[SF] With Food | Luke x Mike

Standard

Day 29: With Food
Pairing:
Luke x Mike
Rate:
PG-15
Author’s Note:
จริงๆ พลอตนี้คิดคู่มากับ On the floor แต่ว่าตอนมันห่างกันไปหน่อยนึง คาแรคเตอร์เดียวกันเนอะ 🙂

 

+

 

“พิซซ่าเป็ปเปอโรนี่ บางกรอบ เพิ่มชีส ขอซอสมะเขือเทศเพิ่มด้วย โค้กหนึ่งขวด เอาเบรดสติ๊กด้วยก็ได้ ขอบคุณครับ”

 

ลุคเหลือบมองคนที่นั่งชันเข่าคุยโทรศัพท์กับร้านพิซซ่ายี่สิบสี่ชั่วโมงอยู่บนเตียง แล้วก็หันไปมองนาฬิกา

 

สี่ทุ่ม…

 

“อ้วนนะ”

 

คนโดนหาว่าอ้วนหันมาทำตาเขียวใส่ เหวี่ยงค้อนวงเบ้อเริ่มมาเต็มๆ แต่ขอเถอะลุครู้หรอกน่าว่าจะโดนด่าแบบนั้นก็เลยหลบทัน เขายักไหล่แล้วก็หันไปเล่นเกมในมือต่อ ไม่ได้สนใจคนที่บ่นฟ้าบ่นลมแต่กระทบเขาเต็มๆ ทำเอาไมเคิลหงุดหงิด เงินก็เงินเขาซื้อ กินก็กินของเขาคนเดียว อ้วนก็ตัวเขาแท้ๆ อยู่ๆ มาว่ากัน แล้วก็ทำเป็นไม่สนใจเฉยเลย น่าหงุดหงิด!

 

“โอ๊ย! ไมค์กี้…” ลุคโวยเมื่ออยู่ๆ ก็ถูกปาตุ๊กตาใส่หัว ถึงมันจะเป็นแค่ตุ๊กตายัดนุ่น แต่ปามาเต็มแรงขนาดนั้นก็เจ็บไม่ใช่น้อยนะ

 

“เหอะ”

 

อะไรวะ…

 

ลุคล่ะไม่เคยเข้าใจแฟนหนุ่มรุ่นพี่ของเขาเอาซะเลย เอาแต่ใจล่ะที่หนึ่ง แถมยังขี้งอน ชอบทำตัวโยเยเป็นเด็กห้าขวบ ไม่รู้จริงๆ ว่าตกลงเขากับไมเคิลใครอายุมากกว่ากันกันแน่ แต่พอเห็นไมเคิลทำหน้างอ แก้มตุ่ยด้วยความไม่พอใจแล้วก็อดใจอ่อนไม่ได้ ขยับคลานเข่าเข้าไปกอดคนที่นั่งกอดอกหันหลังให้เขาอย่างงอนๆ

 

“ก็แค่เป็นห่วง…อ้วนแล้วมันลดยากนะ เดี๋ยวก็ต้องมาลำบากซื้อเสื้อผ้าใหม่ไง”

 

เอาน้ำเย็นเข้าลูบ อย่างน้อยก็ให้ไมเคิลเข้าใจเจตนาของเขาใหม่เสียก่อน เดี๋ยวเจ้าตัวจะคิดมากว่าพออ้วนแล้วก็จะไม่รักงั้นสิ ยิ่งเข้าตำราหัวล้านใจน้อยอยู่ด้วยน่ะ

 

“ฮึ้ย…”

 

ไม่ตอบนะ แต่ก็ดูจะโกรธน้อยลงนิดนึงแล้ว ทำเสียงฮึดฮัดอะไรแบบนี้ได้ก็ถือว่าเป็นสัญญาณดี ลุคก็เลยนั่งโอ๋ไมเคิลอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งเสียงกดกริ่งหน้าบ้านดังขึ้นมานั่นแหละ ลุคถึงได้อาสาว่าจะลงไปเอาขึ้นมาให้เป็นการเอาใจแฟนตัวเอง อีกฝ่ายยังคงทำหน้าบูด แต่เห็นหรอกนะว่าแอบยิ้ม

 

ไมเคิลสั่งของกินมาเยอะมากเสียจนลุคเกือบถือขึ้นมาไม่หมด แต่สุดท้ายก็เอามาวางแผ่ให้จนเต็มพื้นห้องไปหมดอยู่ดี ปล่อยให้เจ้าตัวนั่งกินมื้อดึกของตัวเองอย่างมีความสุขต่อไป ส่วนเขาก็กลับไปนั่งเล่นเกมยิงซอมบี้ต่อ เมื่อกี้กำลังเคลียร์ด่านสำคัญอยู่พอดี แต่ไมค์กี้ดันมางอนไง ทำเอาขาดช่วงไปหน่อย

 

ลุคคิดว่าเหตุการณ์จะสงบแล้วนะ แต่จู่ๆ ตัวปัญหาประจำบ้านก็สะกิดแขนเรียกให้เขามากินด้วยกัน

 

อันที่จริงก็ไม่ได้อยากกินหรอก ไม่หิวแล้ว แถมช่วงนี้รู้สึกว่าพุงเริ่มออก ควรจะรักษาหุ่นบ้าง แต่ไม่อยากจะนั่งเถียงเรื่องน้ำหนักส่วนเกินกับไมเคิลอีก ก็เลยอ้าปากเอียงคอไปหาคนชวนนิดหนึ่ง เป็นเชิงว่าช่วยป้อนให้หน่อย อยากให้กินอะไรก็ส่งมา ตอนนี้ไม่ว่าง เล่นเกมอยู่

 

เขาอ้าปากรออยู่นานก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีอาหารใดๆ เข้าปาก ก็เลยหันหน้าไปมองเผื่อว่าอีกคนจะงอนตุ้บป่องอีก เป็นจังหวะเดียวกับที่ชิ้นเบรดสติ๊กถูกยัดเข้ามาในปาก แต่ปลายอีกด้านถูกไมเคิลงับเอาไว้ แล้วอีกฝ่ายก็ไม่ปล่อยให้ลุคโวยวายหรือว่าตั้งตัวอะไรเสียด้วย เจ้าตัวโถมทั้งร่างลงมาจนลุคต้องรีบปล่อยจอยเกมในมือมารับไมเคิลเอาไว้แทน ไม่อย่างนั้นคงมีรายการหัวฟาดพื้นกันบ้าง

 

ดวงตาของไมเคิลมีแววซุกซนอยู่ข้างใน มุมปากก็หยักยิ้มแบบคนมีแผนในใจจนลุคที่มองอยู่เกือบจะถอนหายใจออกมาเอือมๆ ที่อีกคนชอบเล่นอะไรแผลงๆ แต่ก็ยอมให้ไมเคิลได้ทำตามใจ งับรสเค็มๆ เข้าไปปากจนหมดแท่ง แล้วค่อยจูบแบบเค็มๆ กับไมเคิลต่อเป็นก๊อกที่สอง

 

ความจริงลุคอยากกลับไปเล่นเกมต่อ แต่ในเมื่อท่อนล่างของไมเคิลมันไม่อยู่นิ่งๆ เหมือนมือที่อยู่ไม่สุขของเจ้าตัว ลุคก็รู้ดีว่าสงสัยคืนนี้จะไม่ได้เล่นเกมต่อแล้วล่ะ

 

“ไมค์กี้…”

 

“ฮื่อ…” เจ้าของชื่อครางรับในคอหงุงหงิง ปากแดงลอยเด่นอยู่ตรงหน้า แถมยังมาทำตาเชื่อมใส่อีก

 

“ขึ้นไปที่เตียงดีๆ ไหม เดี๋ยวก็มาบ่นปวดหลังแบบคราวที่แล้วอีก”

 

ไมเคิลหัวเราะคิกคัก ยอมลุกขึ้นจากตัวของลุคแต่โดยดี แต่ก็ยังคงคร่อมอยู่บนตักของแฟนเด็กอยู่ดี ปลายนิ้วเขี่ยเส้นผมที่ปรกหลังคอไปมาอย่างเพลิดเพลิน ในใจคิดไปถึงคราวที่แล้วที่ไมเคิลสามารถก่อกวนการทำการบ้านวิชาแคลคูลัสของไมค์ได้สำเร็จ แต่ก็ทำเอาปวดหลังปวดเอวน่าดู เพราะว่าเขาดื้อไม่ยอมขึ้นไปบนเตียงอย่างที่ลุคบอกแต่แรก แต่ตอนนั้นเขาทนไม่ไหวแล้วนี่นา…

 

“อุ้มดิ”

 

“อย่ามาตลก…แขนหักพอดี” ลุคว่า แถมยังหยิกแก้มยุ้ยๆ ของอีกคนแบบไม่กลัวถูกโกรธ ซ้ำยังลุกขึ้นจากพื้นจนคนบนตักเสียหลัก แถมหงายหลัง แต่ก็ดูจะอารมณ์ดีมากกว่าที่โดนตามใจ ก็เลยปีนตามลุคขึ้นไปบนเตียงแบบไม่อิดออด เสื้อยืดตัวโคร่งถูกทอดทิ้งปลิวไปตกอยู่ข้างถาดพิซซ่าที่เพิ่งกินไปได้แค่สองชิ้น พร้อมยิ้มพรายน่าหมั่นเขี้ยว

 

“พูดมากจัง”

 

บ่นเสียหนึ่งที ก่อนจะก้มลงจูบปิดปากไม่ให้เด็กขี้บ่นได้เถียงอะไรได้อีก…อย่างน้อยก็ตลอดคืนนี้ล่ะนะ

 

+

 

มีอาหารมาร่วมด้วยนิดเดียวเท่านั้น แต่ก็ตามโจทย์นะ คุคิ ❤