[SF] First Time (Steve x Bucky)

Standard

Title: First Time
Pairing:
Stucky
Rate:
NC-17
Author’s Note: 
Captain America – Spoil Alert

หมายเหตุ – 1 ใน 30 ตอนของ NSFW Challenge

 

+

 

หลังจากที่ผ่านเรื่องราวยุ่งๆ ในที่สุดสตีฟและบัคกี้ก็สามารถกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้เท่าที่อดีตมือสังหารและทหารจากยุคสงครามโลกจะมีได้ การเป็นส่วนหนึ่งของทีมอเวนเจอร์ไม่ได้ทำให้ชีวิตของสตีฟอยู่ในเกณฑ์ปกติสำหรับคนทั่วไปมากนัก ทว่าพวกเขาก็พยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้คำว่า ‘ธรรมดา’ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพวกเขา

 

การซื้อบ้านสักหลังในยุคนี้ดูจะเป็นเรื่องยากเกินไปสำหรับ เอ่อ…นายทหาร อดีต นายทหาร ที่ตอนนี้ไม่ได้ทำงานให้กับรัฐบาลโดยตรง หรือ สตาร์คอินดัสทรี้ ใช่ ใช่…สตีฟยังมีเงินเดือนจากการทำงานให้กับอเวนเจอร์และรัฐบาลบ้างในบางครั้ง แต่มันก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้น และเขาก็ไม่ต้องการพึ่งเงินจากสตาร์ค (แม้ว่าโทนี่จะบอกว่าสามารถทยอยคืนได้ด้วยสีหน้าที่บ่งบอกชัดเจนว่าบ้านจิ๋วหลิวสักหลังในนิวยอร์กมันก็แค่เศษเงินสำหรับเขา)

 

สตีฟตัดสินใจซื้ออพาร์ทเมนท์แทน ถึงราคามันจะสูง แต่ก็ไม่มากเท่าบ้านเดี่ยว และที่นี่เขาชวนให้บัคกี้มาอยู่ด้วยกัน

 

มันออกจะกระอักกระอ่วนนิดหน่อยตอนที่สตีฟตัดสินใจชวนทันทีที่พวกเขาจบภารกิจแรกที่ได้ทำร่วมกันหลังเอาเรื่องเลวร้ายที่ไฮดร้ายัดเข้าไปในหัวของบัคกี้ อาจจะใช้เวลาคิดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง แต่ไม่นานนักและคำตอบของบัคกี้ออกจะเหนือความขาดหมายและน่ายินดีไม่น้อย

 

“เฮ้บัค ฉันกลับมาแล้ว”

 

สตีฟเปิดประตูห้องพักหมายเลข 317 พร้อมกับส่งเสียงทักทายคนที่อยู่ในห้อง เจ้าของชื่อโผล่หน้ามาใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์เป็นสิ่งที่สตีฟเริ่มจะชิน แต่พยายามจะไม่คุ้นเคยกับมันนัก

 

“พลัม?”อดีตมือสังหารมือพระกาฬจับจ้องไปที่ถุงกระดาษในอ้อมแขนของสตีฟ

 

“ใช่แล้ว พลัมของนาย”

 

รอยยิ้มกว้างถูกวาดบนใบหน้าของบัคกี้ทันทีเจ้าตัวรับเอาถุงกระดาษจากตลาดที่อยู่ระหว่างทางกลับมายังอพาร์ทเมนท์ไปถือแทน

 

พวกเขากินอาหารเย็นง่ายๆ ที่สตีฟหาซื้อมาจากตลาด อูกราแตง ซุปมะเขือเทศ และซีซาร์สลัด ก่อนจะมานั่งทอดหุยกันอยู่บนโซฟาเพื่อดูหนังรักโรแมนติกคอเมดี้ที่พวกเขานั่งดูกันไปไม่รู้กี่รอบอย่าง 50First Datesที่นาตาชาเป็นคนยัดเยียดใส่มือของเขามาอันที่จริงเขาก็แค่วางมันไว้บนชั้น แต่บัคกี้ที่อยู่ห้องบ่อยกว่าเขาก็คงจะเบื่อ เลยหยิบมันมาดู และชอบมันเอามากๆ

 

สตีฟรู้สึกว่ามันตลกดีที่บัคกี้ชอบหนังเรื่องนี้ เพราะธอร์เคยแซวว่าหนังเรื่องนี้มันเหมือนชีวิตของเขากับบัคกี้จนน่าขำ (ธอร์ได้ดูหนังเรื่องนี้เพราะเจน) น่าเสียดายที่เขาเองก็คิดแบบนั้นก็เลยไม่ได้เถียงออกไป เช่นเดียวกันกับที่ไม่กล้าขัดบัคกี้ที่หยิบหนังเรื่องนี้ขึ้นมาดู

 

ตอนจบของหนังเป็นอะไรที่เกือบจะเพ้อฝันไปหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ และสตีฟเองก็หวังให้ระหว่างพวกเขา เอ่อ…หมายถึง สตีฟกับบัคกี้ เป็นเหมือนกับอดัมแซนด์เลอร์และดรูว์แบร์รี่มอร์ในหนังเช่นกัน

 

มันไม่สำคัญสักนิดว่าบัคกี้จะจดจำเรื่องราวระหว่างเราได้มากน้อยแค่ไหน แต่สตีฟจะเล่าและถ่ายทอดทุกอย่างให้บัคกี้เอง

 

สตีฟไม่ได้สนใจภาพบนจอมากนัก เพราะดูมันเป็นร้อยๆ รอบ ผิดกับคนที่นั่งอยู่ข้างกันที่ดูสนุกกับหนังเรื่องนี้มากไม่ว่าจะดูเป็นครั้งที่เท่าไร และเหตุผลที่สตีฟไม่สามารถปฏิเสธการดูหนังเรื่องนี้กับบัคกี้ได้เลย ก็เป็นเพราะว่าเขามีความสุขเหลือเกินเวลาที่บัคกี้ค่อยๆ เอนศีรษะลงมาซบลงกับแขนของสตีฟ จะเพราะว่ามันพิงสบายกว่าหมอนอิงที่บัคกี้กอดอยู่หรืออะไรก็ช่าง

 

“สตีฟ…”

 

จู่ๆ คนที่นอนดูหนังอยู่อย่างตั้งอกตั้งใจก็พูดขึ้นมา

 

“ว่าไง บัค”

 

“นายยังเวอร์จิ้นอยู่จริงเหรอ”

คำถามที่เอาสตีฟสำลักโค้กจนเกือบพ่นมันออกมาทางจมูก กัปตันอเมริกาหันไปมองเพื่อนรักของเขาด้วยสายตาตื่นตกใจระคนไม่อยากจะเชื่อว่าเจ้าตัวจะถามมันออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆ แบบนั้นอีกแล้ว ให้ตายเถอะ…นี่มัน…

 

“อย่าเตือนให้ฉันพูดจาสุภาพล่ะ สตีเว่น นี่มันเรื่องทั่วๆ ไป”

 

“เจมส์…”

 

“ฉันชื่อบัคกี้

 

สตีฟเลิกคิ้วใส่ประโยคนั้นของคนที่หันมามองหน้ากันด้วยสีหน้าที่กวนประสาทมากขึ้นเล็กน้อย

 

ทีอย่างนี้ล่ะจำได้ขึ้นมาเชียวนะว่าตัวเองชื่อ บัคกี้

 

“แล้วไง? ตกลง…หลังจากถูกแซะขึ้นมาจากการเป็นไอติมแท่งยักษ์แล้วก็ยังไม่เคยได้แอ้มสาวสักคน ทั้งที่ก็ออกจะ…เพอร์เฟ็คขนาดนี้แล้วน่ะนะ”

 

สตีฟกลอกตาใส่คำพูดคำจาของบัคกี้ที่ดูเป็นบัคกี้จนอยากจะให้กลับไปเป็นแรคคูนพูดน้อยเหมือนเดิมขึ้นมาเสียจริงๆ สงสัยจะให้อยู่กับแซมมากไปนิดถึงได้ติดนิสัยแบบนี้มา

 

“นั่นมัน…เป็นเรื่องส่วนตัว บัค”

 

“โอ้ เดี๋ยวนี้ระหว่างนายกับฉันเรามีความลับระหว่างกันแล้วเหรอ สตีฟ…”

 

สตีฟหันไปมองบัคกี้ด้วยสายตาปราม แต่เชื่อเถอะว่าบัคกี้ไม่คิดว่ามันน่ากลัวแน่นอน

 

“ตกลงว่าไง” บัคกี้คาดคั้นจริงจัง หมดความสนใจในการดูหนังเรื่องโปรดไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สตีฟถอนหายใจกับคำถามและสถานการณ์นี้ แต่ดูท่าแล้วบัคกี้คงไม่ยอมตัดใจจากคำถามแน่ๆ สุดท้ายแล้วสตีฟก็เลยต้องจำใจพยักหน้าส่งๆ ไปพร้อมกับใบหูที่กลายเป็นสีแดงจัด

 

“จริง?”

 

“เออ…อย่าถามมากน่า”

 

บัคกี้ยิ้มขำ ก่อนจะหันมามองสตีฟเต็มตา

 

“เพราะว่านายมันเป็นหนุ่มหัวโบราณ เคร่งครัดในธรรมเนียมจนไม่ยอมมีอะไรกับสาวคนไหนถ้ายังไม่ได้แต่งงานงั้นสิ”

 

คำถามของบัคกี้มันช่างแทงใจดำอย่างประหลาด แก้มของสตีฟแดงขึ้นมานิดหน่อย ก่อนจะเกาจมูกแก้เก้อ

 

“ก็…มันควรจะเป็นคนที่ใช่

 

บัคกี้เงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะแอบยิ้มมุมปากเล็กน้อย ซึ่งนั่นไม่รอดไปจากสายตาของกัปตันอเมริกาไปได้

 

“แล้วฉันล่ะ…ใช่คนที่ใช่สำหรับนายรึเปล่า?”

 

“บัค…”

 

“ฉันคิดเข้าข้างตัวเองได้รึเปล่าว่าตอนที่นายชวนฉันมาอยู่ด้วยกัน มันเป็นเพราะว่านายก็อยากจะ…ทำอะไรให้มันชัดเจน”

 

“บัค…”

 

“แล้วถ้าฉันอยากให้กัปตันโรเจอร์สทำเรื่องระหว่างเราให้มันชัดเจนที่สุดล่ะ นายจะทำมันรึเปล่า…สตีฟ”

 

โอเค…หลังจากนี้สตีฟจะไม่พยายามบรรยายอะไรมาก เพราะว่ามันไม่ค่อยจะสุภาพเท่าไร แต่สตีฟยอมรับว่าหัวใจเต้นผิดจังหวะไปเลยตอนที่บัคกี้ผลักให้เขานอนเอนลงไปบนโซฟา

 

“น่าเสียดายที่ไม่ใช่จูบแรกด้วย…” บัคกี้แหย่สตีฟเล่น ทั้งที่เขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าสตีฟมีจูบแรกมาตั้งชาติหนึ่งได้แล้ว และจูบนั่นมันเกิดขึ้นก่อนที่สตีฟจะเป็นกัปตันโรเจอร์สด้วยซ้ำ เป็นแค่สตีฟ…สตีฟตัวเล็กๆ จากบรูคลินที่เขาต้องดูแลตลอดเวลานั่นล่ะ

 

โอ้…แต่มันไม่ได้เกิดขึ้นกับเขาหรอกนะ เสียใจด้วย

 

บัคกี้ดึงชายเสื้อยืดที่ปกปิดกล้ามเนื้อของสตีฟออกช้าๆ โดยที่ไม่ละไปจากดวงตาสีฟ้าคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย บัคกี้ที่คร่อมอยู่บนตัวของสตีฟไม่รอช้าที่จะช่วงชิงเอาจูบที่รอคอยมานานเกินกว่าที่ควรทันที ระหว่างนั้นทั้งมือทั้งสองข้างก็จัดการเสื้อผ้าที่ไม่จำเป็นให้ออกไปพ้นทาง

 

“นายคงไม่ว่าอะไร ถ้าเราจะทำกัน…ตรงนี้”

 

สตีฟหัวเราะ ก่อนจะจูบตอบ “ไม่เลยสักนิด”

 

“ถ้าอย่างนั้น…นอนเฉยๆ ฉันจะจัดการเอง โอเคไหม พ่อมือใหม่…”

 

สตีฟจะเถียงอะไรผู้เชี่ยวชาญเรื่องบนเตียงตั้งแต่ปี 1942 อย่างเจมส์บูคาแนนส์‘บัคกี้’ บานส์ ได้ล่ะ?

 

บัคกี้จูบสตีฟซ้ำอีกครั้ง มือโลหะที่เป็นผลงานของสตาร์กอินดัสทรี้ตรึงมือข้างหนึ่งของสตีฟเอาไว้เหนือศีรษะ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆ ของร่างกายชายหนุ่มผมสีอ่อนด้วยความชำนาญ สตีฟพยายามอย่างยิ่งที่จะอยู่นิ่งๆ อย่างที่บัคกี้บอก แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกินที่จะต้องอยู่เฉยๆ มองดูบัคกี้บริการเขาจากมุมนี้

 

และมันยิ่งกว่าใช้ความอดทนเมื่อต้องมองบัคกี้เตรียมพร้อมร่างกายของตัวเองเพื่อเขาโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำอะไรทั้งสิ้นนอกจากมอง

 

สตีฟสูดลมหายใจเข้าลึก เมื่อบัคกี้ใช้ทั้งมือและปากจัดการน้องชายของเขาเสียจนอยู่มือบัคกี้ขยับตัวให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะทิ้งตัวลงบนตักของสตีฟ

 

ความคับแน่นของช่องทางที่เขาได้สัมผัสเป็นครั้งแรก ลมหายใจถูกพ่นออกมาทางปาก พร้อมกับเสียงครางหนักในลำคอ ดวงตาของบัคกี้ปิดลง ริมฝีปากของเขาถูกกัดแน่น สีหน้าแสดงออกให้สตีฟเห็นชัดเจนว่าเขากำลังมีความสุข

 

“บะ..บัค ขยับได้ไหม”

 

“รอก่อนกัปตัน…”

 

บัคกี้ยิ้ม แล้วตอบรับคำขอของสตีฟด้วยการเริ่มต้นขยับช้าๆ ยกตัวขึ้นจนเกือบสุด แล้วทิ้งตัวกลับลงไป ทำอย่างนี้ซ้ำๆ ราวกับจะปั่นหัวสตีฟเล่น และบัคกี้ก็คิดว่าเขากำลังทำแบบนั้นจริงๆ จะมีอะไรเพลิดเพลินไปกว่าการฟังเสียงเนื้อกระทบกับเนื้อด้วยจังหวะของตัวเอง

 

“Touch me, Steve. Jerk me off.”

 

มือข้างที่ว่างทำตามที่บัคกี้สั่ง ร่างกายของบัคกี้ร้อนจัดเช่นเดียวกับช่องทางอุ่นที่รัดเข้าจนแน่น สตีฟแทบจะสำลักความสุขตายกับครั้งแรกที่บัคกี้มอบให้ ดวงตาของทั้งคู่จับจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของกันและกัน ดื่มด่ำกับรสสัมผัสและความรู้สึกในตอนนี้จากทุกประสาทสัมผัส

 

“Put me down, I …I’m close…”

 

ไม่ต้องรอให้บัคกี้พูดซ้ำ สตีฟพลิกตัวเองให้กลับขึ้นมาอยู่ด้านบน จับขาของบัคกี้แยกออกจากกัน แล้วดันตัวเองเข้าในไปในร่างกายของบัคกี้อีกครั้งและอีกครั้ง

 

“Yes…Yes, right there, that’s it! Faster!”

 

บัคกี้ฝังจมูกและฟันลงไปบนไหล่ของสตีฟ เสียงครางของทั้งสองสอดประสานและเร่งเร้าเข้าหากันอย่างหนักหน่วง

 

“Are you close, Buck? I…I’m gonna come…Can I come inside?”

 

“Yeah!Come, Stevie…come for me.”

 

สตีฟกอดบัคกี้เอาไว้แน่นพอๆ กับที่บัคกี้ฝังเล็บลงไปลึกบนหลังของสตีฟ ใช้เวลาไม่นานก่อนที่สตีฟจะปลดปล่อยออกมาจนหมดพร้อมกับบัคกี้

 

เขาทิ้งน้ำหนักลงบนตัวของบัคกี้ หอบหายใจเล็กน้อย มันไม่ได้กินพลังงานอะไรมากมายนักสำหรับซูเปอร์โซลเยอร์อย่างเขา แต่ในแง่ของความรู้สึกมันช่าง…

 

“Good?”

 

“That was amazing, Buck”

 

สตีฟกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับรอยยิ้มที่หมายความตามที่พูดทุกประการ

 

+

 

เป็น NC ที่…รวบรัดตัดความและเขียนไม่รู้เรื่องมากๆ 555 หากไม่ถูกใจต้องขออภัยค่ะ ไม่ค่อยได้เขียนฟิคฝั่ง western จริงๆ ถือว่าเป็นมือใหม่ได้เลยแถมเรื่องนี้เร่งมาก (เพิ่งเริ่มเขียนตอนสามทุ่ม) ไม่มีเวลาบรรยายแอคชั่นและอีโมชั่นนอลใดๆ ทั้งสิ้น TvTเอาไว้แก้ตัวโจทย์หน้านะคะ (?)

ในส่วนของฉาก NC ปกติเราก็เขียนภาษาไทยหมดแหละ แต่ไม่ได้เขียนนานแล้ว อยู่ๆ ก็เขิน…เลยขออนุญาตใช้ประโยคภาษาอังกฤษค่ะ TvT

หลายๆ คีย์เวิร์ดเราเอามาจาก CA ทั้งสามภาคแหละค่ะ ถ้าใครเป็นแฟนมาร์เวลเหมือนกันน่าจะพอเดาฮิดเด้นอาเจนด้าได้เนอะ<3

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s