[SF] Nape (C.A.P x L.Joe)

Standard

Title: Nape
Author: Nina*
Paring: Minsoo x Byunghun
Rating: PG
Author’s note: อยากอ่านฟิค ต้องมีโมเมนท์นะ LOL อ่านอีกเวอร์ชั่นได้ที่ @ihikari นะคะ

 

*

 

“ตัวเล็ก ทำไร”

 

บยองฮอนหันหน้ากลับไปหาเจ้าของคำทักทายในขณะที่เจ้าตัวนั่งเป่าผมอยู่หน้าโต๊ะกระจก บยองฮอนโบกไดร์เป่าผมในมือไปมาแทนคำตอบ ถึงจะรู้ว่าคนถามไม่ได้อยากจะถามอะไรจริงจังนักหรอก ก็แค่ถามไปอย่างนั้นเอง เสียงไดร์เป่าผมดังลั่นห้องขนาดนี้ ใครที่ไหนมันจะไม่รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่

 

คนตัวเล็กหันกลับไปสนใจเงาสะท้อนในกระจกที่ตัวเองพยายามจัดทรงให้เข้าที่ อันที่จริงมันก็เป็นเวลาที่กำลังจะเข้านอนล่ะนะ แต่นิสัยสระผมทุกวันก่อนนอนมันแก้ไม่ได้จริงๆ ต่อให้อากาศหนาวขนาดไหนก็เถอะ ถือว่ามีเครื่องทำหน้าอุ่นและฮีทเตอร์ จะอาบน้ำท้าอุณหภูมิติดลบเท่าไรก็ได้

 

จุ๊บ

 

“เฮีย! ทำไร!”

 

บยองฮอนโวยวายขึ้นมาทันที ไดร์เป่าผมในมือถูกปิดกะทันหัน พร้อมๆ กับที่บยองฮอนหันไปทำตาเขียวใส่คนที่เมื่อสักครู่ฉวยโอกาสตอนที่บยองฮอนกำลังเผลอตรงเข้ามาจูบที่หลังคอ มือเล็กกุมอยู่ตรงบริเวณที่ถูกสัมผัส หน้าจืดๆ ดูจะมีสีสันขึ้นมาหน่อยเพราะสีแดงก่ำบนแก้ม

 

“จูบไง”

 

พูดจาน่าเกลียดได้หน้าตาเฉย แย่มาก…

 

“เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง”

 

บยองฮอนบ่นงึมงำ ความจริงอยากจะด่าให้มันรุนแรงกว่านี้อยู่หรอก แต่พอเห็นว่าอีกคนตีมึนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก็รู้ว่าเปลืองทั้งน้ำลาย เสียทั้งเวลา ก็เลยหันมาตั้งใจเป่าผมให้แห้งดีกว่า จะได้รีบไปนอน

 

“แล้วอยากรู้เรื่องไหมอ่ะ”

 

บยองฮอนเหลือบตาขึ้นมองเงาของคนที่นั่งซ้อนหลังอยู่ในกระจก หน้านิ่งๆ ไม่ยิ้มแม้แต่นิดเดียว แต่น้ำเสียงชวนให้ร้องหาแม่ หรือไม่ก็เอาไดร์เป่าผมทุบหัวคนข้างหลังไปซะเลย

 

“ไม่!” บยองฮอนสวนทันควัน ไม่รู้เหมือนกันแหล่ะว่าทำหน้าตาแบบไหนออกไป คนที่อยู่ข้างหลังถึงได้ฉีกยิ้มกว้างแล้วยอมถอยออกไปแต่โดยดี แต่ถึงอย่างนั้นบยองฮอนก็ยังระแวงอยู่นิดหน่อย ถึงได้เป่าผมไปเหลือบตามองในกระจกไปอยู่เป็นพักๆ แต่จนแล้วจนรอดอีกฝ่ายก็ไม่ได้เข้ามายุ่มย่ามอะไรกับเขาอีก

 

บยองฮอนเก็บไดร์เป่าผมเข้าที่ แล้วคลานขึ้นมาบนฟูกที่ปูเอาไว้เรียบร้อย โดยมีเจ้าของอีกคนนอนคว่ำเล่นเกมอยู่ในโทรศัพท์อย่างตั้งอกตั้งใจ เสียงโจมตีมอนสเตอร์แบบคอมโบเซทเป็นเสียงคุ้นเคยสำหรับบยองฮอน ในบางคืนมันกลายเป็นเพลงกล่อมนอนเลยด้วยซ้ำ

 

เขาแอบลอบมองหน้าคนอายุมากกว่าแล้วก็สังเกตเห็นว่าอีกคนไม่ยอมเป่าผมจนน้ำมันหยดติ๋งๆ จนคอเสื้อกับบ่าเปียกไปหมด

 

เป็นนิสัยขี้เกียจที่แก้ไม่หาย เดี๋ยวนี้ถือว่าดีขึ้นนะ พัฒนามาเป็นแค่ไม่ยอมเป่าผม เมื่อก่อนน้ำก็ไม่ยอมอาบ หน้าก็ไม่ยอมล้าง เครื่องสำอางคาอยู่บนหน้านั่นล่ะ (แต่หนังหน้าก็ยังดีไม่มีสิวสักเม็ดจนบยองฮอนเกลียด)

 

“เฮีย ไปเป่าผมก่อนมั้ยอ่ะ ค่อยมาเล่นต่อ”

 

“ไม่เอา เดี๋ยวก็แห้ง”

 

บยองฮอนหน้าตึง เชื่อได้เลยว่าถ้าอีกคนเงยหน้าจากโทรศัพท์มามองตากันสักนิด ตามตัวของอีกคนจะต้องมีรูพรุนอย่างน้อยๆ สี่ห้ารู แต่น่าเสียดายที่เฮียดูจะตั้งอกตั้งใจกับการเล่นเกมมากเสียเหลือเกิน ทำให้บยองฮอนได้แต่ทำหน้าเขียว ตาถลนอยู่คนเดียว ก่อนจะผุดลุกขึ้นเดินกระแทกส้นไปหยิบเอาไดร์เป่าผมที่ยังอุ่นอยู่กับปลั๊กสามตาที่ต่อสายยาวมาจนถึงฟูกที่อีกคนนอนเล่นเกมอยู่

 

ลมร้อนกับเสียงดังอันเป็นเอกลักษณ์ของเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดพอมือทำให้จังหวะการโจมตีของมินซูชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็เพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น เพราะเขารู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น โดยใคร และทำไม มินซูแอบอมยิ้มด้วยความพอใจโดยไม่พูดอะไรสักคำ แล้วก็ปล่อยให้นิ้วเล็กๆ ของบยองฮอนจัดทรงผมไป

 

จนกระทั่งมินซูตีบอสสำเร็จนั่นล่ะ บยองฮอนก็เป่าผมให้มินซูเสร็จพอดี เจ้าตัวม้วนเก็บไดร์เป่าผมไปเก็บเข้าที่ แล้วก็เดินกลับมาซุกตัวอยู่ในผ้าห่มเงียบๆ

 

บยองฮอนไม่ได้โกรธ ไม่ได้งอนอะไรหรอก นี่คือวิถีชีวิตปกติของบยองฮอน มีเรื่องหยุมหยิมให้รำคาญใจเล็กๆ ก่อนนอน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมาจัดการให้มันเสร็จๆ ไปเพื่อความสบายใจส่วนตัว แล้วก็กลับมานอนฟังเสียงเล่นเกมต่อจนหลับไป

 

“นอนแล้วเหรอ”

 

“อืม พี่เล่นเกมไปเหอะ ปิดไฟด้วยละกัน”

 

บยองฮอนว่าไปอย่างนั้น ไม่นานไฟในห้องก็ดับลง เหลือแค่โคมไฟเล็กๆ ที่มินซูเอามาตั้งเอาไว้ที่ตรงเหนือฟูก สำหรับการเล่นเกมโต้รุ่งของตัวเอง แต่ดูเหมือนว่าภารกิจในเกมวันนี้ของมินซูจะจบลงแล้ว เพราะสักพักโคมไฟก็ดับลงเช่นกัน พร้อมกับที่มินซูสอดตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนเดียวกัน

 

“ทำไมนอนไว”

 

“ก็เล่นเสร็จแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไร” สาบานได้ว่าถ้ามินซูเห็นเขากลอกตามองบนใส่แบบนี้จะต้องโดนเอาโทรศัพท์ทุบหัวแน่ๆ แต่ในเมื่อเขานอนหันหลังให้อีกคนอยู่ ก็ถือว่าเป็นการยกผลประโยชน์ให้จำเลยแล้วกัน

 

บยองฮอนคิดว่าวันนี้จะนอนได้อย่างสงบ ไม่มีเสียงตูมตามมารบกวนการนอนให้หงุดหงิด แต่สักพักเดียวอะไรที่น่ารำคาญใจกว่าเสียงเล่นเกมก็มาวุ่นวายอยู่แถวหลังคอของเขาอีกแล้ว

 

“อะไรของเฮียอีก จะนอนแล้ว ง่วง”

 

“ก็นอนไปดิ ใครห้าม”

 

โว๊ะ! แล้วที่ไอ้คุณมึงมาวอแวอยู่นี่มันไม่ใช่คอกูหรือไงครับ ถ้ากูถอดคอให้เอาไปเล่นได้กูถอดให้ละ

 

“เฮีย…หยุด…”

 

“นอนไปน่า…”

 

“เฮีย ไม่เล่นแล้ว ง่วงจริงๆ เฮีย…”

 

“ไม่ได้เล่นสักหน่อย”

 

“เฮีย!”

 

บยองฮอนตวาดแว้ด ถ้าด่าว่า ‘ไอ้เหี้ยเฮีย’ ได้อย่างใจนึกโดยไม่ต้องกลัวผลที่จะตามมาทีหลังได้ล่ะก็บยองฮอนทำไปแล้ว (หลายรอบด้วย) แต่ทั้งหมดที่ทำได้ก็คือขึ้นเสียงใส่นี่แหล่ะ แน่นอนว่าบังมินซูไม่ได้สำนึกเลยแม้แต่เศษเสี้ยวของความรู้สึกผิดที่ควรจะมี แต่แค่เจ้าตัวเลิกหายใจรดต้นคอแล้วทำเสียงจุ๊บๆ ชวนจักจี้ที่หลังคอของบยองฮอนได้ แค่นี้เขาก็แทบจะกราบไหว้เทวดาฟ้าดินที่เมตตาปราณีไว้ชีวิตลูกเจี๊ยบที่เหน็ดเหนื่อยตัวนี้แล้ว

 

“ก็มันหอมดี…ขอดมหน่อยไง”

 

ข้ออ้างที่ชวนเบ้ปาก ทีอย่างนี้ล่ะมาว่าหอม ทีเมื่อค่ำยังทำหน้าย่นบ่นว่าเหม็นเพราะเขาไม่ได้สระผมอยู่เลยแท้ๆ ก็รู้แหล่ะว่าแค่หยอกเล่น แต่ทำไมเขาจะต้องเป็นเหยื่อตลอดเลยวะ แล้วไหนจะมาตบหัวแล้วลูบหลังแบบนี้กันอยู่อีกนะ

 

เหอะ! บยองฮอนล่ะเบื่อจริงๆ

 

*

 

FIN

Advertisements

One thought on “[SF] Nape (C.A.P x L.Joe)

  1. กรี๊ดแรงมากค่ะ เฮียกะอิหนู แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    น่ารักมาก อิเฮียแลหลงเมียมากเลยค่ะ 555555
    ทั้งเมียเกมส์และเมียน้อย
    ฮือออออออออออออ น่ารักมาก อิน้องทำเป็นจิ๊จ๊ะรำคาญ เดี๋ยวเขาไม่สนจะมานั่งเหี่ยวอีก(ตอนไหน)
    เลิฟมากค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคที่พี่แต่งเสมอ พี่สองคนเป็นโอเอซิสของชิปเปอร์ 5555555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s