[SF] On the Desk (Bruce x Clark)

Standard

Day 22: On the Desk
Pairing:
Bruce Wayne x Clark Kent
Rate:
R
Author’s Note:
เอามันให้ครบทุกแฟนดอมไปเหลยยยยย LMAO

หมายเหตุ – No Batman, No Superman, Just ordinary Bruce and Clark

 

+

 

การทำงานล่วงเวลาเป็นเรื่องน่าเบื่อและหนักหนาสำหรับพนักงานออฟฟิศทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…กับเขา กับคลาร์ก เคนท์

 

เขาทำงานเป็นนักข่าวของสำนักข่าวเมืองเมโทรโปลิส ข่าวกีฬา…ซึ่งไม่ใช่งานถนัดของเขาเลยแม้แต่น้อย เขาอยากจะทำงานสายข่าวอาชญากรรมมากกว่า แต่ก็นั่นล่ะ ในเมื่อบอสไม่ตกลง เขาก็มีหน้าที่ก้มหน้าก้มตาเขียนข่าวกีฬาต่อไป เพราะถึงแม้จะไม่ชอบ แต่มันก็คืองานและสิ่งที่เขาควรมีต่องานก็คือความรับผิดชอบ ไม่ว่าจะต้องทำอะไร เขาก็ควรทำมันให้สำเร็จให้ได้

 

อันที่จริงคืนวันศุกร์ควรเป็นวันที่เขาได้กลับไปนอนพักผ่อน เพราะว่านี่มันสัปดาห์สุดท้ายของเดือน เขาควรจะไปหาอะไรที่พิเศษกว่าปกติกินสักหน่อย ฉลองที่เงินเดือนออก แต่เพราะว่าเขายังไม่สามารถปิดต้นฉบับของหนังสือพิมพ์ฉบับพิเศษที่จะออกในเช้าวันเสาร์ได้ เขาถึงยังตอนปั่นงานอยู่ในตอนนี้

 

คลาร์กถอดแว่นที่วางอยู่บนสันจมูกออก หว่างคิ้วถูกนวดไปมาด้วยเมื่อยล้า เขาทำงานมาตั้งแต่แปดโมงเช้า มีเวลาพักสายตาแค่ราวๆ ครึ่งชั่วโมงในช่วงพักกลางวัน เขาต้องเขียนคอลัมน์กีฬาสุดสัปดาห์ พาดหัวข่าวการได้แชมป์ NFL และสกู๊ปพิเศษของเบสบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของทีมเมโทรโปลิส

 

ไม่สนุกเลยนะว่าไหม

 

“ทำงานไม่เสร็จอีกแล้วเหรอ คุณเคนท์”

 

คลาร์กสะดุ้งตกใจกับเสียงทักในยามที่ออฟฟิศมืดสนิท แต่เมื่อสัมผัสหนักๆ อันคุ้นเคยวางลงบนบ่า คลาร์กก็ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ผู้มาเยือนยามวิกาลบีบนวดไหล่ที่หนักอึ้งและขับไล่ความอ่อนล้าให้หายไป

 

“บอสเกลียดผม”

 

ชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังหัวเราะทันทีเมื่อได้ยินเสียงบ่นเชิงตัดพ้อของคลาร์ก

 

บรูซ เวย์น อภิมหาเศรษฐีแห่งเมืองกอทแธม เจ้าของเวย์นเอนเตอร์ไพร์ซและตำแหน่งยาวเยียดอีกไม่รู้กี่อย่าง รวมถึผู้ถือหุ้นของหนังสือพิมพ์แห่งนี้กว่า 80% ไม่นับรวมเงินสนับสนุนในโอกาสต่างๆ ของสำนักข่าวแห่งนี้แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนสำนักงานใหญ่อยู่เป็นประจำ จะด้วยอ้างว่ามาสำรวจความเรียบร้อยว่าที่นี่ดำเนินงานไปอย่างถูกต้องและสามารถทำเงินได้คุ้มค่า แต่ใครๆ ก็รู้กันทั้งนั้นว่าคุณเวย์นก็แค่หาข้ออ้างที่จะมาเยือนชั้นสิบสองก็เท่านั้นเอง

 

ปลายนิ้วไล่จากเนินบ่าขึ้นมาตามลำคอ ก่อนจะบดคลึงบริเวณขมับที่เครียดขึงให้ผ่อนคลายลง เสียงครางครึมด้วยความพึงพอใจดังขึ้นเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าสดใสของคลาร์กถูกบดบังด้วยเปลือกตาเมื่อเจ้าตัวปิดดวงตาคู่งามลงด้วยความสบายใจ คลาร์กชอบเวลาที่บรูซคอยนวดและคลายเส้นให้เขา มันสบายตัว และน่าเหลือเชื่อที่คนอย่างบรูซ เวย์นเรียนรู้ศิลปะการกดเส้นและคลายกล้ามเนื้อส่วนต่างๆ มาอย่างช่ำชองจนถึงขั้นสามารถเอนเตอร์เทนคลาร์กได้ด้วยการนวด

 

“อือ…บรูซครับ ผมยังทำงานไม่เสร็จ”

 

คลาร์กปรามเสียงเบาเมื่อพนักงานนวดส่วนตัวเริ่มแปลงร่างกลับไปเป็นบรูซ เวย์นคนเดิม ที่ชอบทำตัวเป็นพวกมือปลาหมึก กระดุมเม็ดบนของเขาถูกปลดจากรังดุมอย่างรวดเร็วในพริบตาทีเดียวสามเม็ดรวด และถึงแม้คลาร์กจะพยายามห้ามเอาไว้ด้วยการดึงมือของบรูซเอาไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล…อยู่แล้ว

 

เมื่อไม่มีกระดุมคอยรั้งเอาไว้ สาบเสื้อก็ถูกแยกออกกว้าง ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือโชคร้ายที่วันนี้คลาร์กไม่ได้สวมเสื้อกล้ามด้านในทับเอาไว้ชั้นหนึ่งเหมือนอย่างทุกที นอกจากถูกจูบที่หลังคอซ้ำๆ จนมั่นใจว่ามันจะต้องเป็นรอยแดงช้ำให้เดือดร้อนต้องใส่เสื้อเชิ้ตที่คอยังตั้งแข็งเพื่อปกปิดรอยรักแล้ว ผิวเนื้อด้านในยังถูกลูบไล้จากคนที่จะว่าไปก็เป็นเจ้านายของเขาคนหนึ่งรวมถึงตำแหน่งคนรักด้วย

 

บรูซ…”

 

เสียงของคลาร์กสั่นสะท้านเมื่อสมาธิถูกปั่นให้กระเจิงด้วยฝ่ามือทั้งสองข้างที่ตรงเข้าขยำเนื้ออกแน่นตึงทั้งสองข้างเต็มแรง เสียงครางที่ฟังแล้วหวานกว่าเสียงพูดยามปกติทำให้บรูซยกยิ้มอย่างย่ามใจ ออกแรงหมุนเก้าอี้ให้คลาร์กหันมาประจันหน้ากับเขา ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ บัดนี้หวานฉ่ำเหมือนทุกครั้งที่ถูกบรูซเอาเปรียบ คลาร์กหอบหายใจอ่อนระทวยอยู่กับเก้าอี้ประจำตัว หากไม่มีพนักพิงและที่วางแขน คลาร์กคงได้ไหลลงไปกองกับพื้นพรมเป็นแน่

 

บรูซออกแรงฉุดให้คลาร์กลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ให้ไปนั่งอยู่บนโต๊ะทำงานแทน ทั้งแป้นคีย์บอร์ดและเอกสารถูกซีอีโอเวย์นเอนเตอร์ไพร์ซผลักออกไปด้านข้างอย่างลวกๆ จนแฟ้มบางเล่มกระเด็นลงไปอยู่ที่พื้น แต่ถามว่าบรูซสนใจไหมน่ะหรือ? สิ่งทีเดียวที่บรูซสนตอนนี้ก็คือการถอดกางเกงของนักข่าวหนุ่มออกไปให้พ้นทางเท่านั้น

 

เสียงหัวเข็มขัดตกกระทบพื้นตามด้วยกางเกงที่ถูกเหวี่ยงไปอยู่ใต้โต๊ะ แต่คลาร์กไม่มีทางจะไปสนใจอะไรพวกนั้น เพราะกำลังถูกปล้นลมหายใจผ่านจูบร้อนแรงที่สูบเอาพลังงานอันน้อยนิดในตัวเขาให้หายไปอย่างรวดเร็ว

 

เสื้อเชิ้ตถูกกระชากลงไปกองอยู่ตรงข้อศอกข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างบรูซยังไม่สามารถดึงมันลงไปได้ เพราะว่าเจ้าของเสื้อกำลังยกมือข้างนั้นขึ้นแตะที่ใบหน้าของบรูซเอาไว้ในขณะที่พวกเขากำลังบดเบียดริมฝีปากเข้าหากัน บรูซชอบเวลาที่คลาร์กสูดลมหายใจเข้าลึกเวลาที่เราจูบกัน แล้วคลาร์กก็มักจะเผลอลืมตัวออกแรงกดที่นิ้วลงบนใบหน้าหรือไม่ก็ใบหูของบรูซ หรือบางทีก็เผลอดึงทึ้งเส้นผมที่ถูกจัดเซทมาเป็นอย่างดีจนยุ่งเหยิง

 

บรูซเลื่อนมือไปลูบที่ต้นขาของคลาร์กอย่างเพลิดเพลิน ก่อนจะเกี่ยวกางเกงชั้นในที่แนบอยู่กับผิวเนื้อให้หลุดติดมือออกมา พร้อมกับเสียงริมฝีปากที่ผละออกจากกันอย่างแรง

 

คลาร์กทำหน้าสับสนนิดหน่อย เหมือนกำลังงงว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ แต่บรูซไม่ยอมให้อีกฝ่ายตั้งสติได้หรอก บรูซรีบจัดการให้คลาร์กเปลี่ยนเรื่องสนใจไปเป็นเรื่องใต้สะดือ ซึ่งนั่นไม่ยากนักร้อง เพราะตอนนี้คลาร์กน่ะพร้อมไปได้ครึ่งทางแล้ว บรูซไม่รีบร้อนเร่งมือเปิดทางจนเป็นการฝืนร่างกายของคลาร์ก แต่ดูเหมือนอะไรๆ ก็เป็นใจให้มิสเตอร์เวย์นที่ดอดมาทำเรื่องอนาจารในออฟฟิศกับลูกน้องของตัวเองเหลือเกิน

 

ถุงยางอนามัยสองชิ้นถูกสวมครอบให้ทั้งบรูซและคลาร์กคนละชิ้นด้วยความชำนาญของคนที่ยกยิ้มเข้าไปกระซิบชิดใบหูของนักข่าวหนุ่ม

 

“กันเลอะ”

 

คลาร์กอยากจะชกคนรักของตัวเองสักที แต่ยังไม่ทันจะได้ว่าอะไรบรูซก็กดแทรกเข้ามาภายในร่างกายเสียก่อน นอกจากขนาดที่ทำเอาเผลอเกร็งแล้ว จังหวะที่สอดแทรกเข้ามาอย่างกะทันหันก็ทำให้เผลอกลั้นหายใจอีกด้วย

 

“อ่ะ!….อืม ดะ เดี๋ยวนะครับ”

 

คลาร์กละลักละลำพูดติดๆ ขัดๆ มือข้างหนึ่งเกร็งแน่นจิกลงไปบนเนื้อโต๊ะ ส่วนอีกข้างก็ขยำเสื้อสูทราคาแพงของบรูซเอาไว้แน่นเป็นการขอร้องว่าอย่างเพิ่งใส่เข้ามาอีกในตอนนี้ แน่นอนว่าบรูซใจเย็นพอที่จะรอให้คลาร์กคุ้นชินกับร่างกายของเขาเสียก่อน จนกระทั่งคลาร์กพยักหน้าเป็นการให้สัญญาณว่าเขาพร้อมกับอะไรที่มากกว่านี้ คนคุมเกมจึงได้เริ่มขยับกายเข้าไปให้ลึกอีก ทีละนิด…ทีละนิด…จนเข้าไปได้สุด

 

นักข่าวหนุ่มน้อยนัยน์ตาชวนฝันขาสั่นเพราะเผลอเกร็งหนัก แต่ก็พยายามสูดลมหายใจเข้าให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อผ่อนคลายความจุกเสียดที่กำลังเล่นงานไปทุกเส้นประสาทในร่างกาย บรูซพยายามช่วยคนอายุน้อยกว่าด้วยการเล้าโลมให้คลาร์กไม่มัวแต่คิดถึงความคับแน่นที่รุกล้ำอยู่ด้านหลังมากจนเกินไป ส่วนหน้าของร่างกายถูกปลุกปั่นปั้นให้กลับแข็งขืนขึ้นจากที่อ่อนพับไปเพราะความเจ็บเสียด ซ้ำยังพรมจูบไปทั่วทั้งใบหน้าและลำคอ เรื่อยไล่ไปจนถึงร่องกระดูกไหปลาร้าที่เป็นหลุมลึก และยอดอกแข็งชันที่รอให้บรูซได้ลองลิ้มชิมรสชาติมันครั้งแล้วครั้งเล่า

 

ปากนุ่มที่บรูซชอบกลายเป็นสีแดงจัดจากการขบกัดเพื่อสกัดกลั้นเสียงครางเร้าอารมณ์ถึงคราวต้องยอมปล่อยออกจากกัน เพราะอารมณ์หวามของคลาร์กถูกปั่นขึ้นสูงเสียจนเกินจะต้านทานเอาไว้ไหว บรูซขยับสะโพกได้ตรงจังหวะกับตอนการขยับข้อมือช่วยคลาร์กอย่างน่าเหลือเชื่อ เมื่อถูกปลุกเร้าจากทุกทาง สติสัมปชัญญะที่น้อยอยู่แล้วก็ยิ่งกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศคนละทางอย่างช่วยไม่ได้ คลาร์กพร่ำเรียกแต่ชื่อของคนอายุมากกว่าซ้ำไปซ้ำมาสลับกับเสียงครางฟังไม่ได้ศัพท์ที่ฟังอย่างไรก็จับความไม่ได้ รู้แต่เพียงว่าเจ้าของเสียงครวญนี้ได้จมเข้าสู่ห้วงให้ความปรารถนาที่มิสเตอร์เวย์นปรนเปรอให้อย่างกู่ไม่กลับ

 

คล้ายเนิ่นนานกว่าที่คาด แต่ก็ไม่ยาวนานอย่างที่คิด…บรูซเร่งจังหวะช้าเร็วสลับกันจนคลาร์กแทบคลั่ง ก่อนจะขยับเขย่าให้โลกทั้งใบของคลาร์กสั่นคลอนกลายเป็นเส้นสีขาวบางเบลออยู่ในดวงตา สายธารอุ่นร้อนที่ถูกกักเก็บระเบิดปังออกมาสมกับที่อัดอั้นมานาน โชคดที่บรูซสวมอุปกรณ์ป้องกันให้คลาร์กแล้ว ไม่อย่างนั้นหลังจบเกมนี้ก็คงต้องทำความสะอาดกันยกใหญ่

 

บรูซไม่ปล่อยให้คลาร์กต้องยึดเอาบ่ากว้างของเขาเป็นหลักนานนัก ไม่นานเกินอึดใจบรูซเองก็ได้ปลดปล่อยตามอีกคนออกมา

 

ในใจชายหนุ่มจากต่างเมืองคิดเสียดายเล็กน้อยที่ไม่ได้ฝังทุกหยาดหยดของตัวเองเอาไว้ในร่างกายของคลาร์ก แต่ถ้าเทียบกันแล้วว่าต้องหาทางทำความสะอาดกันให้วุ่นวาย เพราะไม่ได้อยู่ที่ห้องพักของคลาร์กหรือคฤหาส์นของตระกูลเวย์น…ก็ถือว่าเหมาะสมแล้ว

 

“บรูซ…คุณทำงานผมเสียไปหนึ่งชิ้น” คลาร์กบ่นอุบหลังจากพอจะลงยืนบนพื้นไหว แล้วหันไปดูผลงานที่กลายเป็นสภาพหลังสงครามอย่างแท้จริง ข้าวของเครื่องใช้บนโต๊ะกระจัดกระจายไปหมด แล้วยิ่งเห็นว่าไฟล์งานที่ทำค้างเอาไว้ก่อนที่บรูซจะมากลายเป็นตัวหนังสือประหลาดๆ กระยึกกระยือ แถมยังหาเนื้อความเดินไม่เจอเสียจนอ่านไม่รู้เรื่อง เป็นเพราะว่าไม่เขาก็บรูซคงจะเผลอไปโดนแป้นพิมพ์ระหว่างที่กำลังมีอะไรกันแน่ๆ

 

ให้ตาย…อยากจะหัวเสียมากกว่านี้อยู่เหมือนกัน ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้เขาหมดแรงจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้นน่ะ

 

เซ็กส์กับซีอีโอหนุ่มวัยสี่สิบมันไม่ควรจะร้อนแรงและดูดกลืนพลังงานของเขาขนาดนี้หรือเปล่า

 

“ไม่เป็นไรน่า เดี๋ยวฉันโทรไปบอกให้เองว่าเลื่อนกำหนดออกฉบับพิเศษไปเป็นอาทิตย์หน้า เพราะฉันไม่ชอบการวางเลย์เอาท์หน้าปกกับรูปของสปอนเซอร์บางหัว ถึงตอนนั้นก็คงทำทันใช่ไหมล่ะ”

 

บรูซว่าอย่างนั้น…ช่างเป็นน้ำเสียงและรูปประโยคที่เอาแต่ใจสิ้นดี ถือว่าตัวเองถืออำนาจสูงสุดจะทำอะไรเอาแต่ใจแค่ไหนก็ได้อย่างนั้นสินะ

 

พูดก็พูดเถอะ ก็ไม่ได้อยากใช้ตำแหน่งคนรักในทางที่ผิดนักหรอก…แต่ คุณซีอีโอเขาว่ามาอย่างนี้ พนักงานตัวจ้อยแบบเขาจะไปกล้าเถียงอะไร

 

ดีเหมือนกัน…จะได้พัก เพราะให้เขาลุกขึ้นมาเขียนงานใหม่ตอนนี้ก็คงไม่ไหวแล้ว ขนาดจะปิดคอมพิวเตอร์ยังไม่มีปัญญา ได้แต่นั่งนิ่งๆ อยู่บนเก้าอี้ปล่อยให้บรูซจัดการทุกอย่าง ยอมแม้แต่ให้บรูซอุ้มไปขึ้นรถด้วยซ้ำไป ปกติเขาไม่มีวันยอมหรอกนะ…

 

ราตรีสวัสดิ์

 

+

 

แอบเขิน ไม่ค่อยได้ใช้สำนวนแบบนี้ในการเขียนบทอัศจรรย์พักหลังๆ เลยค่ะ เพราะไม่ค่อยได้แต่งพีเรียดแล้ว กลัวสำนวนมันจะเน่าเกินไป แต่คิดภาพสีมัวๆ แบบหนัง Man of Steel กับ BvS แบบนี้ก็เหมาะนะ 55 (คิดไปเอง)

ปล. ใจจริงก็อยากจะเขียนเป็นพี่เบนกับเฮนรี่หรอกค่ะ คือยืมหน้าตามานะ แต่เป็นบรูซกับคลาร์กค่ะ 555

Advertisements

2 thoughts on “[SF] On the Desk (Bruce x Clark)

  1. มารับ porn ก่อนนอนค่ะ -///- เขียนดีมากเลยค่ะ ภาษาก็ดีมากๆเลย เรานี่อ่านไป บิดไป แอบกรี๊ดใส่หมอนไปก็หลายครั้ง (ฟินกับเบอร์นั้นเลยเชียว) ยังไงก็ ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ 🙂

    • ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์เช่นกันนะคะ ดีใจที่ชอบค่ะ ♥ ♥ ♥

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s