[OS] Annoy (Yugyum x Jackson) ft. JB

Standard

Title: Annoy
Author: Nina*
Pairing: Kim Yugyum x Wang Jackson ft. Im Jaebum
Author’s note: มือลั่น

*

 

คิมยูคยอมเป็นเด็กน่ารำคาญ…

อันที่จริงหวังเจียเอ๋อก็เป็นมนุษย์ที่ชอบเลื้อยอยู่นะ แต่ไม่คิดว่าจะมีวันรำคาญคนที่ชอบทำตัวรุ่มร่ามคล้ายๆ กับตัวเองแบบนี้เข้าบ้างเหมือนกัน และคิมยูคยอมคือเหตุผลที่ทำให้เขารำคาญพวกชอบ ‘ฉวยโอกาส’ นี่ล่ะ

เจียเอ๋อมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว ใครๆ ก็รู้ แต่ไอ้เด็กนี่มันดันทำเป็นไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่สน ไม่แคร์เสียอย่างนั้น ไม่ได้ถง ไม่ได้ถามสุขภาพกูและแฟนกูสักคำว่ายินดีจะเล่นสนุกกับมึงบ้างไหม?

คิมยูคยอมเป็นเด็กปี 1 ที่เพิ่งเข้าใหม่ คณะไม่ได้ใกล้กับคณะที่เขาอยู่เลยสักนิด แต่ดันชอบเอาตัวมาป้วนเปี้ยนอยู่เรื่อยจนคนเขาเข้าใจผิดกันไปหมดว่าเป็นเด็กใหม่คณะนี้ แม้แต่อาจารย์ยังเคยดุคิมยูคยอมด้วยซ้ำว่าทำไมไม่เข้าไปเรียนให้เห็นหน้าค่าตาบ้างเลย

“กากา…. <3”

กาหน้ามึงสิ…

 

เจียเอ๋อทำหน้าบอกบุญไม่รับเมื่อไอ้เด็กโข่งตัวโตมันถลาเข้ามาเบียดกระแซะเขาที่นั่งทำงานอยู่ตรงม้าหิน ทำเป็นไม่เห็นหัวแฟนตัวจริงของเขาที่นั่งหน้าตึง คิ้วกระตุกอยู่ตรงข้ามด้วยซ้ำไป

“คิดถึงผมไหม?”

“ไม่ เอาเวลาไปทำรายงานซะ ยูคยอม”

“เดี๋ยวค่อยทำก็ได้ ผมน่ะระดับท็อปนะ การบ้านนิดหน่อยแป้บเดียวก็เสร็จ ที่สำคัญกากาน่ะสำคัญกว่า” นอกจากจะไม่สำนึกแล้วยังยิ้มหวานจ๋อยชวนให้ต่อยอีกต่างหาก แต่เจียเอ๋อก็ทำแค่ตีสีหน้านิ่งๆ เพราะรู้จากประสบการณ์แล้วว่ายิ่งมีปฏิกิริยามากเท่าไร ยูคยอมก็ยิ่งสนุกมากขึ้นเท่านั้น

“แจบอม…ไปไหนอ่ะ”

เจียเอ๋อเรียกคนหน้าบูดที่ลุกขึ้นจากโต๊ะกะทันหัน พยายามดึงแขนออกจากมือและศีรษะของยูคยอมที่กำลังถูไถไม่หยุด

“เซเว่น เดี๋ยวมา เอาไรปะ” เจียเอ๋อยิ้มแห้งๆ ก็รู้อ่ะนะว่าแจบอมน่ะโคตรรำคาญยูคยอมเลย แต่ทำไงได้ ก็มันสลัดเด็กไม่หลุดนี่ แถมแจบอมก็ทำอะไรเด็กนี่ไม่ได้อีกต่างหาก จะให้นั่งมองฉากตำตาก็กลัวว่าจะได้ต่อยหน้าเด็กตัวโตนี่เสียก่อน สุดท้ายอิมแจบอมก็เลยทำได้แค่ทิ้งแฟนตัวเองไว้กับเด็กเปรตทุกที

“อยากกินไส้กรอก เอานมช็อกโกแลตด้วยนะ” ยิ้มอ้อนเอาใจ ทำให้แจบอมสีหน้าดีขึ้นมาเล็กน้อย แต่ก็ยังดูหัวเสียอยู่ดีที่ไอ้เด็กข้างๆ มันยิ้มเย้ย แถมเอามือโอบบ่าคนตัวเล็กอีกต่างหาก

“คิม ยู คยอม”

 

“คร้าบบบบบ” ขานรับเสียงใสน่าถีบให้ตกเก้าอี้สุดๆ แต่ก็ยอมหดมือที่พาดอยู่บนบ่ากลับไปแต่โดยดี และถึงแม้เจียเอ๋อจะทำหน้าตานิ่งแค่ไหน ยูคยอมก็ยังคงยิ้มกว้างไม่มีสลดสักนิด

“กลับไปก่อนได้ป่ะวะ พี่ไม่อยากทะเลาะกับแจบอม” เจียเอ๋อพูดออกไปตรงๆ แต่ยูคยอมก็เพียงแค่ทำหน้าตาครุ่นคิดราวกับชั่งใจว่าจะทำตามที่เจียเอ๋อขอดีหรือไม่ ทั้งที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องที่คนอายุมากกว่าก็ต้องขอร้องสักนิด นี่มันจิตสำนึกขั้นพื้นฐานป่ะวะ ไม่ควรยุ่งกับคนมีเจ้าของอ่ะ!

“ก็ได้…เห็นแก่ว่าพี่ขอหรอกนะ”

กูก็ขอตลอด มึงไม่เห็นจะทำสักที แต่ก็ดี—–

“แต่…”

ไอ้เด็กเหี้ยนี่…

“ขอถ่ายรูปคู่หน่อย” ยูคยอมยิ้มแฉ่ง ในขณะที่เจียเอ๋อทำหน้างงมองคนอายุน้อยกว่าหยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง มือข้างเดิมโอบไหล่เจียเอ๋อเข้ามาแนบตัวอีกครั้ง กล้องหน้าจับภาพคนสองคนเอาไว้บนจอ พอยูคยอมนับถอยหลังก่อนกดชัตเตอร์ 1..2…3 ทำให้เจียเอ๋อยิ้มออกมาเล็กน้อยโดยอัตโนมัติแล้วก็ แชะ

จุ๊บ

 

หืม………………

 

เจียเอ๋อยกมือขึ้นกุมแก้มข้างที่ถูกขโมยจูบไปพร้อมกับหันขวับไปหาไอ้เด็กฉวยโอกาสที่ยิ้มร่าเริงถูกใจกับรูปถ่ายในโทรศัพท์ที่มีทั้งตอนที่เจียเอ๋อกำลังยิ้ม และตอนที่ทำหน้าเหวอเพราะเขาหันไปจูบแก้ม เกิดเป็นคนมือไวนี่มันดีจริงๆ

“อ้าว แฟนพี่กลับมาพอดีเลยอ่ะ ผมไปละ บ๊าย บาย”

ไอ้คำว่าบ๊าย บายน่ะไม่ได้ส่งให้เขา แต่ส่งให้แจบอมที่ไม่ต้องถามก็รู้ว่าโมโหมากทีเดียว ไม่พูดเปล่า มันยังโบกมือพร้อมรอยยิ้มกวนตีนที่สุดเท่าที่มันจะทำได้อีกด้วย

โอ๊ย! ไอ้คิมยูคยอม! ไอ้เด็กน่ารำคาญ!

*

FIN

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s