธพาล ไม่น่ารักน่าเอ็นดูเอาเสียเลย นี่ถ้าไม่ใช่ว่าเป็นน้องเป็นนุ่ง กูจับยัดใส่ถุงดำแล้วส่งขึ้นรถขยะไปละ แต่ก็นั่นล่ะ บังเอิญว่าอีเด็กลู่หานนี่เสือกเป็นลูกชายของเพื่อนรุ่นพี่ที่อู๋อี้ฝ่านสนิทมากๆ และบ้านก็เสือกไม่ไกลกันเท่าไร ชีวิตฟรีแลนซ์ติดเกาะแบบอี้ฝานก็เลยต้องมาประสบพบเจอกับการทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก คุณพ่อจำเป็นอยู่แม่งอย่างนี้แทบทุกเสาร์อาทิตย์ และวันหยุดปิดเทอม

 

แทนที่กูจะได้อยู่อย่างสงบ นอนฟังเพลง คิดงาน ดูซีรีย์ ทำตัวเป็นผักตบชวาลอยน้ำไปมาไร้แก่นสารตามประสาชายโสดวัยยี่สิบกว่าๆ กลับต้องมารับมือกับอีเด็กที่ไม่มีอะไรน่ารักเลยนอกจากหน้ามึง

 

แต่เด็กก็คือเด็ก…

 

พอโดนอี้ฝานตวาดใส่เสียงดังไปหน่อย (มั้ง) มือน้อยๆ ที่คอยชูขึ้นเหนือหัว พลางเขย่งสุดปลายเท้าเพื่อเรียกร้องความสนใจจากพี่ชายตัวสูงก็พลันหดมือกลับไปไพล่หลังเอาไว้ หัวกลมๆ ที่วันนี้มีหมวกแก้ปของทีมฟุตบอลทีมโปรดสวมทับอยู่ก็ก้มลงนิ่ง ทำตัวเสียน่าสงสาร เอาซะอี้ฝานรู้สึกผิดขึ้นมาตะหงิดๆ

 

“ฮึก…ฝานใจย้าย”

 

กูล่ะเบื่อ

 

นอกจากจะอันธพาล งอแง เอาแต่ใจ ดื้อ และไม่น่าเอ็นดูแล้ว อีกอย่างที่ทำให้อู๋อี้ฝานโคตรเบื่อลู่หาน คือ ลูกพ่อลูกแม่อีช่างเบะละเกิน นิดหน่อยก็ร้อง นิดหน่อยก็น้ำตาคลอ ถึงส่วนมากจะเป็นอย่างหลังก็เหอะ โดนแกล้งนิด หรือขัดใจอะไรหน่อยก็น้ำตาคลอเบ้าละ แต่ก็ไม่ยอมร้องไห้หรอกนะ แต่พอบทจะร้อง ก็…

 

“อึก…ฮึก..ฮึ..อึก”

 

สะอื้นสะอึกเหมือนจะขาดใจ ก้มหน้าปาดน้ำตาป้อยๆ แล้วก็เม้มปากแน่นจนหน้าแดงหูแดงไปหมด พยายามอย่างยิ่งยวดเท่าที่เด็กตัวกะเปี๊ยกคนหนึ่งจะทำได้ ขำก็ขำ สงสารก็สงสาร ถึงอยากจะดัดนิสัยไอ้เด็กนี่มากแค่ไหน สุดท้ายก็ได้แต่ปิดเตาแก๊ส วางตะหลิว แล้วก็ย่อตัวลงไปโอ๋เด็กชายลู่หานประถมสองที่สะอึกจนเหมือนจะตาย

 

“อะไรเนี่ย ไหนเมื่อวานบอกตัวเองเป็นคนแมนๆ ไง ไหงมาร้องไห้ขี้มูกโป่งงี้อ่ะลู่หาน”

 

“ฮึก…”

 

“เอ้า พี่ขอโทษที่เสียงดังใส่ อย่าร้องไห้เลย เดี๋ยวกินข้าวเสร็จพี่จะให้กินไอศกรีม โอเคไหม?” อี้ฝานสัญญากับลู่หานที่ยังสะอื้นไม่หยุด แต่ก็จนใจจะปลอบ เกิดมาก็เป็นลูกคนเดียว ไม่เคยมีน้องชาย ไม่เคยทำสาวท้องจนได้เป็นพ่อคน นี่ก็เด็กคนแรกในชีวิตเหมือนกันที่ต้องมาเลี้ยง ถ้าเอาขนมมาล่อแล้วยังไม่ยอมหยุดร้อง ก็คงต้องปล่อยให้ร้องไห้ต่อไปจนกว่าจะเหนื่อยแล้วเลิกไปเอง

 

ชีวิตลูกผู้ชายก็ลำบากงี้แหล่ะนะ

 

“ฝาน…”

 

อะไรอีกครับมึง =___=

 

ยังไม่ทันจะได้ลุกไปทำกับข้าวต่อ แค่เอี้ยวตัวนิดเดียว พ่อเจ้าประคุณรุนช่องก็ดึงเสื้ออี้ฝานไว้แน่นจนต้องหันกลับมา ใบหน้าน่ารักแบบจิ้มลิ้ม ชนิดปากนิดจมูกหน่อย กับตากลมโตแป๋วที่แม่ให้ขนตามาเยอะเกินพอดีกระพริบปริบๆ ใส่ จนเม็ดน้ำตาร่วงเผาะลงตรงแก้มเนียน ก่อนที่ปากแดงจะขยับเอ่ย

 

“ยู่…ยูยู่ขอโทษ” พูดจบก็สะอื้นอีกหนึ่งยก ก่อนจะสูดน้ำมูกฟืด ปากสั่นริก เพราะพยายามจะไม่ร้อง ก็ค่อยน่าเอ็นดูสมเด็กขึ้นมาหน่อยจนอี้ฝานใจอ่อน

 

“ขอโทษทำไมล่ะ” อี้ฝานไม่ได้กวนตีน แต่อยากรู้จริงๆ ว่าทำไมเด็กเปรตแบบลู่หานถึงได้พูดขอโทษ

 

“……ก็ฝานรำคาญยูยู่ ยูยู่ขอโทษที่ทำให้ฝานรำคาญ” หน้ากลมก้มลงชิดอก ปากก็ขมุบขมิบอุบอิบพูด คงจะพร้อมเริ่มรู้สึกเสียฟอร์มหน่อยๆ แต่นั่นกลับทำให้อี้ฝานหัวเราะอารมณ์ดี ยกมือขึ้นขยี้หัวลู่หานทั้งหมวกแก้ปจนหัวกระเจิงเสียทรง ลู่หานร้องลั่นห้ามอี้ฝาน เพราะกลัวว่าหมวกจะหล่นลงพื้น

 

“ไม่รำคาญแล้ว เลิกร้องเถอะ ไปนั่งรอพี่ดีๆ ที่โต๊ะ จะได้กินข้าว เค๊?”

 

“ยูยู่รอฝานตรงนี้ได้เปล่า…”

 

ได้คืบจะเอาศอกเรอะ

 

“ยูยู่สัญญา! ไม่กวนฝาน…นะ”

 

ถึงจะใจแข็งแค่ไหน แต่เอาตากลมๆ ที่ยังเต็มไปด้วยน้ำใสๆ วิบวับแบบนั้นมาช้อนขึ้นมองกัน เอาเถอะ ก็แค่จะเดินป้วนเปี้ยนในครัว ไม่เป็นไรหรอกมั้ง…

 

พอไม่มีตัวป่วนคอยส่งเสียงกวนใจ กับข้าวสองอย่างของอี้ฝานก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟภายในเวลาอันรวดเร็ว โดยมีลูกมือตัวเท่าเมี่ยงถือจานกุ้งชุบแป้งทอดของโปรดที่ทอดเสร็จก่อนสักพักจนจานหายร้อนแล้วเดินตามมาที่โต๊ะอาหารต้อยๆ แต่เพราะตัวยังสูงไม่ถึงเข่าอี้ฝานด้วยซ้ำ โต๊ะทานข้าวสำหรับผู้ใหญ่จึงเป็นอะไรที่เกินเอื้อมสำหรับลู่หาน พออี้ฝานรับจานกุ้งไปวางบนโต๊ะ ลู่หานก็ได้แต่พยายามเขย่งอยู่เงียบๆ เพราะอยากเห็นกับข้าวอีกอย่างที่อี้ฝานทำ

 

ถ้าเป็นทุกทีก็คงร้องโวยวายให้อี้ฝานอุ้มขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ เพื่อจะได้เห็นของโปรดเต็มตาไปแล้ว แต่เพราะเพิ่งก่อคดีมาหมาดๆ ลู่หานถึงได้เปลี่ยนจากการร้องโวยวาย ไปเป็นการพยายามปีนเก้าอี้เอง ทำเอาอี้ฝานที่หันมาเห็นพอดีตกใจจนแทบปาแก้วน้ำแบมบี้ในมือทิ้ง

 

“ลู่หาน! ทำอะไรเนี่ย เดี๋ยวก็หัวฟาดพื้นกันพอดี”

 

อี้ฝานถลาเข้าไปคว้าเอาตัวลู่หานออกมาจากการพยายามไต่เก้าอี้ แล้ววางลงบนพื้น เผลอตวาดลั่นไปอีกครั้งด้วยอารามตกใจ ทำเอาเด็กน้อยเบ้ปากเตรียมจะสะอื้นขึ้นมาอีกรอบ เมื่อโดนพี่ชายตัวสูงดุอีกแล้ว

 

ให้อุ้มก็ดุ จะปีนเก้าอี้เองก็ว่า ฝานใจย้าย ;_____________;

 

“ลู่หาน!”

 

“ฮือ…………………………………………………………………………………….”

 

เวร…

 

“ฝาน…ฝะ ฝานใจย้าย ดุยูยู่อีกแล้ว ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออ”

 

ถอนหายใจรอบที่แสนสี่ของปีจนคิดว่าอู๋อี้ฝานอาจจะไหลตายเอาวันนี้พรุ่งนี้ ทำน้องร้องไห้หนที่ล้านแปด นับเป็นสถิติเดียวที่อู๋อี้ฝานคนเดียวได้รับเกียรติถือครอง เพราะไม่ว่าป๊าม๊าหรือใครต่อใครที่เห็นลู่หาน ก็พากันเอาอกเอาใจอย่างกับเป็นเทวดาน้อยๆ มีแต่อี้ฝานคนเดียวที่ขยันแกล้ง ขยันขัดใจ แถมยังเป็นคนเดียวที่ลู่หานปล่อยโฮใส่ตลอด

 

แถมคราวนี้ก็ผิดเต็มๆ ผิดซ้ำซาก ผิดซ้ำรอยเดิม จนต้องโอบอุ้มเด็กตัวจิ๋วมาไว้ในอ้อมแขน ทั้งปลอบ ทั้งหอม หลอกล่อสารพัด จนเหลือแค่ขายวิญญาณให้ปีศาจตัวน้อยนี่อย่างเดียวเท่านั้นแหล่ะที่อี้ฝานยังไม่ได้ทำ กว่าลู่หานจะหยุดโยเยร้องไห้โฮ เปลี่ยนเสียงสะอื้นให้กลายมาเป็นเสียงสะอึกความถี่ห่างๆ กัน อี้ฝานก็สัญญาไปสารพัดสิ่ง แถมแก้มลู่หานก็แทบจะบวมช้ำ เพราะอี้ฝานที่ต้องคอยกระซิบปลอบให้หยุดร้อง และหอมซ้ำๆ ให้เลิกขวัญหาย

 

“ฝานสัญญานะ…”

 

“อืม สัญญาๆ” อี้ฝานรับคำในคองึมงำ ใจจริงมันก็ไม่ได้ลำบากลำบนอะไร กับอีแค่ว่านอนเป็นเพื่อนลู่หาน เพียงแต่เขาชอบนอนคนเดียว ไม่ชอบให้ใครมานอนเกาะแกะ แถมตัวอี้ฝานเองก็ใช่ว่าเล็ก สูงร้อยแปดสิบปลายๆ กลัวว่าจะเผลอนอนดิ้นแล้วทับลู่หานจนแบนแต่ดติดเตียงตาย ไม่มีปัญญาหามาใช้นะ

 

เกี่ยวก้อยสัญญาทั้งน้ำตาเสร็จ ลู่หานก็กลับมายิ้มหวาน ขยันพูด ขยันเจรจา ชวนอี้ฝานกินนั่นกินนี่ ทั้งๆ ที่มันก็มีแค่สองอย่างบนโต๊ะนั่นล่ะ แถมยังไม่ลืมสัญญาโทษแรกที่อี้ฝานบอกว่าจะให้กินไอศกรีม เพราะฉะนั้นนอกจากผัดผักกรอบๆ และกุ้งชุบแป้งทอดแล้ว ลู่หานยังได้กินไอศกรีมสตรอว์เบอร์รี่เชอร์เบต บีบวิปครีมพูนๆ กับป้อกกี้ช็อกโกแลตสี่แท่งเป็นของล้างปาก

 

อิ่มแปล่จนพุงกางแล้ว ลู่หานก็ยอมให้อี้ฝานพาไปอาบน้ำปะแป้งแต่โดยดี ไม่มีการกรี๊ดไม่ยอมอาบเหมือนอย่างทุกทีแต่อย่างใด ซ้ำยังว่าง่าย พอได้ดูเบนเทนก่อนนอนสองตอนเรียบร้อยแล้วอี้ฝานบอกให้นอน ลู่หานก็พยักหน้าหงึกหงักยอมไปนอนแต่โดยดี ไม่มีการโอ้เอ้ต่อรองขอดูเพิ่มอีกสามสี่ตอนจนอี้ฝานประหลาดใจไม่น้อย

 

“ฝาน…”

 

แต่พอจะปิดไฟหัวเตียง ห่มผ้าเตรียมเข้านอน เสียงแจ๋วๆ ก็ดังขึ้นมาอีก อี้ฝานครางรับในลำคอ เลิกคิ้วมองตากลมแป๋วของร่างที่นอนอยู่ข้างๆ

 

“ยูยู่รักฝานนะ ยูยู่สัญญาจะไม่ดื้อกะฝาน”

 

อยู่ดีๆ ก็เอ่ยขึ้นมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ก่อนจะเบียดตัวเข้ามาซุกอกของอี้ฝาน ถึงจะไม่ค่อยชัดเท่าไร แต่อี้ฝานก็พอเห็นอยู่ลางๆ ว่าไอ้เด็กแก่แดดหูแดงแปร๊ดยิ่งกว่าตอนที่พยายามกลั้นน้ำตาเสียอีก

 

เออ บทจะกวนตีนก็น่าเตะฉิบหาย แต่บทจะว่าง่ายก็น่ารักจนแทบจะเป็นคนละคน

 

“อืม พี่ก็รักลู่หานนะ เด็กดี”

 

ก็ให้รางวัลด้วยการจุ๊บหน้าผากไปเบาๆ หนึ่งทีที่ไม่ดื้อไม่ซนในช่วงครึ่งหลังและช่วงทดเวลาบาดเจ็บก็แล้วกัน

 

*

 

FIN

Advertisements

2 thoughts on “[SF] Hey! Baby (KRIS x LUHAN)

  1. tpcccc*

    กรี๊ดดดดดดดด อืออ น่ารักมากเลยค่า ยูยู่ของฝาน
    ชอบคู่นี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เห็นคนรีทวิตผ่านมา
    น่ารักมากจริงๆ เสี่ยวลู่ตัวน้อย
    อี้ฝานอย่าตบน้องนะ 555 เด็กร้องไห้บ่อยแบบนี้
    หอมให้แก้มช้ำไปเลยยย หอมแล้วรอน้องมันโตก้ไปสู่ขอให้เป็นเรื่องเป็นราว -//-
    งุ้ยย อ่านแล้วเขินมากอะ บ่องตง ><

  2. MartikaTP

    น่ารักอ่ะ..ยูยู่น่ารักน่าชังมากกกก อ่านแล้รเกิดอาการอยากฟัดแก้มให้ช้ำ น้องมันต้องน่าเอ็นดูมากแน่ๆ ตอนช้อนตาขึ้นมาพร้อมน้ำตาคลอ แอร๊กกกกก~!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s