[SF] Loy Kratong Festival | Wade x Pete

Standard

โจทย์ “วันลอยกระทง” กับสไปดี้พูลรายเดือนค่ะ

เลยวันลอยกระทงมาหนึ่งวันหยวนๆ นะคะ 555 มาแนวโชตะ ฟลัฟฟี่อีกแล้ว

 

ปล. เป็น Wade x Pete เพราะว่าเป็น พี่เวทย์ กับ น้องพีท นะคะ 😀

#SPกับวันนั้นของเดือน

 

+

 

บรรยากาศงานเทศกาลลอยกระทงที่คนเป็นล้าน คนแม่งเยอะกว่ากระทงแบบนี้ เป็นอะไรที่เวทย์โคตรเกลียด ไม่ใช่ว่าแอนตี้เทศกาลหรืออะไรหรอกนะ เขาก็แค่ไม่ชอบคนเยอะๆ เบียดเสียด ยัดเยียดกันจนแทบจะพุ่งลงน้ำไปขอขมาพระแม่คงคากันด้วยตัวเอง ทุกปีเวทย์ก็จะอาสานอนเฝ้าบ้าน เฝ้าหมาที่เตรียมตกใจเสียงพลุ เสียงปะทัดกันเหมือนนัดไว้ แต่บังเอิญว่าปีนี้น้าเมย์ดันรู้สึกปวดขา ไม่ค่อยอยากจะเดินไปไหน ก็เลยอาสาเฝ้าบ้านและหมาแทน ส่วนเขาน่ะเหรอ? ก็ต้องมาทำหน้าที่แทนน้าเมย์ไง

 

หน้าที่อะไรน่ะเหรอ มองหน้าไอ้เด็กที่เอาตาใสๆ เป็นประกายมองโน่นนี่แบบตื่นตาตื่นใจดูสิ นี่ไงหน้าที่ของเวทย์ ‘พี่เลี้ยงเด็กจำเป็น’

 

‘น้าฝากพีทหน่อยนะจ๊ะ เขาชอบงานลอยกระทงมากจริงๆ ไม่ยอมพลาดสักปี ไม่รู้ทำไม’

 

เวรกรรมก็เลยตกมาอยู่ที่เขา ต้องออกมาผจญภัยในงานเทศกาลที่ไม่ชอบไม่พอ ยังต้องมาดูแลเด็กอีกต่างหาก แถมคนก็เยอะมากจนกลัวว่าจะทำลูกเขาหายแล้วทำคืนได้ไม่หน้าตาน่ารักแบบนี้ก็เลยตัดสินใจอุ้มเจ้าเด็กนี่ให้เกาะคอเขาไว้แทน ถึงจะเมื่อยหน่อย แต่ก็ดีกว่าต้องวิ่งตามเด็กล่ะนะ ตัดปัญหาทำเด็กหายให้เป็นภาระสังคมอีก

 

“พี่เวทย์ น้องพีทอยากลอยกระทงแล้ว”

 

เสียงแจ้วๆ ที่พูดชี้ชวนให้เวทย์ดูนั่นนี่มาตลอดทางกระซิบข้างหู มือกระตุกเข้ากับคอเสื้อเวทย์เบาๆ แต่ไม่กล้าสบตากับพี่ชายตัวโต เพราะรู้ตัวว่ากำลังพูดจาเอาแต่ใจ อันที่จริงพี่เวทย์ดูท่าจะไม่อยากออกมาสักเท่าไร แต่เพราะว่าน้องพีทไปงอแงใส่น้าเมย์ที่เจ็บขา พี่เวทย์ก็เลยเสียไม่ได้ต้องพาน้องพีทออกมา แต่อยากไปนี่นา ลอยกระทงน่ะสวยจะตาย ถึงปกติพี่เวดจะไม่ใจดีเท่าไร แต่ก็ยอมตามใจพาน้องพีทไปกินขนมอยู่บ่อยๆ นี่ ก็เลยยอมลองเสี่ยงดู

 

“อยากได้กระทงอันไหนล่ะ”

 

พีททำตาโต ไม่คิดว่าเวทย์จะตกปากรับคำง่ายๆ แต่ไม่กล้าทำท่าลิงโลดอะไรมาก ถึงจะรู้ว่าเอาแต่ใจได้แล้ว แต่ก็ไม่กล้ามากหรอก เดี๋ยวพี่เวทย์ดุ…

 

เวทย์พาพีทเดินไปตามแผงขายกระทง มีทั้งกระทงใบเล็ก ใบใหญ่ สวยแบบคลาสสิก รักษ์โลก สร้างสรรค์ มินิมอล หรืออะไรที่สารพัดจะเข็นกันออกมาเรียกลูกค้าได้ เวทย์ว่าเวทย์ก็เห็นหมดนี่แหละ พีทก็ดูละล้าละลัง อยากได้ไปหมด แต่ก็ไม่รู้จะเลือกอันไหนดี มองหน้าตาจริงจังแบบเด็กๆ แล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เอาเหอะ เขาก็ไม่ได้รีบอะไร เดินอีกสักสองสามรอบก็ยังได้ ที่สำคัญเขามีมุมเงียบๆ ที่คนไม่ค่อยไปลอยกันอยู่แล้ว ยังไงซะก็ไม่กลัวคนจะเยอะไปกว่านี้หรอก

 

ในที่สุดพีทก็ตัดสินใจเลือกกระทงได้สักที กระทงอันเล็กๆ หน้าตาธรรมดา มองปราดเดียวก็รู้ว่าความจริงพีทไม่ได้อยากได้อันนี้ที่สุด แต่เพราะว่ามากับเขาก็เลยไม่กล้างอแงแล้วก็ไม่กล้าขออะไรแพงๆ ด้วย อันที่จริงเขาจะตามใจให้พีทเลือกใหม่ก็ได้ แต่ในเมื่อเจ้าตัวเลือกแล้วก็ไม่อยากจะไปทำให้เด็กมันต้องประสาทเสียอีกรอบ อันนี้ก็อันนี้

 

เวทย์ส่งเงินให้แม่ค้าตัวน้อยที่อายุไม่น่าจะมากไปกว่าพีทสักเท่าไร สาวน้อยกระพุ่มมือไหว้ก่อนรับเงินไปใส่ตะกร้าน่าเอ็นดู ส่วนพีทก็อุ้มกระทงที่เลือกเองเอาไว้ด้วยความดีใจ ประกายในดวงตากลมระยิบระยับเสียจนเวทย์อิจฉานิดๆ เลยล่ะที่เด็กๆ มีความสุขกันง่ายๆ ด้วยเรื่องแค่นี้

 

หนึ่งหนุ่มกับอีกเด็กชายเดินลัดเลาะคนจำนวนมากไปที่ท่าน้ำเก่าถัดจากบริเวณจัดงานกันคึกคักมาพอประมาณ มีคนสวนเดินมาบ้างประปราย แต่ก็ไม่เยอะอย่างที่เวทย์คิดนั่นแหละ แถวนี้ไม่เปลี่ยวหรอก เพราะมีทั้งยาม ทั้งกล้อง แต่แค่มันมืดเพราะติดไฟห่างๆ กัน แถมบรรยากาศไม่ครึกครื้นอย่างตรงโน้น ถ่ายรูปออกมาไม่ค่อยสวยเท่าไร คนก็เลยไม่ค่อยเดินมากัน

 

“ระวังด้วยนะครับ”

 

เสียงยามที่ยืนดูแลบริเวณนั้นส่งเสียงบอกเป็นระยะ เพราะท่าน้ำเก่าก็คือท่าน้ำเก่า มันชำรุดแล้วเขาก็ปิดไม่ให้ใช้ แต่เวทยฺ์ก็ไม่ได้ดันทุรังหรอกนะ เขาเลือกตลิ่งเตี้ยๆ แถวนั้นที่พอจะลงไปยืนได้สบายๆ หลายทีแล้ว

 

“น้องพีทลงก่อนนะ”

 

เจ้าเด็กแก้มกลมพยักหน้ารับคำ ลงไปยืนบนพื้นรอให้เวทย์ไถลตัวลงไปที่ตลิ่งด้านล่าง แล้วค่อยเดินตามไปยืนกล้าๆ กลัวๆ อยู่ริมขอบ

 

“วางกระทงไว้ตรงนั้นก่อนนะ แล้วค่อยมาหาพี่”

 

พีททำตามที่เวทย์บอกทันที แขนป้อมโอบรอบคอเวทย์อีกครั้ง ปล่อยให้พี่ชายตัวสูงจัดการจุดเทียนกับธูปในกระทงบนฝั่ง แล้วค่อยหยิบกระทงมาถือเอาไว้

 

“เอ่อ…พี่ครับ ข่วยถ่ายรูปให้ผมกับน้องหน่อยได้เปล่า”

 

เวทย์ขอความช่วยเหลือไปทางพี่ยามคนเดิมที่ทำหน้าเก้ๆ กังๆ ใส่โทรศัพท์มือถือ ดูก็รู้ว่าใช้เป็น แค่ไม่อยากจับของแพงเกินเงินเดือนก็เท่านั้นเอง ซึ่งเวทย์ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ

 

“น้องพีท ยิ้ม”

 

พี่ยามส่งโทรศัพท์คืนมาพร้อมกับรูปที่ถ่ายมาเผื่อเลือกประมาณสามสี่ใบ ซึ่งก็โอเค ไม่ได้สวยเวอร์ แต่ก็ใช้ได้นั่นแหละ พีทเองก็ก้มลงมองรูปบนหน้าจอด้วยความสนอกสนใจ ก่อนที่เวทย์จะจัดการยัดโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกงแล้วก็ย่อตัวลงไปนั่งยองๆ กับพื้น

 

“อ่ะ อธิษฐานซะ”

 

เวทย์กระชับตัวน้องชายข้างบ้านแน่นขึ้นอีกนิดกันเหนียว เพราะตอนนี้พีทใช้มือข้างเดียวประคองกระทงเอาไว้ ปากแดงกระจุ๋มกระจิ๋มขยับขมุบขมิบขอพรอะไรฟังไม่ได้ศัพท์ แต่สักพักก็ลืมตามองแล้วยิ้มแฉ่ง

 

“เสร็จแล้วครับ ตาพี่เวทย์บ้าง”

 

“พี่ขอแล้วๆ” เวทย์ตอบปัดๆ ไป เขาเชื่ออะไรทำนองนี้ซะที่ไหนเล่า แต่พีทก็เชื่ออยู่ดี

 

เพื่อความปลอดภัยและความสบายใจของเวทย์ พีทเลยต้องเกาะคอเวทย์เอาไว้ในระหว่างที่เวทย์ก้มลงเอากระทงลงลอยในแม่น้ำ และห้ามปล่อยเด็ดขาดไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อันที่จริงตลิ่งมันก็ระดับเดียวกับน้ำล่ะนะ แต่พอต้องกระเตงเด็กเอาไว้คนหนึ่ง จากไอ้ที่เคยคล่องๆ มันก็เกิดอาการแพนิคขึ้นมานิดหน่อย แต่แน่นอนว่าทุกอย่างจบลงด้วยดี ไม่มีเหตุการณ์ระทึกขวัญใดๆ เกิดขึ้นทั้งสิ้น

 

ขากลับเวทย์ซื้อสายไหมที่ร้านปั้นและแต่งเป็นรูปหน้าสไปเดอร์แมนให้พีทหนึ่งอัน ชดเชยที่เขาซื้อกระทงกิ๊กก๊อกไปหน่อยสำหรับเด็กอายุเท่านี้ แต่พีทก็ดูดีใจมาก เพราะว่าน้าเมย์ไม่ชอบให้พีทกินอะไรแบบนี้สักเท่าไร เขาก็เลยต้องหาเรื่องเดินไปเดินมาระหว่างที่พีทกำลังเพลิดเพลินกับขนมในมือ (แน่นอนว่าจัดการถ่ายรูปเก็บเอาไว้แล้ว)

 

“พี่เวทย์”

 

“หือ”

 

เพราะว่าโอ้เอ้รอให้พีทกินสายไหมให้หมด (ซึ่งสุดท้ายก็ไม่หมด เวทย์ต้องช่วยกิน) ลงท้ายพีทก็หมดแรงตามประสาเด็กอนามัยนอนไว ม่อยหลับไปทั้งที่ยังถือขนมอยู่ในมือ เวทย์ก็เลยเปลี่ยนท่าอุ้มให้พีทนอนพาดบ่าไปแทนในขณะที่กำลังเดินกลับบ้าน

 

“ปีหน้าน้องพีทมาลอยกับพี่เวทย์อีกได้ไหม”

 

“หืม…ไม่กลัวน้าเมย์น้อยใจรึไง” เวทย์แหย่เล่นไปอย่างนั้น นี่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพีทละเมอหรือเปล่า

 

“ฮื่อ…ไม่หรอก น้าเมย์เข้าใจ นะๆ ปีหน้ามากับน้องพีทนะ”

 

“ก็ได้ๆ”

 

เวทย์รับปากเกือบจะส่งๆ ไปอย่างนั้นเอง ถ้าปีหน้าไม่มีเหตุการณ์จำเป็น เขาจะฝังตัวเองไว้ในตะกร้าผ้ารอซักไม่ออกมาจนกว่าจะเข้าวันใหม่ แต่พอนิ้วก้อยสั้นๆ ของพีทยื่นมาหา ก็เลยต้องยอมเกี่ยวก้อยสัญญาขอให้ฟ้าผ่าตายกับพีทไปซะนี่

 

ก็ใช่ว่าจะเชื่อซะเมื่อไร…

 

สัญญาแล้วนะ พี่เวทย์”

 

ครับๆ สัญญา

 

+

 

FIN

 

แต่งอะไรให้มันเป็นเทศก๊าล เทศกาลก็ได้อยู่หรอกค่ะ แต่เรากับเทศกาลนี้คือความทรงจำติดลบ 55555555

ไม่มีเลยค่ะ เกิดมาไม่เคยลอยกระทงแบบลอยกับเขาจริงๆ เลย อยู่บ้านเฝ้าหมา ขี้รำคาญคนเยอะ ทุกสิ่ง…เลยออกมาประมาณนี้ค่ะ 55

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s