[SF] Touch My Body (C.A.P x L.Joe)

Standard

Title: Touch My Body
Author: Nina*
Paring: Minsoo & Byunghun
Rating: PG
Author’s note
: นังเพื่อนบังเกิดเกล้าฮิคาริไม่ยอมเขียนค่ะ เลยต้องเขียนเอง ไม่มีอะไรเนาะ สั้นๆ สาระไม่มี ประเด็นไม่มี วนอยู่ในอ่าง อยากเขียนแค่นั้นจริงๆ 555

*

อันที่จริงบังมินซูก็ไม่ใช่พวกนิยมความรุนแรงอะไรนักหรอกนะ ก็รู้ตัวแหล่ะว่ามือไม้หนักกับคนอื่นเขามากไปหน่อย แต่ไม่ได้คิดอะไร แบบว่ามือมันไปก่อนสมองจะทำงานน่ะ (ความจริงคือบังมินซูทำอะไรไม่ค่อยคิดอะไรกับเขาหรอก แบบว่าทำไปตามสัญชาตญาณล้วนๆ) ยิ่งมาอยู่กับเด็กเพี้ยนๆ ที่อายุไล่เลี่ยกันอีกห้าหน่อ ที่แต่ละคนก็ออกจะชอบใช้ความรุนแรง แถมชอบเล่นอะไรแรงๆ ตามประสาเด็กผู้ชายวัยกำลังโตก็ยิ่งทำให้นิสัยมือไม้ไปก่อนสมองยิ่งหนักเข้าไปใหญ่

แต่เขาเพิ่งจะมารู้สึกตัวและคิดว่าควรจะเริ่มปรับปรุงตัวเสียบ้างก็ตอนที่ แค่หวังดี แต่กลายเป็นว่าน้องมันตีความผิดไปไกลโขนี่ล่ะ

ไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่บังมินซูคนซื่อ (?) ที่ไม่ค่อยจะคิดอะไรให้สมกับเป็นมนุษย์ที่มีอะไรมากกว่าน้ำในร่างกายโง่ๆ แบบแมงกะพรุน หวังดีอยากจะช่วยเช็ดแก้มให้น้อง แล้วน้องมันสะดุ้งโหยงอย่างกับว่าเขากำลังจะต่อยมันแค่นั้นเอง

อืม…อันที่จริงถ้าเป็นน้องอีกสี่คนที่เหลือมินซูก็คงไม่ได้แยแสอะไรนักหรอก แต่พอเป็นน้องคนนี้ มินซูก็เลยคิดหนักนิดหนึ่งน่ะ

จะปล่อยให้ปัญหาการใช้ความรุนแรงในครอบครัวกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความร้าวฉานระหว่างเราไม่ได้หรอกนะ

มินซู, บัง – 2015

“เฮีย”

เสียงเรียกของคนที่นอนคว่ำหน้าเล่นเกมอยู่เรียกให้พี่ใหญ่ของวงหลุดจากภวังค์ความคิดที่ลอยไปไกลให้กลับมาอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เขาใช้ร่วมกัน มินซูมองหน้าคนที่เรียกแล้วเงียบไปเป็นเชิงถาม

“เฮียนั่นแหล่ะ มีไร จ้องหน้าเป็นชาติแล้วเนี่ย” บยองฮอนพลิกตัวนอนเท้าแขนแบบที่หัวหน้าวงกำลังทำอยู่บ้าง ดูทั้งน่ารักและน่าหมั่นไส้ไปพร้อมๆ กัน ทำให้มินซูอดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปหมายจะบิดจมูกเล็กๆ นั่นสักทีให้หายหมั่นเขี้ยว แต่ยังไม่ทันจะได้ทำแบบนั้นบยองฮอนก็หดคอหนีด้วยความตกใจหรืออะไรสักอย่างนี่ล่ะ ยิ่งตอกย้ำความคิดที่ทำให้มินซูหลุดไปจากโลกที่ยืนอยู่เข้าไปใหญ่

“จะทำไรอ่ะ ตกใจหมด”

“จะบีบจมูก” มินซูตอบตามตรง บยองฮอนทำหน้าเหวอ ออกจะผิดคาดอยู่นิดหน่อย แต่พอเห็นมินซูเงียบไปอีกรอบหลังจากตอบคำถามก็เลยขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ

“ละไม่บีบแล้วอ๋อ”

“เดี๋ยวนี้ไม่ชอบให้เฮียโดนตัวเหรอ” มินซูไม่ตอบคำถามกระเซ้า แต่เปลี่ยนเรื่องไปถามอะไรที่คาใจอยู่แทน บยองฮอนทำหน้าเหวออีกรอบ ก่อนจะรีบสั่นศีรษะดิกๆ ปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

“ไม่ได้ไม่ชอบสักหน่อย”

“แล้วทำไมชอบสะดุ้งเวลาเฮียจะโดนตัว เฮียไปทำไรให้ระแวง”

“เปล๊า!” บยองฮอนขึ้นเสียงสูงปรี๊ด แต่มินซูรู้ว่าทฤษฎีโกหกเลยทำเสียงสูงใช้ไม่ได้กับไอ้เด็กนี่หรอก ซื่อทั้งหน้า ทั้งสมอง หลอกใครเป็นกับเขาที่ไหน ก็แค่ปฏิกิริยาแบบเวอร์ๆ ของมันเท่านั้นเอง

“มันเป็นปฏิกิริยาของร่างกายเฉยๆ ไม่ได้ระแวงไรจริงๆ นะ เนี่ย จับดิ” คนตัวเล็กกว่าเอื้อมมือไปจับมือข้างที่วางพาดอยู่บนพุงของมินซูขึ้นมือแนบลงแบบแก้มนิ่มของตัวเอง พลางฉีกยิ้มหวานเจี๊ยบที่ในยามไร้เครื่องสำอางแบบนี้มันดูเหมือนลูกชายร้านขายน้ำเต้าหู้หน้าปากซอยมาก จืดสิ้นดี… (แต่มินซูชอบกินน้ำเต้าหู้นะ)

“ก็ยังชอบให้เฮียโดนตัวเหมือนเดิมแหล่ะ แค่บางทีมันไม่ได้ตั้งตัวเลยตกใจเฉยๆ เฮียก็รู้ว่าผมขี้ตกใจ”

บยองฮอนคือสุดยอดของมนุษย์ขี้ตกใจ แพนิค ตื่นตูม และอื่นๆ อีกมากมายที่ศัพท์ในพจนานุกรมสามารถเอามาเชื่อมโยงเป็นคำที่มีความหมายและคำบรรยายใกล้เคียงกับคำศัพท์ข้างต้นดังที่กล่าวมาแล้ว อันนั้นบังมินซูรู้ดี อยู่ด้วยกันมานานก็เห็นไอ้ความขี้ตกใจของไอ้เด็กอยู่จนชินตา แค่พอไอ้เด็กนี่มันดันมาตกใจเขาเสียเฉยๆ ก็แค่รู้สึกไม่ชินแค่นั้นเอง

“แล้วทำไงให้หายตกใจ”

คำถามนี้คือสุดยอดปัญหาโลกแตกลำดับถัดไปของอีบยองฮอน อยากส่งเข้าไปร่วมจัดอันดับเวิร์ลเรคคอร์ดมาก จะของสำนักไหนก็ได้ที่เขามีจัดอันดับสุดยอดปัญหาโลกแตกสุดเฮงซวยที่ใครมันจะไปรู้วะว่าคำตอบแม่งคืออะไร

บยองฮอนทำหน้าอึ้งๆ ใส่มินซูที่ถามคำถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนจะกวนตีนกันเล่นๆ แต่บยองฮอนรู้จักคนตรงหน้าดี ทำให้พอจะรู้ว่าตอนไหนเจ้าตัวกำลังกวนตีน (ซึ่งจริงๆ ก็ตลอดเวลานั่นล่ะ) หรือว่าตอนไหนที่เจ้าตัวจริงจัง และบยองฮอนไม่เข้าใจสักนิดว่าทำไมเจ้าตัวจะต้องมาจริงจังกับคำถามนี้ ช่วยอยู่ดีๆ ยิ้มโง่แบบกวนประสาทแล้วบอกว่าแค่ล้อเล่น จากนั้นปิดไฟนอนเลยได้ไหม

ไม่ได้

 

สีหน้าของบังมินซูบอกชัดเจนมากจนบยองฮอนเซ็ง

“จะไปรู้เหรอวะ ถ้าหาวิธีทำให้เลิกตกใจง่ายๆ ได้ ป่านนี้ก็เป็นคนจิตแข็งไปนานละไหม”

“แย่จัง”

จะมาแย่จงแย่จังอะไรล่ะวะ!

 

บยองฮอนมีน้ำโหขึ้นมาหน่อยๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยตอบคำถามปัญญาอ่อนของบังมินซูเลยสักนิด และจริงๆ แล้วบยองฮอนก็ขี้โมโหง่ายอยู่แล้วเป็นทุนเดิม พอๆ กับที่อารมณ์ดีง่ายนั่นแหล่ะ เพราะอย่างนั้นตอนที่นอนทำหน้าบูดมองคนที่จมหายเข้าไปในโลกของตัวเองอีกรอบแล้วจู่ๆ เจ้าตัวก็ยิ้มขึ้นมา เป็นยิ้มบางๆ แบบว่าอ่อนโยนชวนให้ใจเต้นตึกตัก ทำให้เส้นเลือดรอบๆ หัวใจทำงานเร็วขึ้นเป็นพิเศษซะเฉยๆ

อยู่ดีๆ จะยิ้มเพื่อ!?

“คิดไร คิ้วย่น หน้ายู่หมดแล้ว”

“ก็ช่วยคิดคำตอบของเฮียไง” บยองฮอนทำปากยื่นแล้วปัดมือที่มาเขี่ยผมหน้าม้าของเขาเล่น แต่ก็โดนคว้ามือเอาไว้ได้ทันควัน ปลายนิ้วโป้งของคนตัวใหญ่กว่าเขี่ยไปถูมาอยู่ที่หลังมือของบยองฮอนเบาๆ ก่อนจะยิ้มที่ชวนให้อยากจะยอมเสียทั้งตัวและหัวใจให้คนตรงหน้าขึ้นมาอีกรอบ

แม่งเง๊ย! นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนเรียบร้อยนะ

 

“ขี้ตกใจเวลาเฮียเข้าไปใกล้ๆ งั้นต่อไปนี้เอาตัวมาติดกันดีมะ จะได้ชิน”

นี่พูดจริงพูดเล่น

“แล้วก็เดี๋ยวจะโดนตัวบ่อยๆ จะได้ชินไม้ชินมือกันไว้ คราวหลังพอเฮียโดนตัว ต่อให้ตกใจแต่สักพักก็จะรู้ว่าเป็นเฮียเอง ดีเปล่า”

แหม จะว่าดีมันก็………ดี๊

 

พูดจบแล้วก็ยิ้มแต้ไม่พูดอะไรต่ออีกเลย ส่วนบยองฮอนก็มัวแต่ประมวลผลอยู่ว่าคนตรงหน้าพูดจริงหรือว่าพูดเล่น แล้วไอ้ที่เสนอมานี่มันดีหรือไม่ดี พยายามคำนวณความได้เปรียบ เสียเปรียบ ผลกำไร ขาดทุนอยู่น่ะว่าคราวนี้จะติดลบตัวแดงกี่จุดดี ตั้งแต่คบกับคนๆ นี้มันยังไม่มีครั้งไหนที่บยองฮอนรู้สึกว่าดัชนีชีวิตตัวเองเป็นสีเขียวๆ น่ะ

แดงเถือกตลอดการซื้อขาย!

แล้วอยู่ดีๆ คิดจะปล่อยมือกันขึ้นมาก็โยนแหมะลงบนฟูก แล้วก็ลุกไปปิดไฟที่ให้แสงสว่างในห้องเฉยเลย สักพักหนึ่งก็เดินกลับมาทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เบียดเข้ามากอด พร้อมๆ กับที่ดึงให้บยองฮอนที่ยังคงงงๆ อยู่ให้เข้าไปแนบทั้งอก คอ และไหล่ โดยไม่ถงไม่ถามสุขภาพกันสักคำว่าพร้อมจะนอนไหม ง่วงหรือยัง หรือว่าอยากจะนอนท่านี้หรือเปล่า (ซึ่งคำถามนี้จะไม่หลุดจากปากของบยองฮอนเด็ดขาด เพราะกลัวจะได้นอนท่าประหลาดกว่านี้)

“เริ่มจากคืนนี้เลยละกัน ให้เฮียนอนกอดจนกว่าจะเช้า จะได้ชินๆ”

โว๊ะ! ทำอย่างกับว่าปกติคืนอื่นไม่ได้นอนกอดเขาอย่างนั้นแหล่ะ ถามจริงซื้อหมอนข้างอีหมีขี้เกียจมาทำไมจนเต็มบ้าน แล้วสุดท้ายก็เนรเทศมันไปนอนปลายฟูกบ้าง เหนือฟูกบ้าง ห้องของชางฮยอนบ้าง บลา บลา บลา

เบื่อจริงคนขี้เนียนแต่ไม่เนียน หึ!

*

FIN

Advertisements

2 thoughts on “[SF] Touch My Body (C.A.P x L.Joe)

  1. อุดปากกรี๊ดขั้นสุดค่ะ ยังอ่านไม่จบแต่จะขอมาจองที่ก่อน ฮือออออออออออออออออออ
    พี่คะ พี่ใส่ใจน้องขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ

  2. มาอีกรอบค่ะ คิดถึงแคปโจมากๆเลย(ถึงตอนนี้แคปจีจะดีกับใจสุดๆก็เถอะค่ะ 55555 ) ต้องอยู่ด้วยกันต้องตัวติดกันมากๆจะได้ชินกันนะ ฮือออออออ ร้องไห้อีกแล้ว 55555 น่ารักมากกกกกกกกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s