[SF] Laying Me Low | Harrison x Asa / Asa x Harrison

Standard

Day 8
29th Song
Harrison x Asa / Asa x Harrison

 

+

 

I fall apart when I’m with you

 

ควันสีเทาถูกพ่นผ่านปลายจมูกในขณะที่เจ้าของมวนกระดาษที่ถูกเผากำลังนั่งอยู่บนโซฟาของห้องพักในโรงแรมแห่งหนึ่ง กลิ่นนิโคตินยังคงลอยอวลอยู่รอบตัวร่างนั้น ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่ง เพิกเฉยต่อเสียงดังที่เล็ดลอดออกมาจากในห้องนอนที่ถูกปิดประตูเอาไว้ เสียงนั้นดังต่อเนื่องมาเป็นชั่วโมงแล้ว และแฮริสันก็ไม่ได้อยากฟังนักหรอก เพียงแต่มันเป็นหน้าที่ที่เขาจำเป็นต้องทำ ทำให้เขายังคงนั่งอยู่ตรงนี้ เผาปอดตัวเองไปเรื่อยๆ จนกว่ากิจกรรมที่อยู่ด้านในนั่นจะจบลง ซึ่งเขาก็ภาวนาให้มันเกิดขึ้นไวๆ หน่อยก็ดี เพราะมวนบุหรี่ในมือเป็นเครื่องมือช่วยฆ่าเวลามวนสุดท้ายแล้ว และถ้าไม่มีมัน…

 

เสียงประตูที่เปิดออกทำให้แฮริสันที่กำลังจะจุดไฟเงยหน้าขึ้นจากผืนพรมตรงหน้า หญิงสาวรูปร่างสะโอดสะองเดินนวยนาดออกมา รูปโฉมของเธอไร้ที่ติ แม้ว่าผมเผ้าจะดูยุ่งเหยิงและเสื้อผ้าก็ออกจะบ่งบอกได้มากไปหน่อยว่าเธอเพิ่งผ่านอะไรมา ถึงอย่างนั้นแฮริสันก็รู้สึกคลื่นเหียนอยู่ดี

 

ริมฝีปากอวบอิ่มที่ถูกทาทับด้วยลิปสติกสีแดงสดเหมือนเล็บของเจ้าหล่อนประทับคำล่ำลาสุดท้ายไว้บนแก้มของชายหนุ่มอีกคนที่เพิ่งเดินตามออกมา แฮริสันเบือนหน้าหนีภาพที่ร่างทั้งร่างของหญิงสาวแทบจะกลืนกินเป็นเนื้อเดียวกับผู้ชายคนนั้น

 

หลังจากบอกลากันจนพอใจ ปลายส้นสูงก็มาหยุดอยู่ตรงหน้า แฮริสันเก็บบุหรี่มวนสุดท้ายลงในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะเดินตามหญิงสาวคนนั้นไปที่ประตู

 

เขาเดินออกไปส่งเธอถึงหน้าประตูโรงแรม รถยนต์ของเธอมาจอดรออยู่แล้วพร้อมกับกุญแจจากพนักงานโรงแรม เธอหย่อนตัวไปนั่งหลังพวงมาลัยแล้วตอนที่แฮริสันกำลังจะผละออกมา แต่ทว่าเสียงเรียกทำให้เขาต้องหยุดชะงัก แล้วหันกลับไปหาเธอ

 

“แฮริสันใช่ไหม”

 

เขาพยักหน้า แต่ไม่ตอบ

 

“คราวหน้า…ถ้านายไม่รังเกียจอะไรจะมาสนุกด้วยกันก็ได้นะ”

 

ประโยคเชิญชวนของเธอไม่ปิดบังจุดประสงค์ ซึ่งแฮริสันก็ชินเสียแล้วกับเรื่องพรรค์นี้

 

ผู้หญิงกี่คนต่อกี่คนที่หมอนั่นชอบ หมายถึง ชอบพามาขึ้นเตียง เห็นหน้าเขาแล้วก็พูดแบบนี้ทั้งนั้น มันก็เป็นแค่เรื่องเซ็กส์บนเตียง เป็นแค่ความหวือหวา โลดโผนของคนพวกนั้น ไม่ได้มีเรื่องรักๆ ใคร่ๆ หรือชิงดีชิงเด่นอะไรมาเกี่ยวข้อง แต่สำหรับแฮริสันแล้ว ประโยคพวกนี้มันก็ชวนอ้วกอยู่ดี

 

“คุณสวยนะ” แฮริสันก้มลงไปหาเธอที่ยืนหน้าออกมานอกกระจกรถ

 

“แต่ขอโทษที ผมไม่สนผู้หญิง”

 

ส่วนใหญ่คู่ขาของหมอนั่นมักจะทำหน้าตกใจนิดหน่อย หรืออย่างแย่ก็ทำสีหน้ารังเกียจอย่างเห็นได้ชัด แต่กับสาวสวยคนนี้เธอกลับเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเผยยิ้มออกมา ซึ่งมันทำให้แฮริสันรู้สึกอึดอัดมากกว่าสายตาเหยียดหยามที่เขาเป็นเกย์เสียอีก

 

“อา…สำหรับฉันน่ะไม่มีปัญหาเรื่องนี้หรอก” ริมฝีปากนั้นฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารังเกียจหลังจากเว้นจังหวะการพูดเอาไว้

 

“แต่ก็นะ…ถ้าเอซรู้ แล้วหมอนั่นไม่ได้ว่าอะไรเราก็คงจะได้สนุกกัน จริงไหม? คุณผู้จัดการ”

 

รถยุโรปคันงามจากไปพร้อมกับน้ำเสียงชวนอาเจียนที่ยังดังก้องไปมาในหัวของเขาจนกระทั่งเขากลับเขาไปถึงหน้าห้องพักห้องเดิม ในใจหงุดหงิดมากเสียจนไม่อยากจะกลับเข้าไปเจอต้นตอของปัญหาด้วยซ้ำไป แต่แฮริสันก็รู้ดีว่าถ้าเกิดเขาหนีกลับไปที่ห้องของตัวเองดื้อๆ หมอนั่นก็จะตามไปวุ่นวายที่ห้องของเขาอยู่ดี

 

แฮริสันไม่ได้หงุดหงิดที่ผู้หญิงคนนั้นคิดว่าตัวเองเหนือกว่าเขา เพราะคิดว่าเขาปิดบังรสนิยมของตัวเองเป็นความลับ ไม่เลย แฮริสันไม่ได้ปิดบังอะไร และเอซ่าก็รู้ดีอยู่แล้ว…ทุกเรื่องนั่นล่ะ

 

“ช้าจัง ฉันนึกว่านายจะไปกับแม่สาวคนนั้นซะแล้ว เธอชื่ออะไรนะ?”

 

“…” แฮริสันไม่ตอบ เพียงแต่ทำหน้าตาเหนื่อยหน่ายเต็มทนกลับไปแทน ซึ่งเอซ่าก็เพียงหัวเราะร่วน

 

ใช่…หมอนี่ไม่เคยจำชื่อคู่นอนของตัวเองได้สักคน ส่วนเรื่องสานต่อน่ะลืมไปได้เลย โอกาสที่หมอนี่จะเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ยังเยอะกว่าด้วยซ้ำ ต่อให้หมอนี่สวมถุงยางป้องกันทุกครั้งก็เถอะ

 

“มีอะไรอีกไหม ฉันง่วง จะกลับไปนอนแล้ว” แฮริสันตัดบทด้วยประโยคที่บ่งบอกความต้องการที่ชัดเจนของตัวเอง

 

“มานี่ก่อนสิ”

 

แน่นอนว่าเอซ่าไม่ได้สนใจความต้องการของแฮริสัน ก็ไม่เคยสนใจมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

 

แฮริสันเดินตรงเข้าไปหาเอซ่าที่ตอนนี้นั่งอยู่ตรงที่ที่เขาเคยนั่งอยู่ก่อน ฝ่ามือใหญ่ยื่นออกมาแบมือราวกับจะต้องการอะไรสักอย่าง

 

“มวนสุดท้าย”

 

แน่นอนว่าไม่ต้องบอก แฮริสันก็รู้ว่าเอซ่าต้องการอะไร

 

แฮริสันวางบุหรี่ตัวสุดท้ายลงบนมือของเอซ่า แต่ทันทีที่ปลายนิ้วของแฮริสันกำลังจะผละออกไป เอซ่าก็รวบเอามือของแฮริสันเอาไว้ได้ก่อนที่จะดึงให้แฮริสันลงมานั่งอยู่บนโซฟา แล้วโน้มใบหน้าเข้าไปหา ใกล้เสียจนหน้าผากของทั้งคู่เกือบจะสัมผัสกัน

 

“จุดให้ที”

 

ปลายมวนบุหรี่ถูกคาบเอาไว้ในปากตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่แฮริสันก็ล้วงมือไปหยิบไฟแช็คมาจุดไฟให้แต่โดยดี เจ้าของดวงตาสีฟ้าสดออกแรงสูบเอานิโคตินรสร้อนแรงเข้าไปในโพรงปากและลำคอ ปลายอีกด้านของมวนกระดาษสว่างวาบขึ้นมา ก่อนที่คนด้านบนจะเอาบุหรี่ออกจากปาก แล้วควันบุหรี่ก็ถูกพ่นออกมาเบาๆ

 

“พอใจแล้วก็ลุก”

 

แฮริสันว่าอย่างนั้น แต่เอซ่าไม่เคยทำตามที่แฮริสันขอ เอซ่าอัดควันเข้าไปอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ได้อ้อยอิ่งเหมือนอย่างคราวแรก

 

I cry when I kiss you

I know you’re really no good

You got my heart in your hand

 

จูบรสบุหรี่ป้อนเข้ามาในโพรงปาก รสชาติที่คุ้ยเคยทั้งจูบและบุหรี่ทำให้แฮริสันปวดแปลบขึ้นมาในอก กี่ครั้งแล้วที่ความรู้สึกของเขาถูกล้อเล่นซ้ำซากแบบนี้ แต่เขาก็ยังยืนอยู่ตรงนี้ อยู่ที่ข้างๆ เอซ่านี่

 

เอซ่าก็รู้ว่าแฮริสันคิดยังไง

 

ถ้าปฏิเสธมาเลยมันอาจจะง่ายกว่านี้มาก

 

แต่สิ่งที่เอซ่าทำมันคือการให้ความหวัง และทำร้ายความรู้สึกของแฮริสันไปพร้อมๆ กัน

 

พวกเขาจูบกันอยู่สักพัก แต่แฮริสันไม่ยอมให้มันเลยเถิดไปมากกว่านี้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนที่เอซ่ามีแต่กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของผู้หญิงทั่วทั้งตัวแบบนี้

 

แฮริสันผละออกมาเมื่อเอซ่าพยายามจะปลดเข็มขัดของเขาออก ใบหน้าของอีกฝ่ายแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เข้าใจและไม่พอใจ แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจว่าเอซ่าจะคิดยังไง เพียงแต่วันนี้แฮริสันรู้สึกว่าอะไรต่อมิอะไรมันมากไปหน่อยก็เท่านั้นเอง

 

“โกรธ?”

 

“ฉันมีสิทธิ์รึไง” แฮริสันว่าอย่างนั้น

 

เขารู้ดีว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร โดยที่ไม่จำเป็นต้องให้ใครหน้าไหนหรือแม้แต่เอซ่ามาคอยตอกย้ำทุกครั้งว่าเขาเป็นใครและเป็นได้แค่อะไร

 

แฮริสันไม่เคยพยายามเรียกร้องอะไรไปมากกว่านี้ แต่บางทีเอซ่าก็อาจจะลืมไปว่าเขาเองก็เป็นเพียงแค่ผู้ชายคนหนึ่ง เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีความรู้สึก มีหัวใจ ไม่ใช่เพราะว่าเขาสามารถเก็บอารมณ์ทางสีหน้าได้ดี ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่รู้สึกโกรธหรือว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไรเวลาที่เอซ่าทำลายความอดทนของตัวเขาเอง

 

“ฉันขอโทษ”

 

มันไม่ใช่เรื่องยากและไม่เคยเป็นเรื่องแปลกที่คำขอโทษจะออกจากปากของเอซ่า แฮริสันรู้ว่าเอซ่าหมายความตามนั้นจริง แต่สิ่งที่แฮริสันรู้อีกอย่างก็คือเอซ่าไม่เคยขอโทษในเรื่องที่แฮริสันอยากจะเอซ่าพูดเลยสักครั้ง เอซ่าก็แค่ขอโทษที่ทำให้แฮริสันหัวเสีย คำขอโทษที่จะทำให้ตัวเองได้รับการให้อภัย

 

“มาน่า อย่าโกรธเลย ฉันไม่ชอบให้นายโกรธฉัน”

 

แฮริสันหลับตาลง บอกตัวเองเป็นครั้งที่ร้อยว่านี่มันดีที่สุดแล้วสำหรับเขา

 

อย่างน้อยก็จนกว่าเขาจะไม่เหลือความรู้สึกอะไรข้างใน ถ้าถึงตอนนั้นทุกอย่างมันก็คงง่ายกว่านี้…แฮริสันภาวนาให้มันเป็นแบบนั้น

 

No, I’ll never understand and it shows

You get me high but you’re laying me low

vsco_041617

Advertisements

2 thoughts on “[SF] Laying Me Low | Harrison x Asa / Asa x Harrison

  1. อูฮู ระทมขมคอไปอี๊กกก😂😂
    แฮซที่รักเขาข้างเดียวนี่มัน อือหืม อยากปลอบใจนาง เอะ แต่นางไม่สนชะนีอะ55555555
    เอซ่าก็เล่นกับหัวใจแฮซซ้ำๆเลยนะ เห็นเป็นของตายอ่อออออ T___T
    แต่นึกภาพเอซ่าแล้วนางโซฮ็อตมากเลยนะคะ -////- แต่นี่สงสารแฮซ ฮึ่มๆ!
    เป็นความสัมพันธ์ที่รุงรังไม่จบไม่สิ้น อยากหลุดพ้นคงต้องหนีออกมา แต่จะทำได้รึเปล่าน้อ ใจนึงก็รัก อีกใจนึงก็เจ็บ เจ็บที่ยังรักเธอข้างเดียวอยู่ร่ำไป ใจนึงก็คิดจะเดินมาให้ไกล แต่ใจยังไม่กล้าพอ เพราะรู้ว่ามันขาดเธอไม่ได้ /เพลงมาเฉย!5555555 ขอบคุณสำหรับฟิคจ้า!

    • ปิดกั้นโอกาสทุกคนที่จะเข้ามาปลอบแฮซด้วยการดักคอว่านางไม่ได้ชอบผู้หญิง 555
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ค่า♥

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s