[SF] Love Me Harder (CHAN x KAI)

Standard

Title: Love Me Harder

Author: Nina*

Pairing: Chanyeol x Jongin

Author’s note: ชานไคกลับมาแล้ว ด้วยคอนเซปท์เดิม 555 ตอนแรกไม่อยากแต่งฟิคจากเพลงนี้เล้ย เพราะนั่นแหล่ะ 555 มันกามไง ฮือ…แต่สุดท้ายก็แต่ง 555

BGM : Love Me Harder – Ariana Grande

*

เสียงเพลงและแสงไฟกระพริบจากโทรศัพท์มือถือแจ้งว่ามีคนโทรเข้า ทำให้ชานยอลลืมตาตื่นขึ้น เขาขยับตัวอย่างระมัดระวังไม่ให้รบกวนคนที่กำลังนอนหลับอยู่ ทั้งที่เจ้าของโทรศัพท์ก็คือคนที่นอนเกยอยู่บนตัวเขานี่ล่ะ

มือใหญ่เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย ได้ความว่าเจ้าของเครื่องจะต้องออกไปขึ้นเครื่องไฟล์ทเจ็ดโมงเช้าให้ทัน และจะมีรถมารับที่หน้าคอนโดประมาณตีห้าครึ่ง ซึ่งตอนนี้ก็…ราวๆ ตีสาม มีเวลาประมาณสองชั่วโมงที่จะเตรียมตัว แต่ชานยอลก็กล่าวขอบคุณปลายสายที่โทรมาแจ้ง เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าเช้านี้จงอินจะต้องไปทำงาน ไม่อย่างนั้นเมื่อคืนคงไม่หักโหมจนเจ้าตัวสลบไสลขนาดนี้

“จงอิน”

คนที่นอนซบอยู่บนอกของเขาครางรับในลำคอเสียงอู้อี้ ฟังดูก็รู้ว่ายังไม่ตื่นดี และไม่มีสติรับรู้อะไรด้วย เป็นแค่ระบบตอบรับอัตโนมัติของร่างกายเท่านั้น

“มีงานนะ เครื่องออกเจ็ดโมง ต้องไปอาบน้ำแล้ว”

“ไม่ไป” เสียงที่แหบแห้งปฏิเสธทันที ทำเอาชานยอลหัวเราะ จะมางอแงไม่ไปทำงานเอาวันที่มีงานได้ยังไง ถึงจงอินจะไม่ใช่พนักงานกินเงินเดือนแบบเขา แต่นายแบบที่รับงานเขาไว้แล้วอย่างไรก็ต้องไปทำงานให้ได้ เพื่อไม่ให้เสียเครดิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายแบบชื่อดังแบบ ‘คิมไค’ จะทำเรื่องเสียหายไม่ได้หรอก ต่อให้เป็นเรื่องเล็กน้อยก็มีคนคอยจ้องจะโจมตีอยู่แล้ว

“ทำแบบนั้นได้ที่ไหนล่ะ”

ถึงชานยอลจะอยากอยู่กับจงอินต่อไม่ต่างกันก็เถอะ เพราะเมื่อคืนจงอินไม่ได้บอกว่าตัวเองมีงานต่อวันนี้ ชานยอลก็เลยค่อนข้างจะจัดหนักไปสักนิด หลังจากไม่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันจริงๆ จังๆ มาร่วมเดือน ความคิดถึงและโหยหาทั้งหมดถูกถ่ายทอดออกมาเสียจนสภาพห้องนอนตอนนี้เละเทะ ไม่ต่างจากสภาพร่างกายของจงอินเองที่อ่อนระโหยเสียตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทางของเมื่อคืน

“ไม่อยากอยู่กับจงอินเหรอ”

คนที่เริ่มจะมีสติตามชานยอลขึ้นมาแล้ว เอียงคอมองใบหน้าของชานยอลที่ระบายยิ้มบางๆ อยู่ข้างล่างกาย นิ้วซุกซนเขี่ยเบาๆ บนแผ่นอกกว้างสีน้ำนมอย่างเย้ายวน

“อยาก แต่งานจงอินสำคัญกว่า”

คำตอบของชานยอลไม่ถูกใจจงอินเท่าไร ทำให้เจ้าตัวทำหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไร แต่ก็ยอมลุกขึ้นจากทั้งตัวและเตียง ผ้าห่มสีขาวเลื่อนหลุดจากสะโพกตอนที่จงอินหย่อนขาลงจากเตียง พอยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ชานยอลก็เห็นผลงานตัวเองเต็มตา รอยช้ำเป็นจ้ำๆ แดงไปทั่วทั้งตัว ยังดีที่ไม่ได้เผลอกัดจงอินแบบที่จงอินแทบจะดึงเนื้อของชานยอลหลุดเป็นชิ้นออกมาอย่างเมื่อคืนนี้

“มองอะไร”

จงอินยิ้มถามชานยอลที่มองตามในขณะที่เขาเดินอ้อมเตียงมาฝั่งที่ชานยอลนอนพิงหัวเตียงอยู่ เรียวแขนคล้องเข้าที่ลำคอของชานยอล

“ไปถ่ายคราวนี้ต้องถอดเสื้อหรือเปล่า?” ชานยอลกังวลใจนิดหน่อยที่ตัวเองอาจมีส่วนทำให้จงอินโดนตำหนิ

“ไม่…แค่ใส่ขาสั้นกับต้องเสื้อหลุดนิดหน่อยมั้ง” แค่นั้นชานยอลก็หัวใจจะวายแล้ว…

จงอินเป็นนายแบบประเภท Metrosexual เพราะรูปร่างและหน้าตาที่ดึงดูดได้ทั้งชายและหญิง ทำให้จงอินรับงานได้ค่อนข้างหลากหลาย มีอยู่ครั้งหนึ่งที่จงอินต้องโกนขนขนตามร่างกายทิ้งทั้งหมด เนื่องจากถ่ายแบบให้นิตยสารแฟชั่นหัวหนึ่งที่ให้คอนเซปท์มาค่อนข้างจะหวือหวา และค่อนไป Homosexual ยอมรับว่าช่วงนั้นชานยอลทั้งชอบและรู้สึกแปลกๆ ไปในคราวเดียวกันที่เห็นจงอินเรียบลื่น เกลี้ยงเกลาไปทั้งตัว

“กลับเมื่อไร ให้พี่ไปรับไหม”

“งานเสร็จวันอังคารแต่ได้ไฟล์ทกลับวันพุธมั้ง จำไม่ได้ เดี๋ยวผมบอกอีกที” จงอินพูดแบบไม่ค่อยรับผิดชอบเท่าไร ซึ่งชานยอลก็ชินแล้ว ไม่ใช่ว่าจงอินเป็นประเภทไม่มีความรับผิดชอบอะไรหรอกนะ ก็แค่เป็นนิสัยของเจ้าตัวที่ไม่ค่อยจำรายละเอียดจุกจิกเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง ชานยอลเองก็ถามไปอย่างนั้น เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าสุดท้ายก็ต้องไปถามเอากับคนดูแลของจงอินอยู่ดี

“ไปอาบน้ำเถอะ”

“ไปช่วยอาบได้ไหม” จงอินยิ้มเย้าไม่เลิก ชานยอลเองก็หัวเราะ เจ้าตัวถามทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าถ้าเราอาบน้ำด้วยกัน จงอินไม่มีทางไปขึ้นเครื่องทันแน่

“อย่าถามอะไรที่เราก็รู้ว่าพี่ต้องปฏิเสธสิ” จงอินยิ้มกว้างกับคำตอบแล้วโน้มลงจูบชานยอล

Tell me something, I need to know

Then take my breath and never let it go

If you just let me invade your space

I’ll take the pleasure, take away the pain

ชานยอลเข้าใจว่าจงอินแค่ต้องการจะจูบลาเท่านั้น แต่กลายเป็นว่าจงอินต้องการมากกว่าแค่การแนบริมฝีปากเท่านั้น

จงอินขยับมือให้ขึ้นไปกดหลังคอชานยอลให้แนบชิดเข้ามาอีก แล้วจงอินก็เป็นฝ่ายขยับขึ้นไปบนตัวของชานยอลอีกครั้ง ขาทั้งสองข้างคร่อมชานยอลเอาไว้ทั้งผ้าห่ม ริมฝีปากบดเบียดเข้าหากันอย่างนุ่มนวล ก่อนที่จงอินจะค่อยๆ สอดปลายลิ้นเข้าไปหาชานยอลที่ยินยอมแต่โดยดี

ชานยอลรู้ว่าจงอินกำลังยั่ว และเขาเองก็ใกล้จะขาดสติ แต่ก็ยินยอมให้จงอินได้เอาแต่ใจ เพราะคิดว่าตัวเองน่าจะจัดการเวลาที่น้อยนิดอยู่ได้

“อืม”  จงอินครางแผ่วออกมาด้วยความสุข เมื่อชานยอลเป็นฝ่ายจับยกจงอินให้สูงขึ้นเล็กน้อย เปิดทางให้ชานยอลเปลี่ยนท่าทางให้เป็นฝ่ายขึ้นคร่อมจงอินที่ลงไปนอนแผ่อยู่ท่ามกลางเครื่องนอนสีขาวที่ยับยู่จากกิจกรรมเมื่อคืน

“ตกลงจะเอาให้ได้ใช่ไหม เรา” ชานยอลถามย้ำจนจงอินหัวเราะคิกคัก แต่ไม่ยอมตอบคำถาม

And if in the moment I bite my lip

Baby, in that moment, you’ll know this

Is something bigger than us and beyond bliss

Give me a reason to believe it

จงอินเพียงแค่ไต่มือไปตามแนวแขนของชานยอล ออกแรงไล้เบาๆ บนบ่ากว้าง ก่อนจะฟันขาวขบลงบนริมฝีปากล่างช้าๆ พร้อมจับจ้องด้วยสายตาที่ทอประกายออกมาแทนคำตอบ

‘Cause if you want to keep me, you got to love me harder

And if you really need me, you gotta gotta gotta gotta gotta gotta got to love me harder

Gotta love me harder

Love me, love me, love me

Harder, harder, harder

เหงื่อกาฬที่ไหลท่วมจนเหนอะหนะแทบจะไม่เป็นอุปสรรคให้ทั้งสองคนเบียดกายเข้าหากันสักนิด หากแต่ยิ่งทำให้อุณหภูมิในร่างกายยิ่งทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ

จงอินตวัดแขนขึ้นโอบชานยอลทั้งตัว ริมฝีปากกระซิบเร่งเร้าให้ชานยอลรุนแรงให้มากขึ้น รุกเร้าให้มากกว่านี้ ทั้งคำหวานและถ้อยคำหยาบโลนที่ปลุกเร้าให้ชานยอลรู้ว่าจงอินต้องการเขายิ่งมากเพียงไร จังหวะและแรงกายก็ยิ่งโถมใส่เข้าหาจงอินอย่างหนักหน่วงมากเท่ากับที่เจ้าตัวร้องขอ

จงอินได้แต่กรีดร้องออกมาด้วยความสุขสม อยากจะพูด พูด พูด แล้วก็พูดให้เหมือนกับตอนแรกเพื่อระบายอารมณ์และความรู้สึกที่มีตอนนี้ออกมา แต่ร่างกายกับสมองมันไม่ยอมทำงานไปมากกว่านี้ ทำให้ทั้งหมดที่จงอินทำได้ก็เพียงซุกใบหน้าเข้ากับบ่าของชานยอล และเปล่งเสียงร้องออกมาเท่านั้น

So what do I do if I can’t figure it out?

You got to try, try, try again

So what do I do if I can’t figure it out?

I’m gonna leave, leave, leave

ชานยอลปรับลมหายใจจนกลับมาเป็นปกติ ก่อนจูบเบาๆ ที่ใบหูของจงอินที่ยังคงนอนหอบอยู่นิ่งๆ เสียงทุ้มกระซิบบอกว่าจะพาไปอาบน้ำ แล้วอุ้มจงอินขึ้นทั้งตัวเข้าไปในห้องน้ำ

“ไปกับจงอินไหม” ชานยอลชะงักมือที่ถือฝักบัวรดน้ำไปตามแนวไหล่ของจงอิน ก่อนจะสั่นหัวปฏิเสธ

“พี่ไม่ได้ลางาน ไว้เจอกันตอนกลับแล้วกัน”

“ตัวเองเป็นหัวหน้าแผนกแท้ๆ ต้องลางานใครด้วยหรือไง” จงอินทำปากยื่นใส่

“เป็นหัวหน้า จะหยุดงานก็ต้องบอก HR นะครับ อย่างอแงนะ ไว้โทรคุยกันน่า สามสี่วันเอง”

“งั้นพี่ลางานไว้เลยนะ วันพุธถึงวันศุกร์เลย ผมจะนอนกกพี่ทั้งวันเลย”

ชานยอลหัวเราะ สีหน้าของจงอินจริงจังพอๆ กับที่ตัวเองคงจะเอาจริง ทำให้ชานยอลคิดข้ออ้างในการลางานกับ HR จอมเฮี้ยบที่ยังไงก็รู้ทันแน่ๆ ว่าอะไรก็ตามที่เขาเขียนลงในใบประวัติน่ะมันโกหกทั้งเพ เพราะเจ้าตัวเป็นแฟนคลับตัวยงของ ‘คิมไค’ นี่

อืม…คงต้องแอบเอารูปถ่ายในคอลเลคชั่นส่วนตัวของจงอินไปเซ่นสักสี่ห้าใบ ให้คุณนายแผนก HR จอมเฮี้ยบก็ยอมใจอ่อนเซนต์อนุมัติให้ล่ะมั้งเนี่ย

Love me, love me, baby

Love me, love me, love me

Just a little bit, just a little bit harder, babe

Harder, harder, harder

*

FIN

Advertisements

2 thoughts on “[SF] Love Me Harder (CHAN x KAI)

  1. Pp11

    สวัสดีค่ะไรเตอร์ เราเพิ่งจะมาเจอบล็อคของคุณไรเตอร์เมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา และไล่อ่านชานไคทุกเรื่องจนครบเมื่อตะกี้นี้เอง จะบอกว่าเป็นบ้าแล้วค่ะ ชอบมาก ชอบมากๆๆๆๆๆๆ ชอบสไตล์การเขียนของคุณจนไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้ว ออกตัวก่อนว่าเราเป็นเมนน้องไคค่ะ แล้วก็เคยอ่านทั้งน้องเมะและเคะ แต่ฟิคที่น้องไคเคะที่ทำให้ชอบได้จริงๆมีอยู่แค่ไม่กี่เรื่อง กำลังเบื่อมากๆเพราะรู้สึกว่าหาอ่านยาก จนมาเจอบล๊อคของคุณไรเตอร์นี่แทบกรี๊ดบ้านแตกเลยค่ะ ขุมทรัพย์ชั้นดี T^T ที่บอกว่าชอบก็ชอบทั้งภาษาการบรรยายแล้วก็คาแรคเตอร์ของตัวละคร และที่ชอบมากเป็นพิเศษก็คือไดอะล็อกภายในเรื่อง บทสนทนาของตัวละครทำให้เรื่องมีสีสันและเล่าเรื่องราวได้ดีแม้จะเป็นช็อทฟิค ก่อนหน้านี้เราก็ไม่ค่อยอ่านช็อทฟิคค่ะ เพราะรู้สึกว่าถ้ามันไม่มีที่มาที่ไปว่ารักกันยังไงมันจะไม่ค่อยอิน แต่คุณไรเตอร์เขียนเก่งมากๆเลย อ่านแล้วน่าติดตาม แล้วก็สนุกมากๆด้วย ฉากกุ๊กกิ๊กก็น่าร๊ากกกกกน่ารัก ฉากไสยไสยก็ทำเอากัดหมอนแทบขาดเลยค่ะ เราชอบความซึนในคาแรคเตอร์ของจงอินในหลายเรื่องเพราะรู้สึกว่าคล้ายตัวจริงของน้อง แต่ที่ทำให้กรี๊ดบ้านแตกมากที่สุดคือเรื่องอ้อนระดับเมียน้อยค่ะ เราไม่คิดว่าการที่พี่ชานเรียกตัวเองว่าป๋า จงอินเรียกตัวเองว่าหนู แล้วพี่ชายก็พูดคะ จะทำให้เรายิ้มแก้มแตกได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่มันน่าจะจั๊กจี้ แต่ไรเตอร์เขียนได้น่ารักมากกกกกกก กลายเป็นว่าเราหลงรักคาแรคเตอร์อีหนูของจงอินไปแล้วล่ะค่ะ อยากจะเป็นป๋าแทนชานยอลขึ้นมาเลย -.,- ถ้าไรเตอร์มีความคิดเขียนอีหนูกับป๋าอีกก็จะดีใจมากๆเลยค่ะ ชอบมาก orz ตอนนี้คิดไม่ออกแล้วว่าจะเม้นอะไร มันยังมึนๆงงๆอยู่ 555555 ดีใจมากที่มาเจอบล็อคของไรเตอร์โดยบังเอินจากการเสิชคำว่า chankai บนกูเกิ้ล ดีใจมากจริงๆแบบช้านไปอยู่ไหนม๊าาาาาาาาา กรี๊ดแรงงงงงงงงงงงงงง แต่ในที่สุดก็ได้เจอ TT จะคอยติดตามนะะคะ เป้นกำลังใจให้ค่ะ ไฟ้ติ้งๆๆๆๆๆ :):):):):)

  2. Pp11

    ทำไมเม้นไม่ติด……………. TT สวัสดีค่ะไรเตอร์ เราเพิ่งจะมาเจอบล็อคของคุณไรเตอร์เมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา และไล่อ่านชานไคทุกเรื่องจนครบเมื่อตะกี้นี้เอง จะบอกว่าเป็นบ้าแล้วค่ะ ชอบมาก ชอบมากๆๆๆๆๆๆ ชอบสไตล์การเขียนของคุณจนไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้ว ออกตัวก่อนว่าเราเป็นเมนน้องไคค่ะ แล้วก็เคยอ่านทั้งน้องเมะและเคะ แต่ฟิคที่น้องไคเคะที่ทำให้ชอบได้จริงๆมีอยู่แค่ไม่กี่เรื่อง กำลังเบื่อมากๆเพราะรู้สึกว่าหาอ่านยาก จนมาเจอบล๊อคของคุณไรเตอร์นี่แทบกรี๊ดบ้านแตกเลยค่ะ ขุมทรัพย์ชั้นดี T^T ที่บอกว่าชอบก็ชอบทั้งภาษาการบรรยายแล้วก็คาแรคเตอร์ของตัวละคร และที่ชอบมากเป็นพิเศษก็คือไดอะล็อกภายในเรื่อง บทสนทนาของตัวละครทำให้เรื่องมีสีสันและเล่าเรื่องราวได้ดีแม้จะเป็นช็อทฟิค ก่อนหน้านี้เราก็ไม่ค่อยอ่านช็อทฟิคค่ะ เพราะรู้สึกว่าถ้ามันไม่มีที่มาที่ไปว่ารักกันยังไงมันจะไม่ค่อยอิน แต่คุณไรเตอร์เขียนเก่งมากๆเลย อ่านแล้วน่าติดตาม แล้วก็สนุกมากๆด้วย ฉากกุ๊กกิ๊กก็น่าร๊ากกกกกน่ารัก ฉากไสยไสยก็ทำเอากัดหมอนแทบขาดเลยค่ะ เราชอบความซึนในคาแรคเตอร์ของจงอินในหลายเรื่องเพราะรู้สึกว่าคล้ายตัวจริงของน้อง แต่ที่ทำให้กรี๊ดบ้านแตกมากที่สุดคือเรื่องอ้อนระดับเมียน้อยค่ะ เราไม่คิดว่าการที่พี่ชานเรียกตัวเองว่าป๋า จงอินเรียกตัวเองว่าหนู แล้วพี่ชายก็พูดคะ จะทำให้เรายิ้มแก้มแตกได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่มันน่าจะจั๊กจี้ แต่ไรเตอร์เขียนได้น่ารักมากกกกกกก กลายเป็นว่าเราหลงรักคาแรคเตอร์อีหนูของจงอินไปแล้วล่ะค่ะ อยากจะเป็นป๋าแทนชานยอลขึ้นมาเลย -.,- ถ้าไรเตอร์มีความคิดเขียนอีหนูกับป๋าอีกก็จะดีใจมากๆเลยค่ะ ชอบมาก orz ตอนนี้คิดไม่ออกแล้วว่าจะเม้นอะไร มันยังมึนๆงงๆอยู่ 555555 ดีใจมากที่มาเจอบล็อคของไรเตอร์โดยบังเอินจากการเสิชคำว่า chankai บนกูเกิ้ล ดีใจมากจริงๆแบบช้านไปอยู่ไหนม๊าาาาาาาาา กรี๊ดแรงงงงงงงงงงงงงง แต่ในที่สุดก็ได้เจอ TT จะคอยติดตามนะะคะ เป้นกำลังใจให้ค่ะ ไฟ้ติ้งๆๆๆๆๆ :):):):):)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s